Σχέδιο Ήλιος: Μυστικές συνεννοήσεις για το χρώμα του χρήματος
Η ηλιακή ενέργεια είναι μια από τις σημαντικότερες ανανεώσιμες πηγές και από εκείνες που ακόμα δεν έχουν αξιοποιηθεί επαρκώς. Μπορεί να είναι η απάντηση τόσο στην πυρηνική ενέργεια και το πετρέλαιο, αλλά και μια πολύ καλή βάση για την περίφημη «πράσινη ανάπτυξη».
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, εδώ και δύο χρόνια, η ελληνική κυβέρνηση και ειδικότερα ο Γ. Παπακωνσταντίνου, προηγουμένως ως ΥπΟιΟ και τώρα ως Υπουργός Περιβάλλοντος, βρίσκεται σε συνεννοήσεις με τη γερμανική κυβέρνηση,
με στόχο την προώθηση και υλοποίηση ενός φιλόδοξου προγράμματος, του «σχεδίου Ήλιος», το οποίο συνίσταται ουσιαστικά στην τοποθέτηση φωτοβολταϊκών (ΦΒ) σε έκταση 200 τετρ. χλμ. στην ελληνική επικράτεια, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο και την εξαγωγή της σε χώρες της βόρειας Ευρώπης (κυρίως τη Γερμανία). Το σχέδιο είναι πολύ φιλόδοξο, αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενο.
Είναι αλήθεια πως η βιομηχανία των ΦΒ βρίσκεται σε ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, ειδικά στην Ευρώπη, που καλύπτει το 70% της παγκόσμιας αγοράς (πηγή ΕΡΙΑ), ειδικότερα κατόπιν της ψήφισης και εφαρμογής σχετικής κοινοτικής οδηγίας για της ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ). Τα σχετικά λόμπι που προωθούν τις ΑΠΕ και ειδικά τα ΦΒ δηλώνουν ικανοποιημένα, χωρίς βέβαια να κρύβουν την ανάγκη τους για περισσότερη πολιτική στήριξη, ώστε οι ΑΠΕ να αναπτυχθούν περισσότερο και το κόστος να κατέβει (ανεβάζοντας φυσικά τα σχετικά κέρδη).
Η επίσημη ρητορική δεν φείδεται επιχειρηματολογίας: πρόκειται για εργαλείο που μπορεί να συμβάλει τόσο στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και στη μείωση των εκπομπών CO2, όσο και στην οικονομική ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και μάλιστα πράσινων, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Όπως ο ίδιος ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου συχνά αναφέρει, «η ανάπτυξη σήμερα δεν μπορεί παρά να είναι πράσινη».
Πόσο πράσινο είναι όμως στην πραγματικότητα το «σχέδιο Ήλιος»; Οι λέξεις που συχνά συνοδεύουν τις αναφορές σε αυτό (ανταγωνιστικότητα, ρυθμοί ανάπτυξης κ.λπ.) προέρχονται μάλλον από οικονομικά περιβάλλοντα, παρά από πράσινα. Και είναι γνωστό πως τα οικονομικά περιβάλλοντα ενδιαφέρονται κυρίως για τα οικονομικά οφέλη.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως το σχέδιο έχει περιληφθεί στις συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου και πως αυτό αποτέλεσε προαπαιτούμενο για την καταβολή της 6ης δόσης του δανείου στην Ελλάδα. Είναι σημαντικό πως οι συνεννοήσεις γίνονται κατά κύριο λόγο μεταξύ ελληνικής και γερμανικής κυβέρνησης και πως το σχέδιο παρουσιάζεται σαν ένας από τους δρόμους που θα οδηγήσουν στην εξόφληση μέρους του χρέους της Ελλάδας.
Το σχέδιο προβλέπει τοποθέτηση ΦΒ σε ελληνικό έδαφος, παραγωγή ηλιακής ενέργειας και μεταφορά της στη Βόρεια Ευρώπη. Την ίδια στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση είναι σε συνεννοήσεις με τη γερμανική, τα sites των ελληνικών αρμόδιων Υπουργείων δεν περιλαμβάνουν απολύτως καμία πληροφορία σχετικά (με εξαίρεση αυτήν εδώ) και η ελληνική βιομηχανία ΦΒ έχει πλήρη άγνοια, ενώ παράλληλα εκφράζει και επιφυλάξεις.
Η υλοποίηση του σχεδίου θα γίνει μέσω του νόμου για τις στρατηγικές επενδύσεις (fast track), ενώ σε περίπτωση που οι απαραίτητες γαίες δεν βρεθούν, είναι πολύ πιθανό να ακολουθηθεί ο δρόμος της «αλλαγής χρήσης», που αφήνει ελεύθερο το πεδίο για αξιοποίηση αιγιαλού, (πρώην) δασικών εκτάσεων κ.λπ. Παράλληλα, ασαφές παραμένει τόσο το μέγεθος του ποσοστού που θα χρησιμοποιεί η Ελλάδα για κάλυψη των εσωτερικών της αναγκών (με στόχο να αντικαταστήσει σταδιακά την παραγωγή από λιγνίτη π.χ.).
Την ίδια ώρα, ο Υπουργός ισχυρίζεται πως οι υποψήφιες γαίες έχουν ταυτοποιηθεί και χαρτογραφηθεί, κανένα όμως σχετικό στοιχείο δεν δημοσιοποιήθηκε. Ο ίδιος ο Υπουργός επισημαίνει πως «εκκρεμούν μόνο κάποια τεχνικά θέματα», όπως ο διάδρομος και οι υποδομές μεταφοράς της ενέργειας προς το βορρά: τα πιθανά σενάρια είναι μέσω Βουλγαρίας, πρώην Γιουγκοσλαβίας, Αδριατικής ή Ιταλίας. Και ενώ αυτά τα «τεχνικά ζητήματα» εκκρεμούν, ο Υπουργός ισχυρίζεται πως η υλοποίηση του σχεδίου μπορεί να ξεκινήσει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια…Στη ρητορική των υπερασπιστών του σχεδίου, ενσωματώνεται και το επιχείρημα της δημιουργίας 60.000 «πράσινων» θέσεων εργασίας. Οι υπέρμαχοι του σχεδίου διατείνονται πως πρόκειται για μια μοναδική ευκαιρία να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να υπάρξει ανάπτυξη, μέσα στην κρίση. Κανείς φυσικά δεν αναφέρεται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα εργάζονται αυτοί οι άνθρωποι, εν καιρώ κρίσης, και σε ποιο εργατικό δίκαιο θα υπάγονται. Μία πιθανότητα θα ήταν και η δημιουργία «ειδικών οικονομικών ζωνών», όπως συνέβη στην Πολωνία και τη Ρωσία.
Κάτι άλλο που αποφεύγεται να ειπωθεί είναι το γεγονός ότι το σχέδιο αποτελεί μετεξέλιξη του project Desertec (και εδώ), το οποίο έχει παγώσει κατόπιν αντιδράσεων.
Σε εκδήλωση που έγινε στις Βρυξέλλες με στόχο την παρουσίαση του σχεδίου Ήλιος, ο κ. Παπακωνσταντίνου δοκίμασε να απαντήσει στις αιτιάσεις περί πώλησης εθνικού κεφαλαίου σε πολύ προνομιακές για τους αγοραστές τιμές, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «και τα καλοκαίρια νοικιάζουμε τις παραλίες μας στους τουρίστες».
Κρήτη: Η πρίζα της Ευρώπης
Οι κάτοικοι της Κρήτης αντιδρούν στα σχέδια για γιγάντιες επενδύσεις Αιολικών και Φωτοβολταϊκών Πάρκων. Οργανώνονται σε παγκρήτιο δίκτυο και απαιτούν τον σεβασμό του τοπίου και της αγροτικής παραγωγής. Τάσσονται υπέρ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά με σχεδιασμό προς όφελος των πολιτών και όχι για το κέρδος των εταιριών.
Η Τηλεόραση από τους Πολίτες βρέθηκε στο Αμάρι του Ρεθύμνου και μίλησε με τους κατοίκους, αλλά και με τους ειδικούς, για τα σχέδια μετατροπής της Κρήτης σε μια γιγάντια μπαταρία, που θα τροφοδοτεί όλη την Ευρώπη με ενέργεια.
 |
 |
 |
Οι κάτοικοι κατέθεσαν τον προβληματισμό τους για την “ανάπτυξη” εις βάρος άλλων τομέων της οικονομίας, όπως η κτηνοτροφία και ο εναλλακτικός τουρισμός, και μίλησαν για τη γη τους που βλέπουν να κινδυνεύει από τις ορέξεις μεγάλων εταιριών παραγωγής ενέργειας.
