Κοντά στο νού κι’ η γνώση…
Σταδιακή κατάργηση για όλα τα δελφινάρια που υπάρχουν στην Ευρώπη εισηγήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο Έλληνας Ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης. Η εισήγηση αυτή ήρθε σαν αποτέλεσμα αποκαλυπτικής έκθεσης – αναφοράς, που φωτίζει το μαρτύριο και τις άθλιες συνθήκες ζωής των δελφινιών στην αιχμαλωσία, σαν αντικείμενα εκμετάλλευσης με σκοπό την «διασκέδαση» του κοινού.
«Έπαθα σοκ, όταν διάβασα αυτήν την αναφορά», δηλώνει ο Έλληνας Ευρωβουλευτής.
Στην εν λόγω αναφορά, αποτέλεσμα ερευνητικής συνεργασίας των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων WDCS (Whale and Dolpnin Conservation Society) και Born Free Foundation, επισημαίνεται ότι κανένα από τα 34 δελφινάρια που λειτουργούν αυτή τη στιγμή στα 14 κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πληρεί τις προϋποθέσεις, όπως αυτές ορίζονται από την Νομοθεσία περί Ευζωϊας των ζώων και ειδικότερα των κητωδών. Η «ντιρεκτίβα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορά στους ζωολογικούς κήπους και στην εμπορία των αγρίων ζώων αποσκοπεί, μεταξύ των άλλων, και στην προστασία των κητωδών που ζούν σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Όμως, δυστυχώς, όλα ανεξαιρέτως τα κράτη – μέλη έχουν αποτύχει πλήρως, τόσο ως προς τον επικαλούμενο από τους ζωολογικούς κήπους και τα δελφινάρια σκοπό της προστασίας του περιβάλλοντος, όσο και ως προς τον υποτιθέμενο εκπαιδευτικό τους ρόλο.
Σε 14 κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται αυτήν την στιγμή «υπό κράτησιν», σε συνθήκες αιχμαλωσίας, 286 μικρές φάλαινες, δελφίνια και φώκαινες, αναφέρει η έκθεση. Και ενώ ο μέσος όρος της ζωής ενός δελφινιού που ζεί ελεύθερο στη θάλασσα είναι περίπου 45 χρόνια, το 53% εκείνων που εκτίθενται για εμπορική εκμετάλλευση στους διάφορους ζωολογικούς κήπους βρίσκει τραγικό θάνατο μέσα στους 3 πρώτους μήνες της αιχμαλωσίας. Σε κάποιες περιπτώσεις, τα ζώα αυτά τυφλώνονται ή εμφανίζουν διάφορες ασθένειες.
«Έπαθα σοκ όταν διάβασα την έκθεση αυτή, τονίζει στην ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Έλληνας Ευρωβουλευτής. Αυτό που συμβαίνει εδώ δεν είναι τίποτε άλλο από μία ξεκάθαρη βαρβαρότητα… Στις μέρες μας, η ενημέρωση που αφορά στην ιδιάζουσα φύση των κητωδών είναι πλέον υπεραρκετή, και η ουσία του θέματος είναι γνωστή, τόσο στους επιστήμονες όσο και στις κυβερνήσεις και στο ευρύ κοινό. Και είναι ιδιαίτερα θλιβερό το γεγονός ότι, κόντρα στην Πληροφόρηση και την Γνώση, μία τέτοια αναφορά φέρνει στο φώς την εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, και αποκαλύπτει κάποιες ιδιαίτερα δυσάρεστες λεπτομέρειες… Όλα τα δεδομένα μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ανάγκη για δράση είναι επείγουσα και επιτακτική, γι’ αυτό και σάς καλώ σε άμεση εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Νομοθετικής Οδηγίας, η οποία δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην σταδιακή κατάργηση όλων των δελφιναρίων στην Ευρώπη».
