Πως προσανατολίζονται τα περιστέρια;

Φωτογραφία: Alan D. Wilson

Το περιστέρι είναι γνωστό για την ικανότητά του να να επιστρέφει στη φωλιά του, ακόμα κι αν έχει ταξιδέψει εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.
Πως όμως βρίσκει το δρόμο του, για να γυρίσει πίσω; Σύμφωνα με μια μελέτη, που έχει δημοσιευθεί, τα περιστέρια προσανατολίζονται χρησιμοποιώντας τα ρουθούνια τους και περισσότερο μάλιστα το δεξί ρουθούνι, απ’ ότι το αριστερό.

Οι ερευνητές τοποθέτησαν GPS σε 31 περιστέρια και τα παρακολούθησαν.
Σε κάποια από αυτά έκλεισαν το αριστερό ρουθούνι και σε κάποια άλλα το δεξί.
Τα πουλιά είχαν μεγαλώσει στην Πίζα της Ιταλίας καιαπελευθερώθηκαν σε απόσταση περισσότερο από 40 χιλιόμετρα μακριά από τις φωλιές τους.
Όλα κατάφεραν να επιστρέψουν.
Όμως….. σύμφωνα με τη μελέτη τα πουλιά που δεν μπορούσαν να μυρίσουν από το δεξί τους ρουθούνι, σταματούσαν πιο συχνά, εξερευνώντας τις περιοχές, για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, κατά την επιστροφή στη φωλιά τους.

Φωτογραφία: Christian Jansky
“Υποθέτουμε ότι αυτά τα πουλιά έπρεπε να σταματήσουν για να συγκεντρώσουν περισσότερες πληροφορίες, σχετικά με το περιβάλλοντους, επειδή η όσφρησή τους δεν τα βοηθούσε να προσανατολιστούν”, δήλωσε η Δρ. Anna Gagliardo, με σχετικό δελτίου τύπου. “Αυτή η συμπεριφορά δείχνει ότι υπάρχει ασυμμετρία στη αντίληψη και επεξεργασία των οσμών, μεταξύ του δεξιού και του αριστερού ρουθουνιού. Επίσης δείχνει ότι το δεξί ρουθούνι παίζει σημαντικό ρόλο στην επεξεργασία των οσφρητικών πληροφοριών στο αριστερό ημισφαίριο, που είναι χρήσιμες για τον προσανατολισμό”.

Φωτογραφία: Jörg Hempel
Ο μηχανισμός αυτός είναι ασαφής, αλλά φαίνεται ότι τα περιστέρια μαθαίνουν τις οσμές του περιβάλλοντος και τις χρησιμοποιούν, όταν ταξιδεύουν για να βρίσκουν το δρόμο του γυρισμού στα σπίτια τους.

Φωτογραφία: Solipsist
Πηγή: 1

Τα περιστέρια ποτέ δεν ξεχνούν τους κακούς ανθρώπους

Τα άγρια περιστέρια μπορούν να αναγνωρίζουν τους ανθρώπους ακόμα κι όταν αλλάζουν ρούχα, επιβεβαιώνει πείραμα σε πάρκο της Γαλλίας.
Τα πουλιά αναγνώριζαν τον ερευνητή που κάποτε είχε προσπαθήσει να τα φοβίσει ακόμα κι ήταν μεταμφιεσμένος και προσπαθούσε να φανεί φιλικός, ανέφεραν την Κυριακή οι ερευνητές στο συνέδριο της Εταιρείας Πειραματικής Βιολογίας, το οποίο φέτος πραγματοποιείται στη Γλασκώβη. Προηγούμενες έρευνες είχαν μελετήσει αυτή την ικανότητα σε οικόσιτα περιστέρια, αυτή όμως είναι η πρώτη φορά που το συμπέρασμα επιβεβαιώνεται σε άγρια πτηνά. 

Δύο ερευνήτριες του Πανεπιστημίου του Παρισιού πήγαν σε πάρκο της πόλης όπου τα περιστέρια βοσκούν ελεύθερα. Η μία ερευνήτρια άφηνε τα περιστέρια να φάνε ανενόχλητα την τροφή που τους πρόσφερε, ενώ η δεύτερη τα έδιωχνε μακριά.
Η άσκηση επαναλήφθηκε αρκετές φορές. Στη συνέχεια οι ερευνήτριες αντάλλαξαν τις ποδιές εργαστηρίου που φορούσαν, οι οποίες ήταν ίδιες αλλά σε διαφορετικά χρώματα. Τα περιστέρια δεν έπεσαν στην παγίδα.

Σε όλες τις περιπτώσεις μπορούσαν να αναγνωρίζουν την ερευνήτρια που τα φόβισε, ακόμα κι αν φόραγε την ποδιά της φιλικής ερευνήτριας. «Είναι πολύ πιθανό ότι τα περιστέρια αναγνώριζαν τις ερευνήτριες από τα πρόσωπά τους, δεδομένου ότι και οι δύο ήταν γυναίκες και είχαν παρόμοια ηλικία, σωματότυπο και χρώμα δέρματος» συμπεραίνει η Δρ Νταλίλα Μποβέ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Το ενδιαφέρον είναι ότι, ακόμα και χωρίς εκπαίδευση, τα περιστέρια χρησιμοποίησαν αυθόρμητα τα πιο σχετικά χαρακτηριστικά των δύο ατόμων -πιθανότατα τα χαρακτηριστικά του προσώπου, αντί για τις ποδιές εργαστηρίου που κάλυπταν το 90% του σώματος» επισημαίνει.

Μάλιστα το γεγονός ότι τα πτηνά γνωρίζουν ότι τα ρούχα δεν είναι καλός τρόπος για να αναγνωρίζεις έναν άνθρωπο υποδεικνύει ότι τα περιστέρια έχουν αναπτύξει την ικανότητα να ξεχωρίζουν συγκεκριμένα τους ανθρώπους. Περαιτέρω έρευνες θα μπορούσαν να δείξουν αν τα περιστέρια μαθαίνουν ότι οι άνθρωποι αλλάζουν συχνά ρούχα, ή αν έχουν εξελιχθεί ώστε να εστιάζουν την προσοχή στο πρόσωπο.
Πηγή

http://aksioperierga.blogspot.com/