Οι ειδικοί επισημαίνουν πως η σχεδιαζόμενη παραγωγή είναι περίπου πενταπλάσια από τις ενεργειακές ανάγκες της Κρήτης και καταθέτουν τη διαφωνία τους με την κατασπατάληση των φυσικών πόρων του νησιού προκειμένου να ευνοηθούν κάποιες άλλες περιοχές, χωρίς περίσκεψη, με μόνο κριτήριο το κέρδος, αλλά και με πενιχρά αντισταθμιστικά οφέλη.
Οι κάτοικοι της Κρήτης έχουν ήδη ενωθεί σε ένα παγκρήτιο δίκτυο κατά των Βιομηχανικών εγκαταστάσεων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και συντονίζουν τη δράση τους από τα Χανιά μέχρι τη Σητεία για την προστασία των περιοχών τους. Αντιπροτείνουν αδειοδότηση μικρών εγκαταστάσεων για την κάλυψη των αναγκών κάθε τόπου και όχι υπερπαραγωγή προς όφελος ιδιωτών ενώ αμφισβητούν βάσιμα και το επιχείρημα για αύξηση των θέσεων εργασίας από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις των ΑΠΕ.
Ήλιε ήλιε αρχηγέ
Υπάρχουν μερικές πολύ καλές ιδέες, και μετά υπάρχει η εφαρμογή τους. Που φυσικά κόβεται και ράβεται για να εξυπηρετήσει διάφορες ανάγκες ή/και συμφέροντα. Αυτά τα δύο δεν μπορείς πραγματικά να τα διαχωρίσεις όταν εξετάζεις μια ιδέα. Δεν μπορείς να πεις ότι ο λενινισμός είναι μια καλή ιδέα, χωρίς αυτό να το συνδέσεις με την ιστορική εμπειρία που έχουμε από το φαινόμενο και μας λέει ότι οι πεφωτισμένες ελίτ καταλήγουν να αυτονομούνται από το λαό που εκφράζουν, δημιουργώντας από τον στάλιν ως τον ΓρΑΠ και το Σαμαρά. Αν το κάνεις αυτό καταλήγεις να γίνεις σαν τον σπένσερ και τους υπόλοιπους φιλελεύθερους που σήμερα μας λένε πως για τα δεινά μας δεν ευθύνονται οι ιδέες τους, αλλά η κακή εφαρμογή τους και τα λάθη που κάναμε μην ακολουθώντας την ορθοδοξία τους.
Η όλη ιστορία με τα φωτοβολταϊκά στην ελλάδα είναι ακριβώς μια τέτοια ιστορία. Είτε αφορά το μικροκλίμα των μικρών παραγωγών, είτε το μεγάλο των θεσμικών. Κι αυτό είναι μια ιστορία που δείχνει πως αν δεν υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή -με όρους νέου κοινωνικού συμβολαίου- δεν πρόκειται να δούμε καμία μα καμία θετική εξέλιξη, όσες καλές ιδέες κι αν σκεφτούμε.
Από το δέντρο
Με το ζήτημα των ιδιωτικών φ/β είχα ασχοληθεί και παλιότερα στο Τσάπα πυρίτιο και ζεστή καρδιά αλλά θα κάνω μια μικρή ανακεφαλαίωση για να δούμε τον πραγματικό παραλογισμό. Το ΠΑΣΟΚ τάζει πράσινη ανάπτυξη, πράσινα άλογα και προτεραιότητα στους αγρότες, μια κατηγορία επενδυτών που δεν είχε ιδέα τι είναι ένα φ/β. Στην ουσία τους τάζει τσάμπα ραντιέρικα χρήματα εις βάρος των υπολοίπων που θα πληρώνουν τη ΔΕΗ. Απευθύνεται στο φαντασιακό τους για μια ακόμη δεκαετία από εύκολα λεφτά. Τράπεζες και μηχανικοί τρέχουν αμέσως να καλύψουν το γνωσιακό κενό των αγροτών. Οι τράπεζες προσφέρουν πακέτα δανείων για να φάνε κι αυτές από την πίτα και οι μηχανικοί επιλέγουν τις προδιαγραφές προσπαθώντας φυσικά να πάρουν κι αυτοί όσο μεγαλύτερο μερτικό μπορούν.
Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τις λύσεις tracking που με έκπληξη έμαθα ότι προωθούνται με τρέλα, ένα σύστημα που ακολουθεί την πορεία του ήλιου και κάνει το πάνελ να αποδίδει περισσότερο. Ταυτόχρονα όμως είναι ένα σύστημα με μηχανικά μέρη που θα θέλει μια σταθερή συντήρηση. Και μαντέψτε ποιοι θα κάνουν αυτή τη συντήρηση? Μα φυσικά οι μηχανικοί που έκαναν τις μελέτες, εξασφαλίζοντας μερικές ακόμα μελλοντικές χρηματοροές από την “επένδυση” για πάρτη τους. Κι αυτό σε αντίθεση με την πάγια θέση όλων των μηχανικών που γνωρίζω να “προσθέτεις όσο το δυνατό λιγότερα κινητά μέρη” σ’ ένα σύστημα. Τα φ/β δεν έχουν κινητά μέρη. Εκτός κι αν βάλεις tracking. Προφανώς για αρκετούς από αυτούς, ο κανόνας έχει μια εξαίρεση και διαμορφώνεται στο “η τάση σου να προσθέτεις κινητά μέρη είναι ευθέως ανάλογη των συμβολαίων συντήρησης που θα υπογράψεις μετά” . Άλλη μια απόδειξη του πόσο λάθος λύσεις προτείνει η “αγορά” έτσι όπως είναι δομημένη.
Λίγο αργότερα η ΔΕΗ ανακοινώνει πως στους περισσότερους νομούς δεν έχει την υποδομή για να συνδέσει στο δίκτυο όλα τα έργα, με τόσες πολλές αιτήσεις που έχουν γίνει και από τότε αρχίζει το μπάχαλο.
Τι καταφέρνουμε λοιπόν. Έχουμε μια τεχνολογία που επιδοτείται υπερβολικά από τη ΔΕΗ εις βάρος των καταναλωτών, την ίδια στιγμή που το κόστος αυτής της τεχνολογίας πέφτει γρήγορα και συνεχώς. Πριν λίγο καιρό μάλιστα οι τιμές κατέρρευσαν. Στην ουσία λοιπόν ανεβάζουμε το κόστος του ρεύματος, όχι για να φτιάξουμε μια υποδομή που θα εξυπηρετήσει την κοινωνία, αλλά για να δημιουργήσουμε μια μηχανή ραντιέρικων κερδών στην οποία μηχανικοί και τράπεζες έχουν λάβει θέσεις βδέλλας, μειώνοντας ακόμα περισσότερο το κέρδος του ραντιέρη επενδυτή (και χρεώνοντας μαντέψτε ποιους). Έτσι, όταν η ΔΕΗ ρίξει την υπερβολική τιμή, ο αγρότης ραντιέρης επενδυτής θα βρεθεί παγωμένος με πολύ μικρές χρηματοροές καθώς οι δύο βδέλλες θα τον ρουφάνε αδιαλείπτως. Θα μου πείτε καλά να πάθει αφού δεν κάθισε να κάνει το μάθημά του και τη μπακαλική του. Ίσως, αλλά όλο το παραμύθι του κλεπτοκαπιταλισμού τα τελευταία χρόνια βασίζεται στο πώς να εξαπατάς με κόλπα διάφορους, μη-μορφωμένους οικονομικά, μικρο-συσσωρευτές κεφαλαίου. Είτε με το χρηματιστήριο, είτε με τα τεράστια στεγαστικά υπερτιμημένων σπιτιών, είτε με τα φ/β. Φυσικά η εξαπάτηση των λιγότερο υποψιασμένων (αλλά όχι λιγότερο άπληστων), είναι βασική ιστορική λειτουργία του καπιταλισμού κι όχι απλά μια λάθος στροφή που έκανε πριν 2-3 δεκαετίες. Απλώς καλό είναι να το λέμε για να μην έχουμε αυταπάτες.
Στο δάσος (και το σχέδιο ήλιος)
Δεν είναι υπέροχο αυτό το μοτιβάκι όπου διάφορα χρυσά αγόρια μόλις βλέπουν το πλοίο τους να βουλιάζει να πηδάνε προς άλλες πιο επικερδείς δραστηριότητες? Εκεί κοντά που η Eurobank αποτύγχανε στα stress test, τσουπ τσουπ πηδήξανε μερικά μεγαλοστελέχια στο κράτος και στις αποκρατικοποίησεις. Εκεί που το φιλελεύθερο κόμμα στη γερμανία είναι έτοιμο να βυθιστεί στην ανυπαρξία, τσουπ τσουπ πήδηξε ο κ.Ρέσλερ ως επικεφαλής των “επενδύσεων” στην ελλάδα. Την άποψή μου για τις υποτιθέμενες γερμανικές επενδύσεις την έχω γράψει στα Τα μοντγκόμερι θα φορεθούν φέτος, πολύ πριν ακόμα αυτές εμφανιστούν με τη μορφή του κ.Ρέσλερ και της κουστωδίας του.
Αλλά τίποτα δεν είναι πιο ωραίο από το να έχεις ένα απτό παράδειγμα της κοροϊδίας μπροστά σου. Την ιδέα την πέταξε σε ανύποπτο χρόνο ο γερμανός ΥΠΟΙΚ -και συμπάθειά μου στο πάρτι των μετριοτήτων- σόιμπλε. Κάποιος του σφύριξε την επικείμενη κατάρρευση των τιμών των φ/β και του μεγάλου αδιάθετου της παραγωγής που έκανε την αμερικάνικη Solyndra να κλείσει πριν μερικές μέρες. Κι έτσι ο σόιμπλε πρότεινε να έρθουν οι γερμανοί να εγκαταστήσουν τα πλεονάζοντα φ/β τους στην ηλιόλουστη ελλάδα. Και ο ΓρΑΠ ενθουσιάστηκε. Θα μπορούσε να πουλήσει στο λαό πράσινη ανάπτυξη που τόσο πολύ του άρεσε και ξένες επενδύσεις που του κακομοίρη κάθε φορά που προσπαθεί να τις αρπάξει, του διαφεύγουν μυστηριωδώς σαν τα φύκια του Αστακού.
Αμέσως ξεκίνησε ένα πανηγύρι στα ελληνικά ΜΜΕ που χτύπαγε ακριβώς στο ίδιο φαντασιακό που το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να χτίσει με τα φ/β και τους ραντιέρηδες αγρότες. Οποιοσδήποτε έχει κάνει έστω κι ένα σεμινάριο στο μάρκετινγκ θα μπορεί περισπούδαστα να αποφανθεί για τη μεγάλη ελληνική αλήθεια. Τι έχει να πουλήσει η ελλάδα ρε παιδιά στους ξένους? Μα ήλιο φυσικά. Τέλεια.
Ο ήλιος ως γνωστό και σε αντίθεση με το τραγούδι, δεν θέλει δουλειά για να βγει. Κάθε πρωί είναι εκεί και σε κοιτάει κι έτσι ένα σχέδιο που θα τα τρώμε από τους ξένους πουλώντας ήλιο, είναι ένα σχέδιο που πρόκειται να κερδίσει μια αξιοπρεπή συμπαράσταση από ένα μέρος του πληθυσμού. Εδώ κέρδισαν οι μετοχές της τράπεζας της ανατολής. Πόσο μάλλον αν αυτό το σχέδιο έχει την υποστήριξη των ΜΜΕ που αναλαμβάνουν την παρουσίαση και τις γιρλάντες.
Βέβαια -όπως όλος ο τρίτος κόσμος γνωρίζει με πολύ πείνα και αίμα- το ότι η σαουδική αραβία έχει πετρέλαιο δεν κάνει τους σαουδάραβες πλούσιους και το ότι το κονγκό έχει διαμάντια δεν σημαίνει απαραίτητα χαράς ευαγγέλια για τους κατοίκους του. Έτσι λοιπόν οποιαδήποτε εξαγωγική δραστηριότητα δεν αφήνει προστιθέμενη αξία στο εσωτερικό της χώρας, μπορεί να βελτιώνει το εμπορικό ισοζύγιο, αλλά όχι και τη ζωή των κατοίκων. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο χρυσός στη χαλκιδική. Το κράτος δεν θα κερδίζει τίποτα από το χρυσό, που αντί για το αυτονόητο πως ανήκει σε όλους τους έλληνες, θα τον καρπώνεται μια εκδοτική και κατασκευαστική οικογένεια. Να τους χαιρόμαστε λοιπόν τους φεουδάρχες μας, αλλά το ζήτημά μου δεν είναι αυτό. Το ζήτημά μου είναι ότι το σχέδιο ήλιος δεν αφορά καμία μα καμία εξαγωγική δραστηριότητα.
Τα κορόιδα ή φύκια στον ήλιο
Ναι, νομίζω το πιάσατε το υπονοούμενο, θα μιλήσω για εμάς. Οκ καλές οι μπούρδες που ακούγατε στα ΜΜΕ για το πώς θα πουλάμε ρεύμα από τον ήλιο στους γερμανούς. Βρήκατε κανέναν να έχει αντιταχθεί σε αυτές τις μπούρδες (πχ άρθρο από τα ΝΕΑ στο “πόρταλ των μηχανικών”)? Ακούσατε το ΤΕΕ να ρίχνει τίποτα ηχηρές μούντζες προς τη μεριά του μαξίμου για τα ψέματα που μας λένε? Όχι. Το ανάποδο μάλιστα. Είναι προφανές λοιπόν πως το ΤΕΕ περιμένει να επωφεληθεί συντεχνιακά από την όλη ιστορία γιαυτό και το έχει ρίξει στο μοκοκίτο. Για να είμαστε ειλικρινείς μόνο κάτι φίλους μου στον ραδιοσταθμό κόκκινο, τους Οικολόγους, κι ένα άρθρο στην αυγή βρήκα να σηκώνουν το δακτυλάκι τους και να λένε “τι μαλακίες λέτε ρε παιδιά?”. Βούιξε ο τόπος εε?
Διότι “ρε παιδιά” μας λένε ψέματα για μια ακόμη φορά και κανείς δεν βγαίνει να το πει. Κι αναγκάζομαι εγώ ο κακομοίρης ο κινέζος να γκρινιάζω που δεν έχω περάσει ούτε απέξω από το μετσόβιο γαμώ τη συντεχνία μου. Διότι είναι τεχνικώς αδύνατο να μεταφέρεις το ρεύμα από τα φ/β στη γερμανία. Δεν υπάρχει οικονομικός τρόπος να το κάνεις και ούτε έχει προβλεφθεί να υπάρξει όταν φτιαχτεί το έργο.
Ένας χοντρικός κανόνας λέει πως μπορείς να μεταφέρεις το ρεύμα με ανεκτές απώλειες σε τόσα χιλιόμετρα, όσα είναι τα KV των πυλώνων υψηλής τάσης που χρησιμοποιείς. Η ελλάδα χρησιμοποιεί δίκτυο 400ΚV και η Ιταλία περίπου το ίδιο (380KV). Άρα οποιαδήποτε μεταφορά άνω των 400χλμ είναι ασύμφορη. Ξέρετε πόσα χιλιόμετρα είναι το μόναχο που βρίσκεται στο νότο της γερμανίας από την ελλάδα? Τουλάχιστον 1800χλμ. Σαν να μην έφτανε αυτό στο ενδιάμεσο υπάρχει ένα υποθαλάσσιο καλώδιο που λειτουργεί με συνεχές ρεύμα κι όχι με εναλλασσόμενο. Οπότε βάλτε και τις απώλειες μετατροπής. Θέλετε έναν χοντρικό υπολογισμό για το τι απώλειες θα υπάρξουν από αυτή τη διαδρομή?
Ο υπερ-υπολογιστής μου που τον έχω και δουλεύει 24/7 πέντε μέρες τώρα μου είπε να περιμένουμε μίνιμουμ ένα 13% σε απώλειες. Και ξέρετε ποια είναι η χωρητικότητα του υποθαλάσσιου καλωδίου με την ιταλία? Βαριά 500ΜW Δηλαδή σχεδόν το 1/20 της ισχύος που οι γερμανοί θέλουν να “εξάγουν”. Για να μην πάμε σε λεπτομέριες του τύπου πόσο δίκτυο έχουν διαθέσιμο οι ιταλοί για να στέλνουμε εμείς το ρεύμα βόλτα στην γερμανία.
Άρα, για να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το ρεύμα που θα παράγεται από τα γερμανικά φ/β στην ελλάδα θα καταναλώνεται στην ελλάδα και τα κέρδη θα τα παίρνουν οι γερμανοί “επενδυτές”. Οι μοναδικοί στους οποίους μπορούμε να εξάγουμε ρεύμα είναι η βουλγαρία, η τουρκία και η ιταλία, όμως τελευταία φορά που τσέκαρα, είναι εξαγωγείς ρεύματος κι όχι εισαγωγείς. Με λίγα λόγια οι γερμανοί βιομήχανοι με τον αποτυχημένο κ.Ρέσλερ μας προτείνουν να μας πουλάνε ρεύμα, την υπεραξία του οποίου θα καρπώνονται οι ίδιοι.
Άλλη μια ιστορία σαν τα φύκια του αστακού στην πλάτη μας. Όλες οι προτεινόμενες επενδύσεις των γερμανών δεν είναι εξαγωγικές αλλά βασίζονται στην εκμετάλλευση της ελληνικής αγοράς. Οι γερμανοί επιχειρηματίες γνωρίζουν πόσο ακριβή αγορά είναι η ελλάδα και πως τα καρτέλ που διαθέτει προσφέρουν όμορφα καθαρά ραντιέρικα κέρδη. Που στη χώρα τους ούτε να ονειρευτούν δεν τολμάνε, διότι θα τους πάρουν στο κυνήγι ακόμα και τα λάχανα. Γιαυτό και οι προτάσεις τους έχουν να κάνουν με το πώς θα ρουφήξουν χρήμα από την ελληνική αγορά. Με λίγα λόγια, ρε μεγάλε, αν είναι να κάνω τέτοιες “εξαγωγικές” μπίζνες, αγοράζω και μια μπέμπα, τη βάζω στο καράβι και την “εξάγω” στη γερμανία -με εμένα οδηγό και το τεκνό δίπλα- να πηγαίνω βόλτες σουλατσέρνοντας στις άουτομπαν. Τους την έφερα πάλι των γερμαναράδων.
Και να μην ακούσω κανέναν “αφελή” να μας πει για τη μεταφορά τεχνολογίας, διότι τη μοναδική μεταφορά τεχνολογίας που θα δείτε, μπορείτε να την παρακολουθήσετε νοικιάζοντας το DVD του Καράτε Κίντ. Wax, on Wax off, γιαυτούς που θα ξεσκονίζουν τα πάνελ. Η μελέτη και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών δεν είναι κάτι που χρειάζεται κάποια μυστική εξειδικευμένη γνώση που κατέχουν μόνο οι γερμανοί και όπως είπα πιο πριν, η αγορά έχει βουλιάξει από φτηνά πάνελ.
Είναι τα φ/β καλή επένδυση? Αναμφισβήτητα. Οι τιμές τους πια έχουν πέσει τρομακτικά και η κατασκευή τους μπορεί να γίνει και στην ελλάδα καθώς η τεχνολογία παραγωγής που ακολουθούν δεν είναι τόσο δύσκολη. Παράγουν ρεύμα που δεν επιβαρύνει το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας (όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο). Μάλιστα οι προβλέψεις για το φιλμ, που επιτέλους βγήκε στην παραγωγή, μιλάνε για κόστος 60 με 80 λεπτά το Watt, για ένα υλικό που μπορείς πρακτικά να τυλιχτείς μέσα του. Κάτι που οι αρχιτέκτονες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν με τρόπους πραγματικά ευφάνταστους και οπτικά όμορφους (τι λέω τώρα ε?). Σε μια χώρα με τόσο ήλιο όπως η ελλάδα, τα φ/β θα μπορούσαν να είναι ένα σημαντικό κομμάτι του ενεργειακού μας μείγματος. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα των φ/β είναι ότι παράγουν ήπιες ποσότητες ρεύματος όπου κι αν στηθούν, το οποίο καταναλώνεται τοπικά. Αυτό μειώνει τις απώλειες μεταφοράς και δεν δημιουργεί τερατουργήματα.