Τα σχόλια του Έλληνα Ευρωβουλευτή είχαν απήχηση στην εκπρόσωπο της WDCS Cathy Williamson, η οποία απάντησε: «Αυτά τα shows, στα οποία οδηγεί η εμπορική και οικονομική εκμετάλλευση των δελφινιών, μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνονται διασκεδαστικά, αλλά η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική και πάρα πολύ θλιβερή. Παρά το γεγονός ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύει πληθώρα νομοθετικών πράξεων που αφορούν στην προστασία των κητωδών, οι ζωολογικοί κήποι εξακολουθούν να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται φάλαινες και δελφίνια σε αιχμαλωσία. Με την προϋπόθεση ότι τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιθυμούν να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας, οι ζωολογικοί κήποι και τα δελφινάρια οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με τα ζητήματα που αφορούν στην Εκπαίδευση και στο Περιβάλλον, και να παρέχουν στα αιχμάλωτα ζώα τους όλες εκείνες τις προϋποθέσεις και συνθήκες που ορίζονται από τις φυσικές (βιολογικές και ηθολογικές) ανάγκες της ζωής τους. Όμως κάτι τέτοιο, τουλάχιστον προκειμένου για τις φάλαινες και τα δελφίνια, είναι απλούστατα εντελώς αδύνατον πρακτικά».
«Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών είναι πάρα πολύ σημαντικά», ανέφερε, εκπροσωπώντας την Born Free Foundation, ο Daniel Turner. Και πολύ συχνά, αυτές οι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις με τα εκατοντάδες θαλάσσια θηλαστικά που εκμεταλλεύονται, διαφεύγουν της προσοχής μας, ξεχνιούνται και περνούν απαρατήρητες», προσέθεσε.
Η WDCS έχει σκοπό να εξασφαλίσει ότι όλα αυτά θα σταματήσουν επιτέλους να συμβαίνουν και ότι τα κράτη – μέλη θα αναγνωρίσουν ότι τα δελφινάρια (όπως και οι ζωολογικοί κήποι) οφείλουν να συμμορφώνονται σε εκείνες τις προδιαγραφές που ο Νόμος ορίζει, και – το κυριότερο – θα πρέπει να μάς πείσουν ότι είναι σε θέση να παρέχουν στα διάφορα είδη των ζώων που φιλοξενούν εκείνες τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής που το κάθε είδος από τη φύση του έχει ανάγκη να εξασφαλίσει, εκείνες τις συνθήκες δηλαδή που η ίδια η φύση του είδους ορίζει (ζωτικός χώρος, κίνηση, αέρας, νερό, τροφή, δυνατότητα για κοινωνική συγκρότηση, για έκφραση και για εκπλήρωση των βασικών ζωτικών αναγκών). Αυτή είναι άλλωστε και η έννοια της “Ευζωϊας” (Welfare).
Σύμφωνα με το πόρισμα της έρευνας και την WDCS, τα δελφινάρια κατηγορούνται (εμμέσως πλην σαφώς) για παραπλανητική πληροφόρηση προς το κοινό, και «καταδικάζονται»: Η συμβολή τους στην προστασία του περιβάλλοντος (για την οποία και συνήθως αυτοπροβάλλονται) κρίνεται πως είναι από ελάχιστη έως και μηδενική. Τουναντίον, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ρόλος τους στην διατήρηση της άγριας ζωής των κητωδών είναι ολέθριος. Κατά την διαδικασία της σύλληψης (που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ήπια γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ως αρπαγή από τη φύση), ένας μεγάλος αριθμός από αυτά τα ζώα πεθαίνει εξ αιτίας του shock. Για όσα επιζήσουν, η αιχμαλωσία επιφυλάσσει πνευμονίες, γαστρεντερικά νοσήματα, δερματικά και στομαχικά έλκη, δηλητηρίαση από το χλώριο, και άλλες χρόνιες παθήσεις που σχετίζονται με το αδιάκοπο stress και συχνά καταλήγουν στον θάνατο. Στις περισσότερες δεξαμενές των δελφιναρίων το νερό περιέχει χημικές ουσίες, καθώς επίσης και διάφορα βακτήρια, που μπορεί να προκαλέσουν μία σειρά από παθολογικές καταστάσεις, μεταξύ των οποίων και τύφλωση.
Η αναπαραγωγή σε συνθήκες αιχμαλωσίας ναι μεν είναι εφικτή, όμως το ποσοστό των γεννήσεων υπολείπεται σε μεγάλο βαθμό από εκείνο που παρατηρείται στη φύση, ενώ παράλληλα τα ποσοστά της βρεφικής θνησιμότητας είναι πάρα πολύ υψηλά.
