Αρχείο

Archive for Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011

Ευφυές πότισμα φυτών

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΦΟΙΤΗΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
Ο ηλεκτρονικός έλεγχος εξοικονομεί νερό αποτρέποντας τόσο το άσκοπο πότισμα όσο και το «πνίξιμο» του φυτού (αριστερά)

Διεθνή διάκριση πέτυχε το Πολυτεχνείο Κρήτης χάρη στην ανάπτυξη μιας πρωτοποριακής τεχνολογίας για ασύρματα δίκτυα αισθητήρων, πολύ χαμηλού κόστους, που επιτρέπει τη ρύθμιση και τον έλεγχο της κατανάλωσης νερού.

Η μέθοδος αυτή είναι ιδανική για το αυτόματο πότισμα φυτών σε αγροτικές καλλιέργειες ή άλλες περιβαλλοντικές εφαρμογές καθώς στα προτερήματά της είναι και η, σε μεγάλο βαθμό, εξοικονόμηση ενέργειας, που επιτυγχάνεται με την τεχνική της ανάκλασης σημάτων από τον πομπό (φυτό) στον δέκτη (υπολογιστή) μέσω των κόμβων (αισθητήρων) μετάδοσης των πληροφοριών για τις ποσότητες νερού που χρειάζονται για την άρδευση.

Η τεχνολογία αυτή αναπτύχθηκε στο Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) του Πολυτεχνείου Κρήτης, στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας του φοιτητή Γιάννη Κιμιωνή, υπό την επίβλεψη του επίκουρου καθηγητή Αγγελου Μπλέτσα και τη συνεργασία των μελών Δ.Ε.Π. του Εργαστηρίου Τηλεπικοινωνιών κ. Γιώργου Καρυστινού και Αθανάσιου Π. Λιάβα.
Για αποτελέσματα της εργασίας αυτής ο Γιάννης Κιμιωνής έλαβε το δεύτερο βραβείο καλύτερης εργασίας φοιτητή στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο IEEE RFID Technologies and Applications που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο του 2011 στο Sitges της Βαρκελώνης.

Οπως εξηγεί ο κ. Κιμιωνής, «η επισκόπηση και ο έλεγχος της κατανάλωσης νερού είναι πολύ σημαντικές διαδικασίες για τις σύγχρονες αγροτικές καλλιέργειες καθώς είναι απαραίτητες τόσο για την εξοικονόμηση νερού (αποτρέποντας το άσκοπο πότισμα) όσο και για την αποφυγή λαθών κατά την άρδευση (π.χ. ‘πνίξιμο’ φυτών από υπερβολικό πότισμα).

Και τα δύο μπορούν πλέον να επιτευχθούν με τεχνολογικά μέσα. Με τοποθέτηση κατάλληλων αισθητηρίων οργάνων υγρασίας στο χώμα ή στο φύλλωμα ενός φυτού μπορεί να μετρηθεί με μεγάλη ακρίβεια το ποσοστό του νερού που βρίσκεται στο περιβάλλον του. 

Οι αισθητήρες αυτοί μπορεί να είναι καλωδιωμένοι με ένα κεντρικό ψηφιακό σύστημα καταγραφής ή να συνδέονται σε έναν πομποδέκτη, ο οποίος στέλνει την πληροφορία για την υγρασία ασύρματα σε έναν κεντρικό δέκτη (συνδεδεμένο σε υπολογιστή). Πολλοί τέτοιοι πομποδέκτες – κόμβοι αποτελούν ένα ασύρματο δίκτυο αισθητήρων (wireless sensor network – WSN), το οποίο τοποθετείται σε ένα χωράφι ή ένα θερμοκήπιο».

ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

Ο ίδιος προσθέτει ότι «οι σημερινές εμπορικές τεχνολογίες ασυρμάτων δικτύων αισθητήρων, παρόλο που δίνουν τη δυνατότητα για επισκόπηση περιβαλλοντικών συνθηκών (υγρασία, θερμοκρασία – μικροκλίμα φυτού), είναι πολύ απαιτητικές σε ενέργεια, αλλά και υψηλού κόστους, λόγω της πολυπλοκότητάς τους. 

Χαρακτηριστικά ένας εμπορικός κόμβος κοστίζει πάνω από 50 – 100 ευρώ, το οποίο καθιστά αδύνατη τη δημιουργία ενός πολύ πυκνού δικτύου, σε περίπτωση που ενδιαφέρει η παρατήρηση του μικροκλίματος κάθε φυτού μιας καλλιέργειας. Επίσης, ο ενεργός πομποδέκτης που βρίσκεται στον κάθε κόμβο (παρόμοιος με αυτόν που βρίσκεται π.χ. σε ένα κινητό τηλέφωνο) είναι υπεύθυνος για την κατανάλωση του μεγαλύτερου ποσοστού ενέργειας από τη μπαταρία που τροφοδοτεί τον κόμβο».

ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΗΜΜΥ

Ακόμη επισημαίνει ότι η τεχνολογία που αναπτύχθηκε στο Τμήμα ΗΜΜΥ είναι πολύ χαμηλού κόστους και ενέργειας και συνεχίζει: «Οι βελτιώσεις αυτές οφείλονται στη μεταφορά της πολυπλοκότητας από τους κόμβους – αισθητήρες προς το κεντρικό σημείο όπου συλλέγεται η πληροφορία (δέκτης συνδεδεμένος σε υπολογιστή). 

Συγκεκριμένα, έχει γίνει αλλαγή του μηχανισμού επικοινωνίας του κάθε κόμβου, όπου αντί για ενεργή μετάδοση ραδιοσημάτων, χρησιμοποιείται μια τεχνική ανάκλασης σημάτων, η οποία δεν απαιτεί καμίας μορφής ενίσχυση από πλευράς πομπού – φυτού και άρα δεν απαιτεί και κατανάλωση μεγάλου ποσού ενέργειας. Παρόμοια λογική χρησιμοποιούν οι κάρτες ταυτοποίησης μέσω ραδιοσυχνοτήτων (RFID) για επικοινωνία μικρών αποστάσεων. 


Η εν λόγω τεχνολογία είναι ιδανική για χαμηλού κόστους πυκνά δίκτυα αισθητήρων για αγροτικές καλλιέργειες ή άλλες περιβαλλοντικές εφαρμογές και η έρευνα στο Πολυτεχνείο Κρήτης αποσκοπεί στην περαιτέρω βελτίωση των σχετικών δυνατοτήτων, όπως για παράδειγμα στη μεγαλύτερη εμβέλεια ασύρματης επικοινωνίας με τεχνικές ανάκλασης».

