Αρχική > Πολιτική > Μια γεωπολιτική σύνοψη για τα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο

Μια γεωπολιτική σύνοψη για τα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο

Δευτέρα, 31, Ιανουαρίου, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Η δημιουργία άξονα Ισραήλ- Κύπρου και Ελλάδας είναι το κορυφαίο ζήτημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αυτήν την περίοδο. Είναι όμως και ένα μεγάλης σημασίας γεωπολιτικό ζήτημα που ανατρέπει τις ισορροπίες δυνάμεων στην περιοχή, διότι δημιουργείται ένας άξονας Ελλάδος, Ισραήλ και Κύπρου που έχει τις «ευλογίες» των ΗΠΑ και της Ευρώπης, ενώ η Τουρκία απομονώνεται και εντάσσεται γεωπολιτικά στον «Ισλαμικό κόσμο».

Δεν αποκλείεται, υποστηρίζουν έμπειροι διπλωματικοί αναλυτές, σύντομα να έχουμε και λύση του Κυπριακού ευνοική για τα ελληνικά συμφέροντα, εξαιτίας αυτών ακριβώς των γεωπολιτικών αλλαγών. Το παιχνίδι είναι σε εξέλιξη και θα έχει ιστορικές επιπτώσεις τόσο στη γεωπολιτική ισορροπία, όσο και στις οικονομίες της περιοχής.

Τόσο ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου που ξεκίνησε πρώτος τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, όσο και ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Α. Σαμαράς που ζήτησε στη Βουλή τη δημιουργία οριοθετημένης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με τις παράκτιες χώρες της περιοχής, συμφωνούν στη σκοπιμότητα ανάπτυξης των σχέσεων Ελλάδος – Ισραήλ. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιες χώρες θα συμμετέχουν στην ΑΟΖ και τι θα γίνει με την Τουρκία η οποία προφανώς θα μείνει εκτός «παρέας».

Το κοίτασμα Λεβιάθαν

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι λίγο μετά το επεισόδιο μεταξύ Ισραηλινών κομάντος και Τούρκων ακτιβιστών στο πλοίο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστίνιους, η Ελλάδα έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη βελτίωση των ισραηλινοελληνικών σχέσεων. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο κ. Παπανδρέου, όπως και η Κύπρος, φρόντισε να επωφεληθεί από τη ρήξη στις σχέσεις Τούρκων και Ισραηλινών.

Το μείζον ζήτημα πίσω από αυτή τη διένεξη, πέρα από το τουρκικό κοινό αίσθημα, δεν είναι άλλο από το τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου Λεβιάθαν στην παράκτια περιοχή του Ισραήλ, το οποίο όμως διεκδικείται και από τον Λίβανο.

Η Κύπρος με το Ισραήλ σχεδιάζουν να κατασκευάσουν αγωγό μεταφοράς των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, ο οποίος να κατευθύνεται στην Ευρώπη.

Στο παιχνίδι αυτό πλέον ετοιμάζεται να μπει και η χώρα μας. Το παραδέχθηκε συνέντευξη που παραχώρησε προχθές στο πρακτορείο Reuters ο κ. Χάρης Παμπούκης. Ο Υπουργός Επικρατείας, είπε ότι συζήτησε την ιδέα μεταφοράς Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, κατά την επίσκεψη του την προηγούμενη εβδομάδα στο Ισραήλ στο πλαίσιο της οικοδόμησης δεσμών μεταξύ Μεσογειακών χωρών.

Δήλωσε συγκεκριμένα: «Οι Ισραηλινοί έχουν ανακαλύψει μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου σε υπεράκτια κοιτάσματα στη Μεσόγειο. Προσπαθούμε να δούμε πώς μπορεί να θεωρηθεί η Ελλάδα ως κόμβος μεταφοράς και ως κέντρο παροχής υπηρεσιών, εφόσον βρίσκεται επί του φυσικού δρόμου προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη».

Τόνισε ότι ο ίδιος διεξήγαγε μόνο διερευνητικές συνομιλίες για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το υπεράκτιο Ισραηλινό κοίτασμα Λεβιάθαν. Τα αποθέματα του Λεβιάθαν εκτιμάται ότι ανέρχονται σε 16 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.

Ο σκοπός, βέβαια, εκτός από το να επωφεληθεί η χώρα μας του τεράστιου κοιτάσματος, είναι να μείνει έξω από το παιχνίδι η Τουρκία. Η δυσαρέσκεια της Τουρκικής πλευράς γι’ αυτά τα σχέδια Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου είναι προφανής.

Η Τουρκία συμμαχεί με τον Λίβανο

Αυτές τις ημέρες έχει ξεσπάσει πόλεμος με τη δημοσιοποίηση εκθέσεων από Ισραήλ και Τουρκία, για την επίθεση στο τουρκικό πλοίο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας. Το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων «Αναντολού» δημοσιοποίησε χθες την τουρκική έκθεση, η οποία αποδίδει όλες τις ευθύνες στην πλευρά των Ισραηλινών, μια μέρα μετά την ανακοίνωση της σχετικής ισραηλινής έκθεσης.