Πέρα από όλα αυτά, πολλά δελφινάρια υποβάλλουν τα ζώα τους στο μαρτύριο της πείνας, προκειμένου να εκτελέσουν το νούμερό τους, κερδίζοντας με τον τρόπο αυτό την τροφή τους ως ανταμοιβή. Ναι… αυτό ακριβώς είναι, προκειμένου για τα δελφίνια, η λεγόμενη «θετική εκπαίδευση»…
Και ακόμη παραπέρα, η στέρηση της ελευθερίας (προκειμένου για είδη ζώων με αυτήν την κατά φύσιν ηθολογία και αυτής της τάξεως νοημοσύνη) οδηγεί κατά κανόνα σε ολέθριες και μερικές φορές αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Η έλλειψη των φυσικών ερεθισμάτων, τα οποία το τεχνητό περιβάλλον μια δεξαμενής δεν είναι σε θέση να τους προσφέρει, έχει σαν αποτέλεσμα την κατάθλιψη και την ανία. Και η στέρηση της ελευθερίας, προκειμένου για τέτοιου είδους ζώα, πολλές φορές τα φτάνει στο σημείο να χτυπάνε το κεφάλι τους στους τοίχους, ή να αναπτύσσουν ιδιαίτερες παθολογικές συμπεριφορές, τις λεγόμενες «στερεοτυπίες». Πολύ συχνά θα δούμε αιχμάλωτα δελφίνια να κολυμπούν χωρίς σκοπό σε έναν αέναο επαναλαμβανόμενο κύκλο, βυθισμένα στη σιωπή και με τα μάτια κλειστά…
Τέλος, τα αρσενικά άτομα, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες εξαναγκάζονται να συνυπάρξουν στον ίδιο χώρο όλα μαζί, γίνονται αγχώδη και κυριαρχικά, εμφανίζοντας ανταγωνιστική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα απρόκλητες και απρόβλεπτες επιθέσεις, τόσο προς τους συντρόφους τους όσο και προς τους εκπαιδευτές τους.
Σχόλια και απόδοση στα Ελληνικά
Κάκη Πριμηκύρη, κτηνίατρος
Sources – Πηγές
The link in English: http://www.theparliament.com/latest-news/article/newsarticle/eu-member-states-urged-to-stop-shocking-dolphin-cruelty/
The links in Greek : EurActiv.gr (Τετ, 22/06/2011): http://euractiv.gr/kriton-arsenis-epikindyna-gia-ta-delfinia-ta-delfinaria
–
econews.gr: http://www.econews.gr/2011/06/24/delfinia-epikindyna-delfinaria/ — Ελευθεροτυπία: http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.home&id=286752
The WDCS whole report: http://www.wdcs.org/submissions_bin/Eu_Dolphinaria_Report.pdf
(DOLPHINARIA, A review of the keeping of the whales and dolphins in captivity in the European Union and EC Directive 1999/22, relating to the keeping of wild animals in zoos).
PS1: Ακούστε δυό λόγια για τα δελφινάρια από την πρέσβειρα της UNESCO, συγγραφέα και μία από τις μεγαλύτερες μορφές στην επιστήμη της συμπεριφοράς δόκτορα Τζέιν Γκούντολ: http://www.youtube.com/watch?v=_aHidHMpJ6U
Δείτε και ένα μικρό δείγμα από τον τεράστιο αγώνα που γίνεται για την κατάργηση των δελφιναρίων
σε ολόκληρο τον κόσμο: http://www.facebook.com/photo.php?fbid=178299265563082&set=a.170332953026380.42544.100001490290678&type=1&theater#!/media/set/?set=a.170332953026380.42544.100001490290678
PS2: Not only the Science but also the Common Sense says that the zoos and the marine parks must keep the animals under conditions that provide them with their natural biological needs which is simply impossible for whales and dolphins. Yet 14 EU member states keep 286 small whales, dolphins and porpoises in 34 dolphinariums. May this to be the start of an epidemic of common sense …; Please share!! … και ,όπως θα το λέγαμε Ελληνικά, «Κοντά στο νού κι’ η γνώση»… ΑΜΗΝ!!!!
Κάκη Πριμηκύρη, κτηνίατρος