Εξάλλου, οι κύριοι Μπλέτσας και Καρυστινός τονίζουν:

«Στο Τμήμα ΗΜΜΥ γίνεται θεωρητική έρευνα πάνω στη νέα αυτή μορφή επικοινωνίας και δικτύωσης και μάλιστα το Τμήμα έχει να επιδείξει διεθνή βραβεία σε σχετικό επιστημονικό συνέδριο π.χ. τη βράβευση του φοιτητή Γιάννη Κιμιωνή με το δεύτερο βραβείο καλύτερης εργασίας φοιτητή στο διεθνές συνέδριο IEEE RFID Technologies and Applications, που διεξήχθη το Σεπτέμβριο του 2011 στο Sitges της Βαρκελώνης».

Συν-συγγραφείς στην εργασία αυτή είναι οι κ. Α. Μπλέτσας, Α. Δημητρίου και Γ. Καρυστινός. Μεταξύ των συμμετοχών στον διαγωνισμό βράβευσης των καλύτερων φοιτητικών εργασιών βρίσκονταν ακαδημαϊκά Ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCLA), ΗΠΑ, τo Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Γεωργίας (Georgia Tech), ΗΠΑ, το Πολυτεχνείο του Graz, Αυστρία και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Grenoble, Γαλλία. 

«Σκοπός της έρευνας στο Τμήμα ΗΜΜΥ είναι η διαδικτύωση φυτών ή άλλων περιβαλλοντικών εφαρμογών που στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος, με ενεργειακό ή/και οικονομικό κόστος (τουλάχιστον) μίας τάξης μεγέθους μικρότερο σε σχέση με τις υφιστάμενες συμβατικές τεχνολογίες τύπου Μαρκόνι. Στόχος είναι η τηλεμετρία σε γεωργία ακριβείας (π.χ. εξοικονόμηση νερού άρδευσης) μεγάλης κλίμακας, στο κόστος ενός προσωπικού υπολογιστή».

Γιάννης Λυβιάκης

Αναλυτική παρουσίαση της διπλωματικής εργασίας του Γιάννη Κιμιωνή (pdf)

Αρχική

Κατηγορίες:Ελλάδα, Τεχνολογία, video

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΙΣΤΟΥ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

του Γιώργη Οικονομόπουλου
Σήμερα, συνδεδεμένη με τις κοινωνικές ιστορικές συνθήκες παρατηρούμε σε μεγάλη έκταση μια διάλυση του κοινωνικού ιστού. Η συνοχή των πολιτών και της κοινωνίας τους, όντας εξαρτημένη από Φιλικούς, Οικογενειακούς, Οικονομικούς, Ιδεολογικούς κ.ά. δεσμούς και σχέσεις, σήμερα διαλύεται.
Οι οικογενειακοί δεσμοί περνάνε κρίση, όπως δείχνει η αύξηση των διαζυγίων και των μονογονεϊκών οικογενειών.



Οι οικονομικές σχέσεις καταστρέφονται ή αλλάζουν προς το χειρότερο στην σύγχρονη αποκάλυψη της απληστίας και επιθετικότητας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Οι ιδεολογίες και οι αξίες, κοινωνικές και πολιτικές ήδη από το τέλος του 20ου αιώνα είχαν διαψευστεί, προδοθεί και απεμποληθεί.

Οι φιλικές και οι κοινωνικές σχέσεις, έχασαν τον άδολο φυσικό χαρακτήρα του παρελθόντος και περιορίστηκαν αισθητά στον άξενο και ψυχρό χώρο των πόλεων και της αστικής μοναξιάς.

Η βία, με την μορφή της εγκληματικότητας και της κρατικής καταστολής, έχει γεμίσει με φόβο, δυσπιστία και επιφύλαξη τους πολίτες, κλονίζοντας ακόμα περισσότερο την κοινωνική συνοχή.

Αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα, που προωθεί την εξατομίκευση και τον ανταγωνισμό, τον φόβο και την θυματοποίηση, την αρπακτικότητα και την αίσθηση αδυναμίας, εκατομμύρια νέοι σε όλο τον κόσμο αντιδρούν, ζητώντας σταμάτημα αυτής της πορείας και μια άλλη ποιότητα ζωής.

Η αντίδρασή τους, έχει δυο βασικά μορφές ή στάσεις απέναντι στο πρόβλημα. 

Η επικρατέστερη- όπως προβάλλεται από τα ΜΜΕ- παίρνει την μορφή της βίας ενάντια στο Σύστημα και μιας οργίλας καταστροφικής τάσης ενάντια σε ο,τι καταστρέφει τις ζωές μας. Η αφανέστερη- που κρύβεται επιμελώς απο τα ΜΜΕ- πέρνει τη μορφή της Αναζήτησης και Δημιουργίας, εδώ και τώρα, ενός άλλου Μοντέλου ζωής, που ανακαλύπτει και προωθεί την Ελευθερία και Αλληλεγγύη των πολιτών μεταξύ τους.

Όντας σε πειραματικό στάδιο, έχει πολλά χαρακτηριστικά ατέλειας, ρευστότητας και αποτυχιών, γιατί όσοι αναζητούν το νέο τρόπο ζωής χωρίς τον εξαναγκασμό και την στέρηση, πρέπει να επανεύρουν ή να ξαναχτίσουν τους φιλικούς, οικογενειακούς, οικονομικούς, ιδεολογικούς και άλλους δεσμούς που θα συνέχουν το νέο κοινωνικό μοντέλο. Και αυτό, καλούνται να το κάνουν πράξη, αρχικά σε μικρή κλίμακα, σε μικρές ομάδες (μικροκοινωνικά) εκ των ενόντων με τα ίδια τα –όποια- μέσα και τις δυνάμεις που διαθέτουν.

Επειδή το νέο μοντέλο είναι έκφραση της Ελευθερίας και της Αλληλεγγύης, γίνεται μια βασική ΣΥΝΘΕΣΗ καταστάσεων, που προάγουν τόσο τον Σεβασμό του Διαφορετικού, όσο και τον Συμμερισμό στις ανάγκες του, τόσο την Προσωπική Ελευθερία και Ιδιαιτερότητα, όσο και την Κοινωνική Συνεργασία και Ανταλλαγή, τόσο το «Αυτο» όσο και το «ΣΥΝ», τόσο το «Εγώ» όσο και το «ΕΜΕΙΣ».

Καλούνται έτσι, οι αναζητούντες το νέο μοντέλο να εργαστούν πάνω σε αυτή την Σύνθεση, σε μικρούς ή μεγαλύτερους κύκλους και ομάδες, στις προσωπικές και παραγωγικές τους σχέσεις και στον τρόπο ζωής τους.

Όπως συνεπάγεται, το νέο κοινωνικό μοντέλο παίρνει οποιαδήποτε μορφή προάγει, τόσο τις Ατομικότητες, όσο και τις Συνολικότητες.

Ο Αυτοκαθορισμός, θεωρείται ένας απαραίτητος προσανατολισμός.


Ο Κοινοτισμός ή το Μοίρασμα και η Ανταλλαγή, είναι ένας παράλληλος προσανατολισμός, με τρόπο ώστε ο καθένας τους να προωθεί τον άλλον.

Ο Αυτοκαθορισμός, σημαίνει την αναπτυσσόμενη δυνατότητα καθενός, να διαχειρίζεται, να διοικείται και να γνωρίζει τον εαυτό του, χωρίς την διαμεσολάβηση Αντιπροσώπων. Αυτοδιαχείριση, Αυτοδιοίκηση, Αυτογνωσία, είναι μερικοί όροι που δείχνουν Αυτοκαθορισμό. Οι όροι «Ελευθεριακός», ή «Αυτόνομος» ή «Ανεξάρτητος», επίσης σχετίζονται με τον Αυτοκαθορισμό. Τα Ατομικά ή Προσωπικά Δικαιώματα και Ελευθερίες, επίσης.

Ο Κοινοτισμός: «Έχουμε μαζί κάτι κοινό, ένα, λίγα, ή περισσότερα», «common», «κοινότητα», «κομμούνα», «κολεκτίβα (συλλογικότητα), «Ομοσπονδία», «Συνομοσπονδία», «Ένωση», «Εταιρεία» κ.ά. είναι όροι που δηλώνουν ένα Συνολικό Μοίρασμα κάποιων λειτουργιών ή αντικειμένων ανάμεσα στα «Αυτο» (μέρη), που απαρτίζουν το ΣΥΝολο.

Το «παίρνω» (λαμβάνω) σχετίζεται με το Εγώ ή «Αυτο». Το δίδω σχετίζεται με το Εμείς ή «ΣΥΝ».

Η Αρμονική, ισόρροπη Σύνθεση του Αυτοκαθοριζόμενου και του Κοινοτικού, συνίσταται στην ισόρροπη σχέση του παίρνω και δίνω, του Ατομικού Δικαιώματος και του Συλλογικού Καθήκοντος. Αυτά καλούνται να συνθέσουν οι οραματιστές του καινούριου, με πρακτικό τρόπο: δημιουργώντας την οργάνωση ενός τρόπου ζωής, εναλλακτικού από αυτόν που βρίσκεται σε κρίση.

Αυτό, μπορεί να πετύχει στο βαθμό που αναπτύσσονται τα Σχεσιακά Αγαθά. Γιατί το ζητούμενο – μια κοινωνία με Ελευθερία και Αλληλεγγύη, με Σεβασμό του Διαφορετικού και με Συνεργατικότητα – δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν έχουν εξαλειφθεί στην πλειοψηφία τουλάχιστον των μερών της- από τις μεταξύ τους σχέσεις τα Σχεσιακά Δηλητήρια, όπως η Επιθετικότητα, η Εκμετάλλευση και η Απληστία, που συνοδεύεται από Αρπακτικότητα. Είναι απαραίτητο, σε καθοριστικό βαθμό, να λειτουργούν τα Σχεσιακά Αγαθά – που δεν έχουν οικονομικό μέγεθος, όπως έχουν τα υλικά ή οικονομικά αγαθά. Τέτοια είναι η Φιλικότητα, η Εμπιστοσύνη, η Εκτίμηση, η Συμπόνοια, ο Συμμερισμός (το μοίρασμα), η Ευγενής Άμιλλα, η Φερεγγυότητα και η Συνέπεια, η Ανιδιοτέλεια και Συνεργατικότητα κ.ά.


Και αυτά, καλούνται να τα χτίσουν ή τουλάχιστον να βάλουν τα θεμέλια, όλοι όσοι επιζητούν την εναλλακτική κοινωνία της Ελευθερίας και Δικαιοσύνης.
Και ήδη στο αναδυόμενο παγκόσμιο κίνημα, διακρίνονται οι δραστηριότητες, που συνθέτουν το προσωπικό και κοινωνικό στοιχείο, τον Αυτοκαθορισμό και την Κοινότητα. Η αναζήτηση του Εναλλακτικού, πέρα από την καταγγελία του υπάρχοντος Αλλοτριωτικού κοινωνικού μοντέλου, παίρνει την μορφή δημιουργίας, με πειραματικό τρόπο των Νέων Μοντέλων Κοινωνικής Οργάνωσης. Στην Παραγωγή, στην Διανομή, στη Διαβίωση, στον Πολιτισμό. Στο πώς βλέπει και αντιμετωπίζει τον Άνθρωπο: σαν κομμάτι της μάζας, ή σαν πρόσωπο, που εθελοντικά με τα άλλα πρόσωπα φτιάχνει το Σύνολο-Κοινωνία ;

Αυτάρκεια Διατροφής- Βιολογικές και Φυσικές καλλιέργειες, Αυτοδιαχειριζόμενα Κοινοτικά αγροκτήματα, Ανταλλακτικό εμπόριο, Συνεταιρισμοί παραγωγών-καταναλωτών, Οικολογικά χωριά και κοινότητες με τοπικό νόμισμα, Επιτροπές γειτονιάς, Ανταλλακτικά παζάρια και Ομάδες πρωτοβουλίας για το περιβάλλον, την ολιστική υγεία και τον πολιτισμό.

Η σύγχρονη κρίση, μπορεί να γίνει αφορμή να αποκαλυφθεί ένα πνεύμα Αλληλεγγύης και Συνεργασίας, που αν στεριώσει, μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα του Νέου Κοινωνικού Μοντέλου, που έτσι θα μπορεί να χαρακτηρίζεται από τον Αυτοκαθορισμό και την Κοινότητα ή αλλιώς την Ελευθερία και τον Συμμερισμό



Ένα μικρό απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Α new We» για τις οικοκοινότητες και τα οικολογικά χωριά στην Ευρώπη. 
«Υπάρχει ένα κίνημα στον κόσμο, ένα κίνημα το οποίο η πλειοψηφία των ανθρώπων, ακόμα αγνοεί.

Υπάρχουν άνθρωποι που ενεργούν στη βάση μιας συνειδητοποίησης πως ήρθε η στιγμή να δημιουργηθούν νέα πλήρη μοντέλα κοινού βίου, κοινωνικά μοντέλα για τη δημιουργία και την αειφορία υψηλής ποιότητας ζωής. Χιλιάδες οικοχωριά και συνειδητές οικοκοινότητες έχουν δημιουργηθεί παγκοσμίως και οι οργανωτικές τους δομές είναι τόσο διαφορετικές όσο και οι άνθρωποι που τις ίδρυσαν».



Marinaleda

H Marinaleda, μια κοινότητα 2645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα.

«Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους! Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες»

Οι κάτοικοι ανήκουν στον τοπικό συνεταιρισμό και εργάζονται 6,5 ώρες την ημέρα έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα αν απασχολούνται στους αγρούς ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης των προϊόντων. Τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλά επενδύονται στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές. Στο χωριό δεν υπάρχει παπάς και αστυνομικός, ενώ η ενοικίαση ενός σπιτιού στοιχίζει 15 ευρώ τον μήνα.

Δόξα τω θεώ…


Δείτε όλο το επεισόδιο όπως προβλήθηκε στη ΝΕΤ.

Αρχική

Κατηγορίες:Άνθρωπος, Κόσμος, video

Η σημασία της πεταλούδας στην αρχαιότητα και η ιστορία της

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Μεσοαμερικάνικη μυθολογία
Με την πεταλούδα και τον συμβολισμό της φαίνεται πως ασχολήθηκαν ιδιαίτερα οι αρχαίοι λαοί του Μεξικού.
Στο »Las Mariposas entre los Antiguos Mexicanos», (Οι πεταλούδες στους αρχαίους Μεξικανούς) του Carlos Beutelspacher καταγράφεται η στενή παρατήρηση της πεταλούδας από τους αρχαίους μεξικανικούς πολιτισμούς των Μιξτέκ των Κχολουλτέκ και των Αζτέκων. Εκεί φαίνεται πώς οι πεταλούδες συμβόλιζαν τη φωτιά, την ψυχή, το θάνατο, τους πολεμιστές τους ταξιδιώτες και τα κολίβρια. Οι αρχαίοι Μεξικανοί γνώριζαν τους κύκλους ζωής των λεπιδόπτερων και έδιναν ονόματα σε κάθε φάση τους.


Στη γλώσσα Ναχουάτλ η φάση του αυγού ονομάζεται »αχουαχπαπαλότλ» (αμάρανθος) εξαιτίας της ομοιότητάς του με τους σπόρους του φυτού. Οι προνύμφες ονομάζονται »οκουϊλίν» και έδωσαν το όνομά τους σε αρκετές γεωγραφικές περιοχές. Στην ενήλικη πεταλούδα έδωσαν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα σε ορισμένες περιοχές να δίνουν το όνομα »παπαλότλ».

Ο Beutelspacher καταγράφει επίσης δύο σημαντικές θεότητες, την Ξοτσικετζάτλ και την Ιτζπαπαλότλ. Η Ξοτσικετζάτλ ήταν η θεά της αγάπης, των λουλουδιών, της βλάστησης και της φωτιάς. Το όνομα της θεάς σημαίνει όμορφο λουλούδι, πιθανή απεικόνιση του είδους »papilio multicaudatus», μιας πολύ κοινής πεταλούδας του κεντρικού Μεξικού. Αυτή η θεά προστάτευε τους καλλιτέχνες, τους βιοτέχνες, τους ζωγράφους και τις κοινές γυναίκες. Ενίοτε συνδέεται με το κολίβρι, αν και ο Beutelspacher παρέχει αρκετά επιχειρήματα για την εικονοπλασία της ως θεά-πεταλούδα. Επιχειρώντας εδώ ένα είδος μυθολογία|μυθολογικού συγκρητισμού παρατηρούμε πως στον αρχέτυπο συμβολισμό του παγκόσμιου μύθου οι έννοιες φωτιά, τέχνη, άνθος, κοινή γυναίκα παραμένουν τόσο στον ελληνορωμαϊκό όσο και στον αρχαίο μεξικανικό μύθο συνδεδεμένες με την ιδέα της πεταλούδας, διατηρώντας αναμφίβολα και τις σύγχρονες αποτυπώσεις τους σε σύγχρονες κοινωνικές δοξασίες.

Η θεά Ιτζπαπαλότλ με τη σειρά της (οψιανός »ιτζλί» και πεταλούδα »παπαλότλ») συνδέεται με το είδος »rothschildia orizaba», μια πεταλούδα του μεταξιού. Αυτή η θεότητα ήταν η μητέρα θεά των Τσιτσιμέκ και υποκατέστησε την Ξοτσικετζάτλ, όταν οι Αζτέκ κυριάρχησαν σε τούτη την εθνική ομάδα. Η Ιτζπαπαλότλ ήταν δυνατή και άγρια θεά με φτερά πεταλούδας και μεγάλα νύχια σε ετοιμότητα στα χέρια και τα πόδια της. Η θεά απεικονιζόταν επίσης με το βασιλικό όρνεο, (»sarcoramphus papa»), ένα είδος πολύ κοινό στο βόρειο Μεξικό κατά τη διάρκεια του πολιτισμού των Τσιτσιμέκ.

Πολλοί άνθρωποι στο Μεξικό θεωρούν ότι κάποιος θα πεθάνει όταν σταματήσει μαύρη πεταλούδα στην πόρτα του. Η μαύρη πεταλούδα (»ascalapha odorata») ονομάζεται Μικπαπαλότλ, από το »μικουΐτζτλί», που σημαίνει θάνατος.

Οι ρεαλισμός|ρεαλιστικές ή στυλιζαρισμένες απεικονίσεις της πεταλούδας ποικίλουν και διακοσμούν πολυάριθμα θέματα της αρχαίας μεξικανικής τέχνης. Για παράδειγμα πεταλούδες διακοσμούσαν τον εξωτερικό δακτύλιο του ημερολόγιο|ημερολογίου των Αζτέκ και συμβόλιζαν το πυρ των φιδιών. Άλλες αναπαραστάσεις βρέθηκαν στον χρυσό διάκοσμο ανώτερων αξιωματούχων, σε κώδικες και τοιχογραφίες, ακόμα και στην τέχνη της σύνθεσης φτερών (»plumeria»).

Η μυθολογία της πεταλούδας στην Ευρώπη


Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν «ψυχές», καθώς πιστευόταν ότι είναι οι ψυχές των νεκρών. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν την πεταλούδα «σκώληκα ή καμπή», ενώ τη χρυσαλλίδα, το επόμενο δηλαδή στάδιο στάδιο μεταμόρφωσης από την κάμπια, «»νεκύδαλλο»», που σημαίνει «περίβλημα νεκρού».

Στην ελληνική μυθολογία|ελληνική αλλά και τη ρωμαϊκή μυθολογία η Ψυχή, μια θνητή, απελευθερώθηκε από το θάνατο από τον Δία και η μυθολογική εικονοπλασία την αναπαριστά πολλές φορές με φτερά πεταλούδας. Απελευθερωμένο από τον θάνατο το σώμα της Ψυχής θα μπορούσε να πετάξει ελεύθερα στα ύψη, αναχωρώντας από τα δεσμά της χρυσαλίδας της.

»Με την ομορφιά της η Ψυχή ξύπνησε τη ζηλοτυπία της Αφροδίτης, γιατί τον ίδιο τον Έρωτα σαγήνεψε. Ο Ζέφυρος την μετέφερε σε μια ανθισμένη κοιλάδα, για να ζήσει σε ανάκτορο ονειρικό. Κάθε νύχτα συναντούσε εκεί έναν εραστή, που υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να δει. Με τις κακόβουλες συμβουλές των αδελφών της ξύπνησε η περιέργειά της και μπροσπάθησε μ’ ένα λυχνάρι να δει ποιος μοιραζόταν το κρεβάτι της. Μια σταγόνα λάδι έπεσε πάνω στον θεό που πέταξε αμέσως μακριά. Έτσι άρχισε η φοβερή θλίψη, από την οποία θα μπορούσε να ξεφύγει η Ψυχή μόνο με την βοήθεια του Έρωτα.»

Στο μύθο η Ψυχή συνδέεται με την πεταλούδα και ο μύθος ερμηνεύεται βάσει αυτής της διπλής ιδιότητας. Είναι η ιστορία της ψυχής που αγγίζεται από τη θεία αγάπη, αλλά εξαιτίας των λαθών της πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες δοκιμασίες πριν επιτύχει την μακαριότητα της αθανασίας. Η νυχτοπεταλούδα που προσελκύεται από τη φλόγα, σαν την ψυχή που προσελκύεται από τις θεϊκές αλήθειες, καίει τα φτερά της.

Η μυθολογία των βορειοαμερικάνων Ινδιάνων

Εξαιτίας της ομορφιάς τους, της δύναμης της πτήσης και της πλήρους μεταμόρφωσής τους οι πεταλούδες απαντώνται συχνά και στους μύθους των Ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής-Βορειοαμερικανών Ινδιάνων. Σε ένα από τα πρώιμα ανθρωπολογικά άρθρα του, ο Grinnell αναφέρεται σε μια βασική πεποίθηση των Μπλάκφουτ, ότι τα όνειρα έρχονται στον ύπνο με μια πεταλούδα. Το σύμβολό τους για την πεταλούδα ήταν ένα σχέδιο που έμοιαζε με μαλτέζικο σταυρό με έναν βραχίονα οριζόντιο και το άλλο κάθετο. Το σύμβολο ζωγραφιζόταν σε ένα οίκημα για να δείξει ότι το ύφος και η μέθοδος διαμόρφωσης του οικήματος διδάχθηκαν στον ιδιοκτήτη σε ένα όνειρο. Ήταν επίσης η συνήθεια των γυναικών της φυλής να κεντούν το σύμβολο της πεταλούδας σε ένα μικρό κομμάτι δέρματος ελαφιού και να το δένουν στα μαλλιά του μωρού τους, όταν ήθελαν να το κοιμήσουν. Ταυτόχρονα ψιθύριζαν ένα νανούρισμα, ζητώντας από την πεταλούδα να έλθει και να κοιμήσει το παιδί τους.

Η πεταλούδα ήταν επίσης σημαντική για στους μύθους και τα τελετουργικά των Ινδιάνοι|Ινδιάνων Χόπι, ιδιαίτερα στον χορό της πεταλούδας, ενώ ακόμη και μια φυλή των Χόπι, οι Πουέμπλο, ονομαζόταν φυλή της πεταλούδας. Το πνεύμα της πεταλούδας προσωποποιείται επίσης στη μορφή των »Κατσίνα». Τα Κατσίνα αντιπροσωπεύουν την πνευματική ουσία όλων των πραγμάτων στον αισθητό κόσμο Αντιπροσωπεύουν το παιχνίδι, τα τρόφιμα, τα πουλιά, τα έντομα ακόμη και τον ίδιο τον θάνατο προσωποποιημένο. Κατά τη διάρκεια ιερών χορών, οι άνδρες που υποδύονται τα Κατσίνα παρουσιάζουν ομοιώματα των κατσίνα τους στις γυναίκες και τα παιδιά. Τα ειδώλια είναι γνωτά ως »Πόλι Σιο Χέμις Κατσίνα» (Κατσίνα πεταλούδα), Πόλι Τάκα (Άνδρας Πεταλούδα) και Πόλι Μάνα (Κορίτσι πεταλούδα)

Ο τελετουργικός χορός της πεταλούδας

Η καθαρή ομορφιά της πεταλούδας ερμηνεύεται σε ένα μύθο των Παπάγκο. Σύμφωνα με τον μύθο, ο δημιουργός ένιωσε θλίψη για τα παιδιά, όταν συνειδητοποίησε ότι το πεπρωμένο τους ήταν να γεράσουν και να γίνουν αδύναμα πλάσματα. Μάζεψε, λοιπόν, τα όμορφα χρώματα από διάφορες πηγές όπως το φως του ήλιου, τα φύλλα, τα λουλούδια, και ο ουρανός. Έβαλε τα χρώματα σε ένα μαγικό σακκούλι και το παρουσίασε στα παιδιά. Όταν εκείνα το άνοιξαν, οι χρωματισμένες πεταλούδες πέταξαν έξω ελεύθερες, γοητεύοντας τα παιδιά που δεν είχαν δει ποτέ τίποτα τόσο όμορφο. Οι πεταλούδες τραγούδησαν κι έκαναν τα παιδιά ακόμα πιο ευτυχισμένα. Όμως, τα πουλιά παραπονέθηκαν στο δημιουργό γιατί οι πεταλούδες ήταν τόσο όμορφες και μπορούσαν να τραγουδούν όπως τα πουλιά. Για αυτό ο δημιουργός απέσυρε από τις πεταλούδες τη δυνατότητα να τραγουδούν. Από τότε, αν και όμορφες, παραμένουν σιωπηλές.