Όμως αυτό δεν μπορεί να συμβεί στη σημερινή ελλάδα. Όπως έγινε με τα φ/β των αγροτών, τα πάντα στήθηκαν με τρόπο ώστε να μεγιστοποιηθεί το κόστος και να αρπάξουν τα διάφορα μαγαζάκια όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος της υπεραξίας μπορούσαν. Έτσι το τελικό κόστος ήταν ακριβό, κάτι που μειώνει την ανταγωνιστικότητα της χώρας, διότι σε μια χώρα που παράγει κυρίως υπηρεσίες, το κόστος των υπηρεσιών εξαρτάται άμεσα από το κόστος ζωής. Και το ρεύμα είναι ικανός πολλαπλασιαστής του κόστους ζωής.
Το ίδιο συνέβη και στη μεγάλη κλίμακα. Οι γερμανοί επιχειρηματίες ήρθαν να πουλήσουν καθρεφτάκια σε μια κυβέρνηση (και τους τσαρλατάνους της) που ψάχνει από οπουδήποτε να πουλήσει ελπίδα. Με το γνωστό κούφιο πασοκικό τρόπο. Στην ουσία όμως ήρθαν να πουλήσουνρεύμα στην ελλάδα όχι να αγοράσουν.
Ζεϊμπέκικο μελανκολίκ
Στον πρόλογο λέω έναν αφορισμό. Πως όσες καλές ιδέες κι αν υπάρχουν τίποτα δεν θα φτιάξει αν δεν υπάρξει μια ουσιαστική πολιτική αλλαγή. Ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που λέγαμε παλιότερα. Ο αφορισμός μου δεν αποτελεί ούτε την υπολογισμένη κίνηση ενός μαρκετίστα της πολιτικής επικοινωνίας (ψηφίστε ομπάμα που είναι η ελπίδα) ούτε την απεγνωσμένη κραυγή ενός μεσσιανιστή μιας κάποιας ουτοπίας που θα ικανοποιηθεί μόνο όταν όλοι μετατραπούν σε βίγκαν εσωτερικιστές που λατρεύουν το άλφα κενταύρου.
Προέρχεται -και γνωρίζω πως αυτό είναι το πιο τρομακτικό- από την κοινότοπη διαπίστωση της λειτουργίας του κόσμου γύρω μας. Μια διαπίστωση που τώρα που η μηχανή δεν μοιράζει χαμόγελα ή υποσχέσεις, αρχίζουν να την αντιλαμβάνονται όλο και περισσότεροι. Η ελληνική (και όχι μόνο φυσικά) κοινωνία είναι κουρδισμένη μ’ έναν τέτοιο τρόπο, που θα διαστρέψει οποιαδήποτε καλή ιδέα, προκειμένου να παράγει το μοναδικό αποτέλεσμα που γνωρίζει να παράγει. Δεν έχει τόση σημασία αν είχες έναν ειλικρινή πολιτικό, ένα φιλεύσπλαχνο δικαστή, ή έναν ολιγαρκή επιχειρηματία που να έχει διαβάσει κάτι περισσότερο από 5 τσιτάτα στη ζωή του. Διότι το σύστημα μας δεν παράγει τέτοιου είδους υποκείμενα.
Οπότε ειλικρινά δεν θέλω να σας χαλάσω την ημέρα, αλλά καταλαβαίνετε κι εσείς ελπίζω πως οι μέρες όπου η ελπίδα μιας μικρής αλλαγής θα μας επέστρεφε σε μια παρελθοντική “κανονικότητα” έχουν τελειώσει. Κι αυτό είναι τόσο αισιόδοξο ή απαισιόδοξο, όσο εμείς θέλουμε να το κάνουμε.
ΥΓ ο υπερ-υπολογιστής που ανέφερα είναι βιολογικός. Τις ευχαριστίες μου λοιπόν στον γενικό φαρισαίο του πολιτικού γραφείου για την τεχνική του βοήθεια και το άπλωμα του ενεργειακού τραχανά.