Αυτά τα διπλωματικά επεισόδια σχετίζονται άμεσα με τις οικονομικές επιδιώξεις για την εκμετάλλευση του κοιτάσματος Λεβιάθαν. Ως προς αυτό, η Τουρκία έχει κάνει τα δικά της σχέδια. Προσπαθεί να εκμεταλλευθεί το κοίτασμα με την συμμαχία του Λιβάνου, ο οποίος όμως είναι εχθρικός προς το Ισραήλ.

Ο Λίβανος είχε προσπαθήσει να μπει στο παιχνίδι του Λεβιάθαν ευθύς αμέσως μετά την ανακοίνωση της πετρελαϊκής Noble Energy από το Τέξας για την έκταση του κοιτάσματος. Η Βηρυτός υποστηρίζει ότι το Ισραήλ επιδιώκει εκμετάλλευση υδρογονανθράκων που ανήκουν και στη δική της επικράτεια. Η Τουρκία επιδιώκει συμμαχία με το Λίβανο, ο οποίος είναι μια χώρα εχθρική προς το Ισραήλ, λόγω της πολύ ισχυρής παρουσίας εκεί, της Χεζμπολάχ.

Αυτό αποτελεί ένα ακόμα σημείο τριβής Ισραήλ- Τουρκίας. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια του τουρκικό αίσθημα, σε συνδυασμό με την κυριαρχία των ισλαμιστών, διάκειται ιδιαιτέρως εχθρικά απέναντι στο Ισραήλ. Αυτό φάνηκε και από τουρκικό σίριαλ, το οποίο δείχνει εγκλήματα Ισραηλινών στρατιωτών σε βάρος Παλαιστινίων αμάχων στα κατεχόμενα.

Παράλληλα, διπλωματικές πηγές είχαν επισημάνει ότι οι βόλτες τουρκικών ερευνητικών σκαφών στην Ανατολική Μεσόγειο και οι έρευνες του «Πίρι Ρέις» σε κομμάτια της ελληνικής και της κυπριακής υφαλοκρηπίδας νοτίως του Καστελλόριζου τον Ιούλιο του 2010, δεν ήταν συμπτωματικά και έδειχναν ότι η Τουρκία δεν ήταν διατεθειμένη να μείνει εκτός της μοιρασιάς της ενεργειακής πίτας.

Με «πλάτες» Ε.Ε και ΗΠΑ η συμμαχία Ελλάδας- Ισραήλ

Το σχέδιο κοινού άξονα Ισραήλ- Κύπρου- Ελλάδας φαίνεται ότι έχει και τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επίσκεψη Μέρκελ στην Κύπρο και η εμφανής υποστήριξη της ελληνικής πλευράς, που τόση αντίδραση προκάλεσε στην τουρκική πολιτική ηγεσία, είναι ένα δείγμα αυτής της τάσης.

Έτσι κι αλλιώς, η Γαλλία και η Γερμανία, οι δύο ατμομηχανές της ευρωπαϊκής οικονομίας, έχουν εκφράσει ξεκάθαρα την αποστασιοποίησή τους από το ενδεχόμενο ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι λόγοι είναι πολλοί. Η Τουρκία δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα, δεν είναι χριστιανική χώρα, το άνοιγμα των ευρωπαϊκών συνόρων θα φέρει στην Ευρώπη κύματα μεταναστών από την Ασία, ενώ ο τεράστιος τουρκικός πληθυσμός θα φέρει ανισορροπίες ακόμα και στην εκπροσώπηση σε επίπεδο ευρωπαϊκών κοινοτικών οργάνων (για παράδειγμα, θα είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των Τούρκων Ευρωβουλευτών). Η απομόνωση λοιπόν της Τουρκίας από το κοίτασμα Λεβιάθαν δεν είναι μια ενοχλητική προοπτική για τις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως τη Γερμανία της Μέρκελ.

Οι ΗΠΑ από την άλλη, είναι για χρόνια σύμμαχος της Τουρκίας. Όμως, από τη στιγμή που οι σχέσεις της γείτονος χώρας με το Ισραήλ έχουν διαρραγεί και οι ΗΠΑ θα κληθούν να διαλέξουν ανάμεσα σε Ισραήλ και Τουρκία, τότε είναι σίγουρο ότι θα επιλέξουν το Ισραήλ. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι γεγονός ότι ο Ερντογάν ακολουθεί συχνά πολιτικές που τον κάνουν συμπαθή στην κοινή γνώμη, ικανοποιώντας το ισλαμικό αίσθημα των Τούρκων. Οι Αμερικάνοι δύσκολα θα ξεχάσουν τη στάση της Τουρκίας στον πόλεμο με το Ιράκ, όταν ο Ερντογάν τους εμπόδισε να χρησιμοποιήσουν τα αεροδρόμια της χώρας. Οι δεσμοί ανάμεσα σε ΗΠΑ και Τουρκία δεν είναι πια τόσο ισχυροί, όσο ήταν κάποτε.

Επομένως, βλέπουμε να διαμορφώνεται μια κατάσταση, στην οποία οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. θα «έβαζαν πλάτη» στη δημιουργία ενός άξονα Ισραήλ- Κύπρου- Ελλάδας. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την απομόνωση της Τουρκίας, μια προοπτική, την οποία όλες αυτές οι πλευρές φαίνεται να στηρίζουν, αλλά για δικούς της λόγους η καθεμιά.

http://oionoskopos.blogspot.com/2011/01/blog-post_29.html#more

Advertisements
Κατηγορίες:Πολιτική
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: