4. Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ εμπνέει τη συνέχεια του Ιντιάνα Τζόουνς
Στην έναρξη της ταινίας Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού, ο Ιντιάνα Τζόουνς εισβάλει σε ένα ναό, κλέβει ένα θησαυρό και κάνει στην άκρη έναν τεράστιο ογκόλιθο. Οι Σπίλμπεργκ και Λούκας εμπνεύστηκαν για τη σκηνή αυτή από δύο διαφορετικά κόμικ με τον Σκρουτζ Μακ Ντακ. Ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ έχει αποδεχτεί δημοσίως ότι και ο χαρακτήρας του Ιντιάνα Τζόουνς και ο ογκόλιθος που τον κυνηγά στη συνέχεια προέρχονται ως ιδέα από το κόμικ του 1954 “7 πόλεις της Τσιμπόλα”. Στο κόμικ αυτό, οι πάπιες και οι Μουργόλυκοι βρίσκουν ένα ανεκτίμητο είδωλο σε μια υπόγεια ταβέρνα.
Το δεύτερο μέρος της ταινίας – η αίθουσα των βελών και οι εχθρικοί αυτόχθονες που κυνηγούν τον Τζόουνς μέσα στη ζούγκλα – αποτελεί έμπνευση από το κόμικ του 1959, Prize of Pizarro.
3. Ο Ντόναλντ Ντακ ανακαλύπτει μέθοδο ανέλκυσης ναυαγίων
Δεν είναι όμως μόνο οι ταινίες που έχουν εμπνευστεί από τις περιβόητες πάπιες. Το 1964, ένα φορτηγό πλοίο ανατράπηκε στην ακτή του Κουβέιτ. Το πλοίο ήταν γεμάτο με 5.000 πρόβατα, που πνίγηκαν και άρχισαν να αποσυντίθενται σε κοντινή απόσταση από την πηγή πόσιμων υδάτων του Κουβέιτ. Ο Δανός εφευρέτης Karl Kroyer σχεδίασε μια τεχνική ανέλκυσης ναυαγίων, που περιλάμβανε το γέμισμα του πλοίου με μικρές μπάλες, μέσω ενός σωλήνα. Η συνδυαζόμενη πλευστότητα του σωλήνα και των μπαλών θα επέτρεπε την άνοδο του πλοίου στην επιφάνεια. Χρειάστηκαν 27 εκατ. μπάλες, αλλά τελικά λειτούργησε.
Ο Kroyer, όπως είναι κατανοητό θέλησε να κατοχυρώσει την ιδέα. Απευθύνθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες σε Γερμανία, Βρετανία και Δανία. Κι ενώ οι δύο πρώτες χώρες δέχτηκαν το αίτημά του, η τρίτη του είπε πως η ιδέα του ήταν κλεμμένη από τον Ντόναλντ Ντακ!
Το 1949, 15 χρόνια πριν τον Kroyer, ο Carl Barks έγραψε την ιστορία “Το βυθισμένο Γιοτ”, στο οποίο ο Ντόναλντ Ντακ προσπαθούσε να βρει έναν οικονομικό τρόπο για να ανελκύσει το βυθισμένο πλοίο του θείου του. Η λύση που βρήκε ήταν ένας σωλήνας που θα έφτανε στο πλοίο, γεμάτος με μπάλες του πινγκ πονγκ…
2. Ο Ντόναλντ Ντακ ανακαλύπτει ένα νέο μόριο 20 χρόνια πριν από την επιστήμη
Ο Carl Barks και οι πάπιες προσέφεραν τόσα στον επιστημονικό κόσμο, που το πανεπιστήμιο Κορνέλ έδωσε το όνομα του δημιουργού σε έναν αστεροειδή. Είχε προηγηθεί η δημοσίευση σε ένα επιστημονικό περιοδικό για το κόμικ του, που κατά λάθος ανακάλυψε ένα νέο μόριο.
Το 1944, σε ένα κόμικ του Ντόναλντ Ντακ, ο τελευταίος χτυπά το κεφάλι του καθώς βοηθά τους ανιψιούς του σε ένα επιστημονικό πείραμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ανακαλύψει το “Duckmite”. Ο Barks δεν διέθετε καθόλου γνώσεις φυσικής ή χημείας και θεωρούσε ότι τα έβγαζε όλα από το κεφάλι του. Είκοσι χρόνια αργότερα, έλαβε ένα γράμμα από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, που τον ενημέρωνε ότι ένα επιστημονικό άρθρο με τον τίτλο “Το καθεστώς ιδιοπεριστροφής των καρβενίων”, που αποτελούσε το πρώτο που ασχολιόταν με το καρβένιο “μεθυλένιο”, το οποίο είχε μόλις ανακαλυφθεί..
Ο Barks είχε αναφερθεί στο μεθυλένιο (CH2) πριν από 20 χρόνια, όταν η επιστήμη δεν είχε καταφέρει να αποδείξει την ύπαρξή του.