Ένας ενδιαφέρων συνδυασμός της συμπεριφοράς εντόμων και της ανθρώπινης σεξουαλικότητας βρίσκεται στον θρύλο του τρόπου της πεταλούδας των Ναβάχο. Ένας αμφίφυλος θεός, ο Μπεγκοτσίντι, ήταν αρχηγός του λαού της πεταλούδας και εξυπηρετούσε τις σεξουαλικές ανάγκες και των αρσενικών και των θηλυκών πεταλούδων. Όταν ο Μπεγκοτσίντι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα, οι άνθρωποι πεταλούδες αποφάσισαν να γίνουν αιμομίκτες παρά να παντρευτούν ξένους. Αυτό τους «τρέλανε», κάτι που φαίνεται σήμερα στην τάση τους να ορμούν στις φλόγες. Η εθιμική βάση του μύθου φαίνεται πως ήταν η αυξανόμενη ανησυχία μικρών και απομονωμένων ομάδων με ενδογαμικές τάσεις. Έτσι,ο θρύλος του τρόπου της πεταλούδας είναι για τους Ναβάχο μια ερμηνεία της απαγόρευσης (Ταμπού|tabu) ενάντια στην αιμομιξία.

Γεννημένες από την κάμπια στη χρυσαλίδα, οι πεταλούδες ήταν ένα σύμβολο αναγέννησης, ευτυχίας και χαράς για τους γηγενείς του Μεξικού. Σε έναν μύθο, ο ισχυρός θεός-ερπετό, ο Κετζαλκοάτλ, εισέρχεται στον κόσμο με τη μορφή της χρυσαλίδας, από την οποία προβάλλει με τρόπο οδυνηρό στο πλήρες φως της τελειότητας που συμβολίζεται από την πεταλούδα. Η πεταλούδα-οψιανός, Ιτζπαπαλότλ, είναι προστάτιδα θεότητα στο ημερολόγιο των Αζτέκ. Εκτός από τα παραπάνω οι Αζτέκ επίσης πίστευαν ότι οι μακάριοι νεκροί με τη μορφή όμορφων πεταλούδων επισκέπτονταν τους συγγενείς τους, για να τους βεβαιώσουν ότι όλος ήταν καλά. Αυτές οι πεταλούδες πετούσαν γύρω από το σπίτι και γύρω από τις ανθοδέσμες που διακοσμούσαν τις οικίες των ευγενών Αζτέκ. Θεωρείτο αγένεια αν μύριζε κανείς τα λουλούδια από πάνω. Ο επισκέπτης ήταν υποχρεωμένος να τα μυρίσει από πλάγια θέση, γιατί η κορυφή ήταν αφιερωμένη στις ψυχές που έρχονταν και απολάμβαναν τη μυρωδιά, ιδιαίτερα αφιερωμένη στην ύπαρξή τους.

Ο γηγενείς νοτιοαμερικανοί ενσωμάτωσαν επίσης τα διάφορα λεπιδόπτερα στις μυθολογίες τους. Για τους Γκοατζίρο της Κολομβίας, εάν κάποια ιδιαίτερα μεγάλη, λευκή πεταλούδα βρεθεί σε κάποια κρεβατοκάμαρα δεν πρέπει κανείς να την κακομεταχειριστεί ή να τη διώξει, γιατί είναι το πνεύμα ενός προγόνου που έρχεται να επισκεφτεί την κατοικία. Τον ίδιο μύθο συναντάμε στην Ιαπωνία, με τις ίδιες ακριβώς ιδιότητες. Εάν η πεταλούδα γίνει ενοχλητική, πρέπει να τη διώξει κανείς με μεγάλη προσοχή και φροντίδα, διαφορετικά το πνεύμα θα πάρει εκδίκηση. Ανάμεσα στους Αϊμάρα της Βολιβίας ένας ορισμένος σπάνιος τύπος νυχτοπεταλούδας θεωρείται οιωνός θανάτου.

Είναι πολυάριθμα τα παραδείγματα των λεπιδόπτερων γενικότερα στις μυθολογίες γηγενών λαών σε όλο τον κόσμο. O Μίρτσεα Ελιάντε για παράδειγμα αναφέρει ότι στη Μαδαγασκάρη και το Νάγκα Μανιπούρ ορισμένες φυλές διεκδικούν την καταγωγή τους από την πεταλούδα. Σύμφωνα με τους Πίμα της Βόρειας Αμερικής κατά τη στιγμή της έναρξης της δημιουργίας ο δημιουργός Τσιοβοτμάκι πήρε τη μορφή πεταλούδας και πέταξε τριγύρω στον κόσμο, έως ότου βρήκε τόπο κατάλληλο για το ανθρώπινο γένος. Οι Μαορί της Νέα Ζηλανδία|Νέας Ζηλανδίας πιστεύουν ότι η ψυχή επιστρέφει στη γη μετά το θάνατο με τη μορφή της πεταλούδας. Στα νησιά του Σολομώντα εκείνος που φεύγει απ’ τη ζωή, μπορεί να διαλέξει τι θα γίνει μετά το θάνατο και επιλέγει συχνά μια πεταλούδα. Στον Ισλαμικό Σουφισμό η νυχτοπεταλούδα που αναλώνεται στο φως της φλόγας του κεριού είναι η ψυχή που αναλώνεται στη θεία φλόγα. Η Μαρίγια Γκιμπούτας αναγνωρίζει με τη σειρά της στο σύμβολο της πεταλούδας ένα από τα ιδεογράμματα της πρώιμης νεολιθικής γλώσσας των προωτευρωπαϊκών φύλων και συνδέει το σύμβολο με τις ιδιότητες της μητέρας θεάς.

Οι πρωτοευρωπαϊκοί λαοί γενικά πίστευαν ότι η ανθρώπινη ψυχή έπαιρνε τη μορφή της πεταλούδας και έτσι την αντιμετώπιζαν με μεγάλο σεβασμό, συχνά με φόβο. Οι Βορειοευρωπαϊκοί λαοί είναι γεμάτοι παραδόσεις για το γεγονός ότι τα όνειρα δεν έιναι τίποτε άλλο από περιπλανήσεις της ψυχής-πεταλούδας σε άλλους κόσμους. Στη νότια [[Γερμανία]] οι παραδόσεις αναφέρουν ότι οι νεκροί ξαναγεννιούνται σαν παιδιά που πετούν τριγύρω με τη μορφή της πεταλούδας. Τούτο συνδέει τις πεταλούδες με την ιδέα της γονιμότητας. Οι Ιρλανδοί με τη σειρά τους θεωρούν ότι οι πεταλούδες είναι οι ψυχές των νεκρών που περιμένουν να περάσουν από το Καθαρτήριο.

Επιστρέφοντας στην αρχαία ελληνική ψυχή ως πεταλούδα, θα επιχειρήσουμε άλλον έναν συγκρητισμό, καθώς ανακαλύπτουμε μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση στη μυθολογία των Αζτέκ και των Μάγια. Η Ιτζπαπαλότλ είναι η θεά οψιανός-πεταλούδα, δηλαδή η ψυχή εγκλωβισμένη μέσα στην πέτρα. Η φαινομενικά αντινομιακή ιδέα είναι ότι η πεταλούδα/ψυχή απελευθερώνεται από το σώμα από τη θυσιαστική λεπίδα του οψιανού και ταυτόχρονα εγκλωβίζεται μέσα του. Η Ιτζπαπαλότλ είναι το θηλυκό αντίστοιχο του θεού Τετζκατλιπόκα («τετζκάτ» σημαίνει «εγχειρίδιο οψιανού»). Η πεταλούδα είναι, επίσης, σύμβολο του Ξοτσιπίλλι του αρσενικού θεού της βλάστησης και των λουλουδιών, ο οποίος όμως συνδέεται και με το αστραποβόλημα της φλόγας.

Ο συμβολισμός της πεταλούδας


«Στα νησιά του Σολομώντα εκείνος που φεύγει απ’ τη ζωή, μπορεί να διαλέξει τι θα γίνει μετά το θάνατο. Επιλέγει συχνά μια πεταλούδα».

Η γνωριμία με την πεταλούδα και τον πολλαπλό, υπέροχο συμβολισμό της στην παγκόσμια μυθολογία, περνάει πιθανώς από την άνυδρη φαινομενικά, αλλά απόλυτα απαραίτητη πύλη της φυσικής γνώσης. Από βιολογικής άποψης, λοιπόν, για να γνωρίσουμε λίγο αυτό το ιδιότυπο έντομο, οι πεταλούδες ανήκουν στο φύλο των αρθρόποδων και την τάξη των εντόμων. Τα είδη τους υπερβαίνουν τον αριθμό των 100.000 σε όλο τον κόσμο. Έχουν μακριές κεραίες, δύο ζεύγη φτερών καλυμμένα με πολύχρωμα λέπια, διαθέτουν στοματικά μόρια είναι μυζητικού τύπου και οι κεραίες τους ποικίλλουν ανάλογα με το είδος.

K. Καλογερόπουλος (ΜΑ) in Anthropology

Η μεταμόρφωσή τους από την στιγμή της γέννησης, σε μορφή κάμπιας (προνύμφες), είναι τεράστια. Έχουν σκωληκόμορφο σώμα και μασητικό στοματικό τύπο, ενώ συχνά διαθέτουν μεταξοειδείς αδένες και με τα λεπτά στρώματα μεταξιού που παράγουν, δημιουργούν ένα κουκούλι, στο οποίο εισέρχονται και μετατρέπονται σε χρυσαλίδες. Όταν βγαίνουν από το κουκούλι, έχουν πλέον τη μορφή ενήλικης πεταλούδας. Οι πεταλούδες είναι φυτοφάγες και συχνά το μεγαλύτερο τμήμα τους παρουσιάζει περιπτώσεις σεξουαλικού διμορφισμού. Τα Λεπιδόπτερα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα ομοιόνευρα, στα οποία οι τέσσερις φτερούγες παρουσιάζουν όμοιες πτυχώσεις και τα ετερόνευρα στα οποία οι πίσω φτερούγες έχουν μειωμένες πτυχώσεις.

Εκείνο όμως που έχει ιδιάζουσα σημασία για τον άνθρωπο, είναι η εκπληκτική δυνατότητα της πεταλούδας για μεταμόρφωση. Τούτη η συναρπαστική μετουσίωσή της είναι ταυτισμένη στην ανθρώπινη φαντασία με την ιδέα της ψυχής, του θανάτου και της αναγέννησης. Πολλά μπορεί να μάθει κανείς από αυτά –και για αυτά- τα όμορφα έντομα. Οι εντομολόγοι βρίσκονται σε μια ατέρμονη αναζήτηση περισυλλογής στοιχείων που αποτυπώνονται σε χιλιάδες σελίδες και μακρές συζητήσεις. Οφείλουμε ευγνωμοσύνη σε εκείνους που αφιέρωσαν τον χρόνο και την ενέργειά τους ερευνώντας τα λεπιδόπτερα, για να μοιραστούν γενναιόδωρα τις πληροφορίες τους με τον υπόλοιπο κόσμο. Διαφορετικά πώς θα ξέραμε ότι οι πεταλούδες μαζί με τις μέλισσες είναι σημαντικότεροι ρυθμιστές της γονιμοποίησης της φύσης, ή πώς θα γνωρίζαμε ότι είναι θαυμάσιοι δείκτες ισορροπίας του πλανητικού μας περιβάλλοντος;

Ανάμεσα, βέβαια, στους ερευνητές των λεπιδόπτερων υπάρχουν και εκείνοι που αναζητούν πέρα από τα καθαρά βιολογικά και περιβαλλοντικά δεδομένα τον μυθολογικό συμβολισμό τους, τον αντίκυπο που είχαν στην ανθρώπινη ζωή τα έντομα από τα πανάρχαια χρόνια. Αναζητούν τις αρχετυπικές τους αποτυπώσεις στον μύθο, την τέχνη και τη λαϊκή παράδοση, τον ανθρωπογενή πολιτισμό γενικότερα. Με έναν τρόπο περίεργο και συνάμα καταλυτικό η ακριβής επιστήμη περνά στις επικράτειες της αναλυτικής ψυχολογίας, της μυθολογίας, του αρχετυπικού συμβολισμού και διερευνά τον ιστό αλληλεξάρτησης ανάμεσα στην ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον της. Έως τώρα γνωρίζαμε το παράδειγμα της πεταλούδας στην κβαντική φυσική. Εγκαταλείποντας τις επικράτειες της φυσικής επιστήμης και της βιολογίας προς το παρόν, ας δούμε με ποιο τρόπο εξελίχθηκε στο πέρασμά του χρόνου η ανθρώπινη αντίληψη για τις πεταλούδες.

Μεταμόρφωση

Όπως στους Γκοατζίρο της Κολομβίας, έτσι και στον ιαπωνικό μύθο της λευκής πεταλούδας είναι εμφανής η άποψη πως η λευκή πεταλούδα είναι η ψυχή της γυναίκας του γέροντα, που πέθανε νέα και έφυγε νωρίς από τη ζωή του. Η ψυχή επιστρέφει να οδηγήσει τον αγαπημένο της στο πέρα κόσμο, όταν εκείνος δεν μπορεί πια να περιποιηθεί τον τάφο της και να της τραγουδήσει, όπως είχε ορκιστεί. Η πεταλούδα εδώ δε συμβολίζει απλά την ψυχή αλλά και τη δυνατότητα επικοινωνίας της με τον αισθητό κόσμο. Πρόκειται λοιπόν για ένα σύμβολο που με την αλλεπάλληλη παρουσία του στο παγκόσμιο πλέγμα των μύθων υποδηλώνει μια σχέση ανάμεσα σε αυτή τη ζωή και την άλλη και τα στάδια μιας εξελικτικής μεταμόρφωσης.

Η μεταμόρφωση της πεταλούδας είναι ένα από τα μυστήρια της φύσης. Η δυνατότητα αυτών των εντόμων να αλλάζουν τη μορφή τους από έρπουσα κάμπια σε ιπτάμενη ύπαρξη είναι σχεδόν μαγική. Πολλοί άνθρωποι εμπνέονται τόσο από την ιδέα της μεταμόρφωσης, ώστε θεωρούν πως οι πεταλούδες δε θα μπορούσαν ποτέ να έχουν εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των εκατομμυρίων ετών εξέλιξης χωρίς τη θεϊκή παρέμβαση. Είτε όμως είναι έργο θεϊκής παρέμβασης ή απλά μια διαδικασία της φύσης, εκείνο που πυροδοτεί την ανθρώπινη φαντασία είναι ή ίδια η έννοια της μεταμορφωτικής διαδικασίας και της ελευθερίας που συνεπάγεται η δυνατότητα της πτήσης. Φαίνεται να αγνοεί το ανθρώπινο πλάσμα πως προέρχεται από το ίδιο κουκούλι της σκοτεινής μήτρας και πως υφίσταται την ίδια μετουσιωτική διαδικασία, ή απλά αναγνωρίζει ενδόμυχα κάποια συγγένεια σε τούτη τη διαδικασία; Ο κύκλος μεταμόρφωσης της πεταλούδας συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα εν είδει μαγείας. Η ανθρώπινη αλλαγή ακολουθεί τους δικούς της χρονικούς περιορισμούς και περνά συνήθως απαρατήρητη. Είναι όμως η ίδια μεταμόρφωση και ακολουθεί τους ίδιους αμετάβλητους εξελικτικούς νόμους, έως ότου φθάσει στη δική της πτήση.

«Ήμουν πριν άνθρωπος που ονειρεύτηκε ότι ήταν πεταλούδα ή μήπως είμαι τώρα πεταλούδα που ονειρεύεται ότι είναι άνθρωπος;» – Τσουάνγκ Τζου


Αρχική

Κατηγορίες:Περιβάλλον

Μέγας Σωκράτης (Ολόκληρο Ντοκιμαντέρ)

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

ΣΩΚΡΑΤΗΣ 
ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 
ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΚΑΪ



Αρχική

Κατηγορίες:Ελλάδα, Ιστορία, video

HOME

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Γαλλικό ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Γιαν Αρτίς – Μπερτράν. 
Οι γωνιές του πλανήτη και ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί να επιβληθεί ο άνθρωπος.

http://www.dailymotion.com/embed/video/xj7bd5


Αρχική

Κατηγορίες:Περιβάλλον, video

Ακραία Ζώα: Οι καλύτεροι αμυντικοί μηχανισμοί (video)

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Ντοκιμαντέρ για ζώα με ακραίους αμυντικούς μηχανισμούς.

Αρχική

ΜΥΘΩΔΙΑ: ΣΤΙΧΟΙ & ΕΡΜΗΝΕΙΑ (ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)

Κυριακή, 18, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

ΜΥΘΩΔΙΑ

Αθήνα, 28 Ιουνίου 2001 – Στήλες Ολυμπίου Διός

Τo καλοκαίρι του 2001 δόθηκε στο χώρο των Στηλών του Ολυμπίου Διός μια συναυλία του διάσημου Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου. Από τότε πολλά ερωτηματικά έχουν τεθεί από την κοινή γνώμη αλλά και την επιστημονική κοινότητα. Ας πάμε όμως λίγους μήνες πιο πίσω. Η υπηρεσία διαστήματος των ηνωμένων πολιτειών, ή αλλιώς NASA, αναθέτει στον Έλληνα συνθέτη τη σύνθεση της μουσικής, η οποία θα πλαισίωνε και θα γινόταν μέρος μιας νέας διαστημικής αποστολής της NASA στον πλανήτη Άρη… με την ονομασία Mars Odysssey, που θα είχε ως σκοπό την έρευνα για ανακάλυψη τυχών στρωμάτων πάγου κάτω από στη επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη, κάτι που θα σήμαινε αυτόματα την πιθανότητα ύπαρξης ζωής.

Για ποιο λόγο η NASA δαπάνησε περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας συναυλίας;
Για ποιο λόγο γινόταν αποστολή σήματος…στον Άρη, ενώ θεωρητικά πρόκειται για έναν πλανήτη από πέτρα, χωρίς ίχνος ζωής;

ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ….


ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ: http://ello.gr/


Αρχική

Κατηγορίες:Μυστήρια, video
Αρέσει σε %d bloggers: