ΔΙΑΦΘΟΡΑ: Αν μυρίζει η τουαλέτα μας, μάλλον πρέπει να διορθώσουμε την αποχέτευση, παρά να ανοίγουμε το παράθυρο!
Είναι πολύ καλό , να δημιουργείς μια ανοικτή πηγή πληροφορίας (OPEN SOURCE), όπου όλοι, καταθέτουν ιδέες , προτείνουν αλλαγές και κρίνουν με αντιπροτάσεις διάφορα άσχημα της σημερινής “Δημοκρατίας μας “. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στο Democracy Reloaded , από όπου και η παρακάτω ενδιαφέρουσα δημοσίευση:Που οφείλεται η διαφθορά και πως μπορεί να διορθωθεί?
Γιατί λοιπόν ο Έλληνας προωθεί και υποθάλπει την διαφθορά?
Διότι διαφορετικά θα θεωρούσε τον εαυτό του βλάκα!
Βλάκα, που δεν εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες που του προσφέρει το «σύστημα».
Βλάκα, που υποφέρει εκεί που οι λιγότερο ικανοί (αλλά περισσότερο «ευλύγιστοι») ξεγλιστράνε.
Βλάκα, γιατί η διαφθορά (α) συμφέρει, (β) δεν τιμωρείται, και κυρίως (γ) είναι εφικτή.
Και πως να μην είναι, σε μία χώρα, με μια νομοθεσία που όλα επιτρέπονται και όλα απαγορεύονται?! Που όλα είναι θολά, σωστά έτσι, σωστά κι αλλιώς?
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το τελευταίο: Να παταχθεί η πολυνομία, με απαγόρευση των τροπολογιών και των νέων νόμων (για ίδιο θέμα). Άντ’ αυτών να επιβληθεί η τροποποίηση, κωδικοποίηση κι επαναψήφιση των προϋπαρχόντων νόμων. Έναρξη διαδικασίας κωδικοποίησης κι επαναψήφισης του συνόλου των προϋπαρχόντων νόμων. Τακτική περιοδική ανασκόπηση, τροποποίηση κι επαναψήφιση των προϋπαρχόντων νόμων, προκειμένου να ληφθεί υπ’ όψιν κι ενσωματωθεί η σχετική νομολογία των δικαστηρίων, αλλά και η πρακτική των κρατικών υπηρεσιών. Τέλος, δημιουργία μηχανισμών ενημέρωσης του πολίτη (αλλά και των κρατικών υπηρεσιών) για το ισχύον πλαίσιο και τον (μοναδικό) τρόπο (ορθής) εφαρμογής του.
Πάμε τώρα να τιμωρήσουμε.
Αλλά για να τιμωρήσεις την διαφθορά, την παρανομία, την «αβλεψία» του δημοσίου υπαλλήλου (ελεγκτή), πρέπει πρώτα να την εντοπίσεις: Να θεσμοθετηθεί η επιπρόσθετη, αυτόβουλη ανάληψη ελεγκτικών αρμοδιοτήτων (επιπρόσθετα των δημοσίων) από ιδιωτικούς φορείς (φορολογικοί έλεγχοι από λογιστικές εταιρίες, περιβαλλοντικοί από περιβαλλοντολόγους μελετητές, πολεοδομικοί από τεχνικά γραφεία, κλπ).
Αμοιβή των ιδιωτών ελεγκτών αναλόγως των διαπιστούμενων παραβιάσεων (και της επιβεβαίωσής τους). Χαφιεδισμός? Ίσως.
Σε κάθε περίπτωση επιστημονικός και τεκμηριωμένος. Και μάλλον ούτε καν χαφιεδισμός, αφού αφορά σε αξιόποινες πράξεις, στην τήρηση της νομιμότητας και στο όφελος του κοινωνικού συνόλου
Και άλλη μια ιδέα:
Εντοπισμός της διαφθοράς (αλλά και της νωθρότητας – αγένειας – αναποτελεσματικότητας – κλπ των δημοσίων υπαλλήλων) μέσω ελέγχου από «εικονικούς πελάτες – πολίτες» (mystery shopping).
Μετά τον εντοπισμό να ακολουθεί (επιτέλους) η τιμωρία. Ξεκινώντας από τις μεγαλύτερες (κοστολογικά) παραβιάσεις. Μια τιμωρία όμως βασισμένη στη Ευρωπαϊκή «αρχή της αναλογικότητας».
Δεν έχει νόημα η θέσπιση υπερβολικών απαγορεύσεων και ποινών, τύπου «αποτρεπτικών». Απλά δεν θα εφαρμοσθούν ποτέ. Θέσπιση ποινών αναλόγων της παρανομίας, χαμηλών αλλά επαναλαμβανόμενων και σταδιακά αυξανόμενων. Και κυρίως εφαρμογή για όλους, προς επίτευξη ισονομίας και σταθερών και ξεκάθαρων πλαισίων.
Τέλος, τα παραπάνω πρέπει να ενσωματωθούν σε ένα πλαίσιο, του οποίου η εφαρμογή να συνεπάγεται μεγαλύτερο όφελος (τόσο για τους ελεγχόμενους, όσο και για τους ελεγκτές) από την παράκαμψή του. Αλλά ας το αναλύσουμε αυτό μια άλλη φορά.
Εν ολίγοις;
Δεν φταίει τόσο ο εφοριακός που «τα παίρνει». Ούτε καν ίσως ο επιτηδευματίας που τον λαδώνει!
Φταίει το σύστημα που επιτρέπει διαφοροποίηση στην ερμηνεία των φορολογικών διατάξεων.
Φταίει το σύστημα που δεν προβλέπει έλεγχο του εαυτού του.
Φταίει που συμφέρει να κοροϊδέψεις το σύστημα, παρά να συνταχθείς μαζί του.
Και αυτό το σύστημα είναι που πρέπει να τροποποιήσουμε πρώτα απ’ όλα.
Εικονογράφηση Γ.Α.
Πηγή :democracyreloaded.gr
