Αρχείο

Archive for Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011

Βρήκαν σφραγίδα 2.000 χρόνων στην Ιερουσαλήμ!

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Έναν αρχαιολογικό και χριστιανικό θησαυρό βρήκαν Ισραηλινοί αρχαιολόγοι την Κυριακή, κοντά στο δυτικό τείχος της Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για μια σφραγίδα που μετρά 2.000 περίπου χρόνια ζωής.

Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτήν την πήλινη σφραγίδα, την χρησιμοποιούσαν ως επιβεβαίωση έπειτα από τις τελετουργικές θυσίες, στα Αραμαικά χρόνια, όπου έσφαζαν ζώα. Αυτό που τους οδήγησε στο προηγούμενο συμπέρασμα ήταν η φράση που έχει χαραγμένη πάνω της η σφραγίδα, η οποία λέει: «Καθαρό για τον Θεό».
Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν πως με αυτή τη σφραγίδα «καθάριζαν» τα αντικείμενα και τα προιόντα που έμπαιναν στο Ναό. Έπρεπε, λένε οι επιστήμονες, ό,τι προοριζόταν για θυσία ή επρόκειτο να χαριστεί στον θεό, να είναι καθαρό και αυτό γινόταν με την σφραγίδα.

Μάλιστα υπάρχουν και αναφορές για το εν λόγω εύρημα σε αρχαία κείμενα, που περιγράφουν την διαδικασία «εξαγνισμού» μέσω της σφραγίδας.

Το αντικείμενο το οποίο είναι από κασσίτερο, στο μέγεθος ενός κουμπιού, έχει γραμμένες τρεις αραμαϊκές λέξεις «Ντάκα Λε Για» που σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Ελί Σουκρόν και τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Χάιφα, Ρόνι Ράιχ σημαίνει «αγνό για το Θεό».

Όπως επισημαίνει η εβραϊκή εφημερίδα Haaretz, το αντικείμενο αυτό αποτελούσε μέρος του τελετουργικού που λάβαινε χώρα στο ναό.

Μάλιστα ο αρχαιολόγος θα αναφέρει ότι η φράση αυτή του σφραγιδόλιθου, αναφέρεται στο Ταλμούδ:

«Είναι γραμμένο στο Ταλμούδ, σε ένα μικρό πήλινο δοχείο λαδιού που ανακαλύφθηκε στο ναό και είναι της περιόδου μετά τη νίκη των Μακκαβαίων κατά των Ελλήνων», θα πεί ο Σουκρόν και θα προσθέσει ότι ήταν η σφραγίδα του αρχιερέα που δήλωνε την καθαρότητα του λαδιού που έφερναν δώρο στο ναό».

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το τεχνούργημα, που χρονολογείται στον πρώτο αιώνα, ανήκει στο τέλος της περιόδου του Δεύτερου Ναού και είναι μια σφραγίδα παρόμοια με αυτή που περιγράφεται στη Μίσνα.
Είναι το πρώτο αρχαιολογικό αντικείμενο που βρέθηκε το οποίο επιβεβαιώνει τη γραπτή απόδειξη.


Εδώ μια παλιότερη ανακάλυψη

Αρχική

Το πανάρχαιο μανιτάρι της γνώσης

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Πασίγνωστα από την αρχαιότητα ήταν στην χώρα μας τα μανιτάρια. Θεωρούνταν μάλιστα εκλεκτή τροφή. Διάφοροι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η αμβροσία που ήταν το έδεσμα των θεών του Ολύμπου δεν ήταν παρά ένα μανιτάρι και μάλιστα ο αμανίτης (amanita muscaria). Το συγκεκριμένο είδος έχει παραισθησιογόνες ιδιότητες και οι πρόγονοί μας απέδιδαν σ’ αυτό μαγικές δυνάμεις. Τα μανιτάρια αυτά μαζί με τα μανιτάρια του είδους (Phallus impudicus) ήταν τα μανιτάρια των Κένταυρων των Σάτυρων και των Μαινάδων της Μυθολογίας και αναπόσπαστο κομμάτι στα Διονυσιακά αλλά και στα Ελευσίνια μυστήρια.
Είναι από τα ωραιότερα μανιτάρια, το μανιτάρι των παραμυθιών. Όταν βγαίνει από τη γη μοιάζει με μικρή μπάλα του γκολφ. Γρήγορα μεγαλώνει σχίζοντας στα δυο την λευκή παχιά μεμβράνη που το σκεπάζει και προβάλλει το ολοκόκκινο κεφάλι του διάσπαρτο με άσπρες βούλες. Έχει ιδιότητες παραισθησιογόνες και ναρκωτικές, μεθυστικές και αφροδισιακές.
Πιθανολογείται ότι αποτελούσε την βάση του «κυκεώνα» των ελευσίνιων μυστηρίων. Όπως ήταν το κύριο συστατικό των ουσιών που χρησιμοποιούνταν στις τελετές των Σαμάνων.

Τα γνωστά από την αρχαιότητα μανιτάρια, που φυτρώνουν στα δάση και στους κάμπους της Ελλάδας, δεν έχουν δυστυχώς στις μέρες μας τη φήμη που τους αξίζει. Οι νεότεροι δεν τα γνωρίζουμε πια, στους δε ηλικιωμένους θυμίζουν τα δύσκολα χρόνια της ανέχειας.

Όμως, αντιθέτως με τα όσα συχνά νομίζουμε, τα μανιτάρια είναι πλούσια σε θρεπτικές ουσίες, έχουν τις ίδιες πρωτεΐνες με το κρέας, χωρίς να έχουν τις τοξίνες και τα λίπη του. Ακόμη είναι μια τροφή που περιέχει μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία. Ένα είδος μανιταριών, τα αλαφίτια (cantharellus cibarius) με το βερικοκί χρώμα τους περιέχουνε χρυσό, αποτελώντας έτσι μοναδική τροφή τέτοιου τύπου!

Παρόλο που στη Γαλλία και την Ιταλία τα άγρια μανιτάρια είναι δυσεύρετα και πολύ ακριβά, στην Ελλάδα τα υποβαθμίζουμε και έχουν γίνει πια γνωστά στην καλύτερη περίπτωση ως «σχάρας» στα μεζεδοπωλεία της μόδας, στη χειρότερη δε, ως «διακοσμητικά» στις πίτσες. Στην Ελλάδα τα αγοράζουμε συσκευασμένα σε βαζάκι, κονσέρβα, κατεψυγμένα και τις περισσότερες φορές εισαγόμενα, όταν ακόμα έξω από τα σπίτια μας, την Άνοιξη και το Φθινόπωρο, με τις βροχές, φυτρώνουν κυριολεκτικά «σαν μανιτάρια».

Όμως αφού μπορεί να είναι μέχρι και θανατηφόρα κάποια από αυτά όταν καταναλωθούν, το μάζεμα των μανιταριών θέλει αρκετή προσοχή, ειδικά όταν δεν είστε ειδικός. Και αυτό γιατί ένας και μόνο δηλητηριασμένος μύκητας αρκεί για να δηλητηριάσει ένα ολόκληρο καλάθι με πεντανόστιμα καστανομανίταρα (boletus badius).

Πέρα από τα φαγώσιμα υπάρχουν και τα φαρμακευτικά, που προκαλούν παρενέργειες όταν τα τρώμε. Μερικά δεν τρώγονται ωμά και άλλα είναι γνωστά για τις ναρκωτικές ουσίες τους. Παραδείγματα τέτοιων μανιταριών είναι το χαρακτηριστικό μανιτάρι που έχει έντονο κόκκινο, η καφετί καπέλο με άσπρες βούλες, (amanita pantherina, amanita muscaria), ο αμανίτης μυγοκτόνος, ο οποίος είναι παραισθησιογόνο και ναρκωτικό είδος γνωστό και ως «τρελομανίταρο». Χρησιμοποιείτο στη λαϊκή ιατρική τής Aνατολικής Θράκης ως φάρμακο κατά της θέρμης, του παροξυσμού και της ζούρας (καχεξίας). Πρέπει να τονίσουμε ότι μερικά μανιτάρια της οικογένειας coprinus εάν συνδυαστούν με οινοπνευματώδη γίνονται δύσπεπτα. Έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την αποτοξίνωση των αλκοολικών, προκαλώντας τους, εμετούς και πονόκοιλο μετά την κατανάλωση αλκοόλης.

Μια προειδοποίηση: Τα μανιτάρια είναι ένα είδος ανάμεσα στα φυτά και τα ζώα, πολύ ευαίσθητο και γι’ αυτό πρέπει να καταναλώνονται ολόφρεσκα. Ένας καλός σύγχρονος τρόπος διατήρησής τους είναι να τα καταψύξουμε αφού τα έχουμε καθαρίσει και πλύνει. Έτσι δεν χάνουν την γεύση τους όταν μαγειρεύονται παγωμένα.


Στο πολύ ενδιαφέρον video μπορούμε να δούμε τη σημασία του μαγικού μανιταριού σε όλες τις εποχές, τη σχέση του με τις θρησκείες και τα έθιμα όλου του κόσμου, όπως και την κατάρριψη πολλών μύθων…


(CC) για Ελληνικούς υπότιτλους . 




Από τα πλέον εντυπωσιακά και αναγνωρίσιμα μανιτάρια…

… γνωστό για τις ψυχοτρόπες ιδιότητές του …
Οι μικρές λευκές κηλίδες του είναι παραισθησιογόνες ουσίες…
1 γραμμάριο Amanita Muscaria περιέχει περίπου 50-100 mg ιβοτενικού οξέος, που θεωρείται τοξική δόση…
Ως είδος έχουν μεγάλη ιστορία στον πλανήτη. Η χρήση τους, μάλιστα, απέκτησε θρησκευτική σημασία σε ορισμένους πολιτισμούς, όπως της Σιβηρίας, της αρχαίας Ινδίας, της Σκανδιναβίας.

Για τους σαμάνους της Σιβηρίας τα Amanita Muscaria ήταν ένας εναλλακτικός τρόπος να περιέλθουν σε έκσταση… (Κανονικά, γι’ αυτό το σκοπό χρησιμοποιούν παρατεταμένα τύμπανα και χορό).
Οι Λάπωνες τα αφήνουν να ξεραθούν κι ύστερα τα βάζουν μέσα σε μπουκάλια με κρασί, όπου τα αφήνουν για 2-3 μήνες, πριν τα γευθούν…
Οι ιθαγενείς του Αμαζονίου επίσης τα αφήνουν να ξεραθούν και ύστερα τα καπνίζουν σε πίπες μαζί με καπνό.
Ενώ οι Ινδοί τα μαγειρεύουν με ρύζι…


Αναζητώντας τα άγρια μανιτάρια 


Στα δασώδη βουνά της βόρειας Ελλάδας, μέσα στην καταρρακτώδη βροχή και στην πυκνή ομίχλη, υπό τον κίνδυνο των λύκων και των αρκούδων, εκατοντάδες άνθρωποι αναζητούν σπάνιους θησαυρούς οπλισμένοι με ένα μαχαίρι, ένα καλάθι και έναν… οδηγό μανιταρογνωσίας. Τα άγρια μανιτάρια της ελληνικής υπαίθρου έχουν μετατραπεί σε αντικείμενο του πόθου για αυτούς τους παθιασμένους μανιταρόφιλους – για λόγους που δεν περιορίζονται στις γαστριμαργικές απολαύσεις. Η εξεύρεση, η συλλογή και κυρίως η ταυτοποίηση κάθε είδους μανιταριού αποτελεί αυτοσκοπό και απαιτεί αφοσίωση που συναντάται συνήθως σε κυνηγούς ορχιδέων ή μανιώδεις συλλέκτες. Μεταδίδοντας τις πατροπαράδοτες γνώσεις μυκητολογίας από στόμα σε στόμα, με πρακτικά εγχειρίδια και προσφάτως μέσω ίντερνετ, η μανιταρόφιλοι αυξάνονται και πληθύνονται. Μάλιστα, την τελευταία δεκαετία έχουν δημιουργήσει εξειδικευμένους συλλόγους σε ολόκληρη τη χώρα, οργανώνουν σεμινάρια μανιταρογνωσίας, ομαδικές εξορμήσεις και διεθνείς γιορτές μανιταριού!

Η αναγέννηση του παράξενου αυτού «σπορ» ξεκίνησε πριν περίπου δύο δεκαετίες, χάρη στον κ. Γιώργο Κωνσταντινίδη, έναν παθιασμένο ερασιτέχνη μυκητολόγο ο οποίος μεταφράζοντας ξένα βιβλία εμβάθυνε στην μανιταρογνωσία και αποφάσισε να εκδώσει απλά εγχειρίδια που θα έφερναν σε επαφή τους Έλληνες με τις ποικιλίες του τόπου τους.«Αν και οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εμβαθύνει στη μυκητογνωσία και όλοι οι όροι της μυκητολογίας είναι ελληνικοί (η ίδια η ρίζα της λέξεις «μύκις» προέρχεται από τις αρχαίες Μυκήνες), η γνώση αυτή η γνώση χάθηκε για πολλούς αιώνες. Το 1993 προσπάθησα να την επαναφέρω με δειλά βήματα, εκδίδοντας τα πρώτα φυλλάδια-οδηγούς», αναφέρει μιλώντας στο «Βήμα» ο κ. Κωσταντινίδης.

Η μανιταροφιλία διαδίδεται

Ακολούθησαν κι άλλα φυλλάδια, καθώς και έξι βιβλία μανιταρογνωσίας, τα οποία απέκτησαν σταδιακά φήμη και προσέλκυσαν εκατοντάδες κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας στο «σπορ» της συλλογής μανιταριών. «Αυτό που έκανα στην ουσία ήταν μια συστηματική ταξινόμηση, δηλαδή ταυτοποίηση των μανιταριών και κατανομή τους σε γένη, οικογένειες, φύλα. Είναι εκλαϊκευμένη μυκητογνωσία με αναλυτικές περιγραφές σε απλή γλώσσα για όλους. Αυτή η γνώση έδωσε στους ερασιτέχνες ασφάλεια απέναντι στον τρομερό φόβο του δηλητηριώδους μανιταριού. Και μετά από δεκαετίες αποφάσισαν να αποδράσουν από το σαλόνι τους και να βγουν στα δάση να ψάχνουν μανιτάρια», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κωσταντινίδης.

Το 1999 ιδρύθηκε ο πρώτος Σύλλογος Μανιταρόφιλων Δυτικής Μακεδονίας, ενώ με το πέρασμα των χρόνων δημιουργήθηκαν άλλοι οκτώ σε Ελλάδα και Κύπρο. Οι μανιταρόφιλοι διοργανώνουν γιορτές μανιταριού που συγκεντρώνουν 20.000 επισκέπτες από όλο τον κόσμο, ενώ σε τακτά χρονικά διαστήματα ταξιδεύουν στην Ευρώπη όπου συμμετέχουν σε συνέδρια και πανεπιστημιακές έρευνες.

Ανακαλύπτοντας τις κρυφές ποικιλίες

Για τους απλούς ανθρώπους της Βόρειας Ελλάδας, τα εγχειρίδια ήταν μία πύλη για να γνωρίσουν απ’ την αρχή τις ποικιλίες του τόπου τους. «Μεγαλώνοντας στα Γρεβενά γνώριζα μόνο δύο είδη μανιταριών, το πρόβιο και το ζαρκαδίσιο. Όλα τα άλλα είδη τα ονομάζαμε «ζουρλομάρταρα» και οι χωρικοί στην πραγματικότητα τα φοβόντουσαν, ακριβώς γιατί δεν τα γνώριζαν. Δεν αγγίζαμε τίποτα, γιατί καθένα από αυτά θα μπορούσε να είναι δηλητηριώδες! Μάλιστα, όλοι γνωρίζαμε ότι αν ακουμπούσες έστω και λίγο το μαχαίρι σου σε δηλητηριώδες μανιτάρι, οι επιβλαβείς ουσίες μεταφέρονται σε ό,τι άλλο έρχεται σε επαφή με το μαχαίρι. Βγαίνοντας στο δάσος, όμως, έχεις μόνο ένα μαχαίρι. Αν κόψεις έστω και ένα «λάθος» μανιτάρι δηλητηριάζεις όλα τα μανιτάρια που κόβεις στη συνέχεια», λέει στο «Βήμα» ο συνταξιούχος αστυνομικός κ. Γιώργος Μπατσίλας.

Όπως διηγείται, με τον πρακτικό οδηγό ανά χείρας άρχισε να αναγνωρίζει τα ασφαλή και τα δηλητηριώδη, κατορθώνοντας να απολαύσει πολλά διαφορετικά «ζουρλομάρταρα» χωρίς φόβο. Παρ’ όλα αυτά κανείς δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος – ιδίως όταν βρίσκεται στα πρώτα του βήματα. Γι’ αυτό οι έμπειροι γνώστες προσφέρουν δωρεάν online ταυτοποίηση μανιταριών σε όσους ανησυχούν για το τελευταίο τους απόκτημα και αποστέλλουν στην ιστοσελίδα www.manitari.gr τη σχετική φωτογραφία.


Κατηγορίες:Γνώσεις, video

Η μεταδοτικότητα του γέλιου (Video)

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Λένε πως το γέλιο είναι μεταδοτικό και για του λόγου το αληθές μπορείτε να δείτε το παρακάτω βίντεο που τραβήχτηκε στο μετρό του Βερολίνου. Δύο γυναίκες άρχισαν να γελούν όταν είδαν κάτι στο κινητό τους και σύντομα ολόκληρο το βαγόνι ξέσπασε σε φρενίτιδα γέλιου.
Το βίντεο το έχουν δει εκατομμύρια άνθρωποι τις τελευταίες μέρες, κατά πάσα πιθανότητα γελώντας και οι ίδιοι. Εσείς;



Το γέλιο είναι εξίσου αποτελεσματικό με τα αντιψυχωτικά φάρμακα 

 Ισως το καλύτερο φάρμακο για τους ασθενείς με άνοια να είναι τελικώς το γέλιο, το οποίο μάλιστα δεν συνδέεται με… επικίνδυνες παρενέργειες.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας ανακάλυψαν ότι ηλικιωμένοι με άνοια οι οποίοι βρίσκονταν σε γηροκομεία και δέχονταν συχνές επισκέψεις ειδικών που εφαρμόζουν «θεραπείες γέλιου» εμφάνισαν μείωση κατά 20% στη σύγχυση και στην ταραχή σε σύγκριση με όσους ακολουθούσαν τη συμβατική θεραπεία.

Φυσικό αντιψυχωτικό φάρμακο

Σύμφωνα με τους επιστήμονες που διεξήγαγαν τη μελέτη, το γέλιο θα μπορούσε να προσφέρει μια καλή εναλλακτική των αντιψυχωτικών φαρμάκων.

Η μελέτη «SMILE» διήρκεσε τρία χρόνια και σε αυτήν περιελήφθησαν 400 ηλικιωμένοι που διέμεναν σε 36 γηροκομεία.

Ο θεραπευτής… του γέλιου Ζαν-Πολ Μπελ, ο οποίος συνήθως εργάζεται ως «γιατρός- κλόουν» για μικρά άρρωστα παιδιά, χρησιμοποίησε έναν συνδυασμό παιχνιδιών, ανεκδότων και τραγουδιών προκειμένου να ενθαρρύνει τους μισούς ηλικιωμένους ασθενείς να γελάσουν. Συγχρόνως ένα μέρος του προσωπικού του γηροκομείου εκπαιδεύθηκε ώστε να μεταδίδει χιούμορ και γέλιο στην καθημερινότητά τους.

Οι υπόλοιποι 200 συμμετέχοντες στη μελέτη ακολούθησαν μόνο τη συμβατική θεραπεία για την αντιμετώπιση της άνοιας.

Επιτυχημένη «γελωτοθεραπεία»

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν στη «γελωτοθεραπεία» ήταν πιο χαρούμενοι ενώ παράλληλα εμφάνισαν μείωση κατά 20% στη σύγχυση και την ταραχή (συμπτώματα της νόσου τους).

Η επικεφαλής της μελέτης Λι-Φέι Λόου ανέφερε ότι «η μείωση του 20% ίσως να μην φαίνεται σημαντική, ωστόσο είναι αντίστοιχη με εκείνη που προσφέρουν τα αντιψυχωτικά φάρμακα».

Η ερευνητική ομάδα προσέθεσε ότι από τη θεραπεία του γέλιου δεν ωφελήθηκαν μόνο οι ασθενείς αλλά και το προσωπικό του νοσοκομείου. Σύμφωνα με τον δρα Μπελ «η όλη σύλληψη πίσω από το πρόγραμμα που ονομάζεται Play-Up είναι να ενθαρρύνονται τα ηλικιωμένα άτομα ώστε να παίζουν περισσότερο. Και αυτό διότι πιστεύουμε ότι ο καθένας μπορεί να παίζει μέχρι και την τελευταία του πνοή».

Θεοδώρα Τσώλη στο Βήμα


Γελωτοθεραπεία, η φυσική αντιμετώπιση του άγχους

Μπορεί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι να διατυμπάνιζαν ότι «γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον η» αλλά, σήμερα, όπως φαίνεται, δεν γελάει ούτε αυτός. Ο κόσμος έχει σταματήσει να αξιοποιεί ένα δώρο που τού δίνεται με τη γέννηση, το γέλιο. Υπάρχει όμως ένας τρόπος για να το θυμηθεί: η γελωτοθεραπεία.

Όπως επισημαίνει η Ηλιάνα Κυνηγοπούλου, σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης (life coach) και επιχειρηματικότητας, λόγω της κρίσης και των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος, έπαψε να γελά ακόμη και να χαμογελά.

«Το 95% των σκέψεων που κάνει ο άνθρωπος, όταν ξυπνά, είναι αρνητικές. Είμαστε γεμάτοι ‘δεν’ και ‘όχι’. Όταν, όμως, ο φόβος γίνει οδηγός μας, παραλύουμε. Γινόμαστε ανίκανοι να αντιδράσουμε και να λειτουργήσουμε», εξηγεί η κ.Κυνηγοπούλου.

Σε μια εποχή που όλα αλλάζουν ραγδαία και συχνότερα προς το χειρότερο, ο καθένας από εμάς πρέπει να είναι σε θέση να διαχειριστεί την αλλαγή. Το γέλιο, σύμφωνα με την κ.Κυνηγοπούλου, δίνει αυτοπεποίθηση και χαρά, ενώ υποσυνείδητα μπαίνουμε σε μια διαδικασία σκέψης για να αντιμετωπίσουμε διαφορετικά τα πράγματα. Επιπλέον είναι ένα φυσικό αντικαταθλιπτικό. «Η διαχείριση της αλλαγής με θετικότητα δεν σημαίνει ότι εθελοτυφλούμε και ζούμε σε ένα ‘ροζ συννεφάκι’, αλλά ότι έχουμε τη δύναμη να δούμε με ρεαλισμό την πραγματικότητα και να αναζητήσουμε λύσεις, με πίστη στον εαυτό μας», διευκρινίζει η σύμβουλος.

Η γελωτοθεραπεία είναι μια μέθοδος, όπου κατά τη διάρκεια συνεδριών, το άτομο μαθαίνει να γελά, έτσι χωρίς λόγο, σαν άσκηση. Μπαίνει σε μια διαδικασία, που με τη βοήθεια του συμβούλου, σιγά- σιγά υιοθετεί το γέλιο στη ζωή του, ως μέσο θεραπείας, έκφρασης και άμυνας. «Στις δυσκολίες, το άτομο αυτορυθμίζεται και βρίσκει τρόπους για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Πρόκειται για ένα μηχανισμό της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το γέλιο είναι ένα εργαλείο προς αυτήν την κατεύθυνση», υπογραμμίζει η σύμβουλος.

Επιπλέον, το γέλιο ενισχύει την κοινωνικότητα και βγάζει τον άνθρωπο από την ατομίκευση. «Θεωρώ ότι μέχρι σήμερα ζούσαμε την εποχή της ατομίκευσης, του εγωκεντρισμού. Σήμερα -κι ευχαριστώ την κρίση για αυτό- στρεφόμαστε προς τη συλλογικότητα, αρχίζουμε να φερόμαστε πιο αλληλέγγυα και ομαδικά», συμπληρώνει η κ.Κυνηγοπούλου.

Η γελωτοθεραπεία είναι ένα σημαντικό εργαλείο και για τον επιχειρηματία. Σε αυτόν θα απευθύνεται η εισήγηση της συμβούλου, που θα γίνει στο πλαίσιο του πολυσυνεδρίου “MONEY SHOW”, που θα φιλοξενήσει, για ακόμη μια φορά, από αύριο, η Θεσσαλονίκη.

«Αν κατανοήσει ο επιχειρηματίας τη σημασία του γέλιου, νομίζω ότι θα ωφεληθεί πραγματικά. Σε ένα περιβάλλον εργασίας που οι άνθρωποι γελούν, είναι χαρούμενοι, υπάρχει ομαδικότητα, καταπολεμούν το άγχος και γίνονται πολύ πιο παραγωγικοί», επισημαίνει η κ.Κυνηγοπούλου.

Η Ηλιάνα Κυνηγοπούλου εργάστηκε ως διευθύντρια τράπεζας και έκανε σπουδές ψυχολογίας. Ασχολείται με τη γελωτοθεραπεία τα τελευταία δύο χρόνια και εκτιμά ότι το κίνημα του γέλιου θα κερδίσει σταδιακά πολύ μεγαλύτερο έδαφος και στους «εσωστρεφείς», όπως τους χαρακτηρίζει Έλληνες. Άλλωστε, η ίδια είναι εκ φύσεως αισιόδοξη!

Κατηγορίες:Αστεία, video

«Δεν χάνετε από την πειρατεία», διαμηνύει στις εταιρείες η Ελβετία

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Στην Ελβετία, ένας στους τρεις, κατεβάζει «πειρατικά» μουσική, ταινίες και παιχνίδια από το Ίντερνετ. Εκεί, το κατέβασμα για προσωπική χρήση … ήταν, αλλά και θα παραμείνει, νόμιμο, αφού τελικά, δημιουργοί και κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων όχι μόνο δεν χάνουν, αλλά κερδίζουν από την πειρατεία, λέει πεντακάθαρα η ελβετική κυβέρνηση.

Με τις κασέτες μουσικής και τις βιντεοκασέτες τα αντίγραφα ήταν εξαιρετικά, δεν είχαν όμως εγγενή μηχανισμό αναδιανομής. Με το Ίντερνετ αυτό άλλαξε.

Το πρόβλημα της κατάχρησης των νέων μέσων εγγραφής/επανεγγραφής επαναλαμβάνεται, αναφέρεται στην σχετική μελέτη. Όμως, αυτό είναι το τίμημα της προόδου. Νικητές θα βγουν αυτοί που θα αξιοποιήσουν το νέο μέσο -το Ίντερνετ- προς όφελός τους. Χαμένοι, όσοι επιμείνουν στο παλιό επιχειρηματικό μοντέλο.

Η ελβετική μελέτη επιμένει ότι η βιομηχανία του θεάματος δεν χάνει κατ’ ανάγκη από την πειρατεία. Στην Ελβετία, το ένα τρίτο των Ελβετών άνω των 15 ετών κατεβάζει πειρατική μουσική, ταινίες και παιχνίδια από το Ίντερνετ. Όμως, δεν ξοδεύουν λιγότερα για ψυχαγωγία, καθώς το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο διακρίνει ότι το μερίδιο του προϋπολογισμού που διαθέτουν για ψυχαγωγία οι καταναλωτές παραμένει σταθερό. Το downloading είναι «συμπληρωματικό»: πηγαίνουν σε συναυλίες, αγοράζουν περισσότερα παιχνίδια και στην μουσική, λιγότερο γνωστά συγκροτήματα κερδίζουν αφού η πειρατεία προβάλλει τη δουλειά τους (sampling).

Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «Είναι κυρίως, οι ξένες εταιρείες παραγωγής που υποφέρουν από αυτά τα νέα πρότυπα κατανάλωσης και πρέπει να προσαρμοστούν.» «Οι φόβοι ότι οι αλλαγές αυτές έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ελβετική πολιτισμική δραστηριότητα είναι αβάσιμοι. Επομένως, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει ανάγκη να αναλάβει νομοθετική δράση».

Επίσης, η ελβετική κυβέρνηση χαρακτηρίζει εξαιρετικά υψηλό το κόστος της πολιτικής ενάντια στην πειρατεία. Για παράδειγμα, πολύ υψηλό θεωρείται το κόστος της πολιτικής «των τριών χτυπημάτων» στην Γαλλία, όπου το 2011 η Γαλλία ξόδεψε 12 εκατομμύρια για εφαρμόσει την πολιτική πάταξης της πειρατείας (Hadopi). Μάλιστα, αμφισβητεί τη νομιμότητά του, αφού η πρόσβαση στο Ίντερνετ θεωρείται πλέον ανθρώπινο δικαίωμα, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη (στη Γαλλία, διακόπτεται η πρόσβαση στο Ίντερνετ όσων επιμένουν να κατεβάζουν μετά από τρεις προειδοποιήσεις ειδικής επιτροπής που συστάθηκε για να επιθεωρεί το Διαδίκτυο).

Ακόμα, η Ελβετία απορρίπτει άλλα μέτρα, όπως το φιλτράρισμα ή το μπλοκάρισμα της πρόσβασης καθώς θεωρεί ότι βλάπτουν την ελευθερία του λόγου και παραβιάζουν τη νομοθεσία περί ιδιωτικότητας. Εξάλλου, ακόμα κι αν υλοποιούνταν, υπάρχουν πολλοί τρόποι να παρακαμφθούν, αναφέρει η ελβετική μελέτη.

Εκτός από το κατέβασμα, οι Ελβετοί δηλώνουν ότι είναι πρακτικά αδύνατο να κυνηγήσουν αυτούς που ανεβάζουν το υλικό. Το 2010 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν επιτρέπεται να καταγράφεται η διεύθυνση IP και ως εκ τούτου δεν είναι εφικτό να συγκεντρωθούν αποδείξεις για την παραβίαση.

Αρχική

Κατηγορίες:Διαδίκτυο, Κόσμος

Οι φωτογραφίες της χρονιάς από το Natiοnal Geographic

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Το National Geographic ανακοίνωσε τους νικητές του Διαγωνισμού Φωτογραφίας για το 2011 , και οι εικόνες δεν είναι τίποτα λιγότερο από εκπληκτικές.

Ο Shikhei Goh από την Ινδονησία είναι ο μεγάλος νικητής του πρώτου βραβείου για την εικόνα ενός dragonfly με τίτλο «πιτσίλισμα». Ο Goh θα δει την φωτογραφία του δημοσιευμένη στο National Geographic και θα πάρει σαν βραβείο $ 10.000.

Το National Geographic ανέφερε ότι έλαβε πάνω από 20.000 φωτογραφίες από ερασιτέχνες και επαγγελματίες φωτογράφους από περισσότερες από 130 χώρες. Οι φωτογραφίες κρίθηκαν με βάση τις τρεις κατηγορίες: τη φύση, τους ανθρώπους και τόπους.


Κατηγορία Φύση

Στη φωτογραφία  μία μικρή λιβελλούλα προσπαθεί με κάθε τρόπο να διασωθεί, κρατώντας ένα μικρό κλαδί ενώ μία καταιγίδα παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της.

Κατηγορία Άνθρωποι

Κατηγορία Τοποθεσίες


Αρχική

Κατηγορίες:Τέχνη

ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΙΑ ΥΠΕΡΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 1 Σχολιο

Γράφει ο Κωνσταντίνος

Για να μάθετε πως αρρωσταίνουν τα παιδιά από καρκίνο θα ήθελα να προσέξετε αυτό που θα σας πώ (Τα πρόσωπα είναι φανταστικά). – Ένα απόγευμα παίρνουν οι γονείς την ΜΑΙΡΟΥΛΑ (4 ετών) και την πηγαίνουν στον (στην) παιδίατρο για ένα συνηθισμένο εμβόλιο (MMR ας πούμε). Αφού εμβολιάσθηκε η μικρή έφυγαν και πήγαν σπίτι τους. Μετά από 3 περίπου μήνες η Μαιρούλα αρχισε να έχει τα πρωινά για κανα 5λεπτο τάση για εμετό.


Επίσης χωρίς ιδιαίτερη αιτία η Μαιρούλα έπεφτε συνεχώς και χτυπούσε. Ανησύχησαν οι γονείς και πήγαν πάλι την Μαιρούλα στον (στην) παιδίατρο. Μόλις είδε την Μαιρούλα ο(η) παιδίατρος είπε στους γονείς να πάνε στα νοσοκομεία παίδων της Αθήνας και θα ειδοποιήσει να τους περιμένει νευρολόγος. Ανήσυχοι οι γονείς ρώτησαν τι συμβαίνει, οπότε ο(η) παιδίατρος τους απάντησε: Λόγο του εμβολίου που έκανε η Μαιρούλα πιθανώς να έχει δημιουργηθεί κύστη με υγρό στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Οι γονείς σάστισαν.

– Πήραν την Μαιρούλα και την πήγαν στο νοσοκομείο ΠΑΙΔΩΝ όπου τους περίμενε νευρολόγος. Μόλις εξέτασε ο νευρολόγος την Μαιρούλα έδωσε εντολή για μαγνητική στο κεφάλι. Οι γονείς τρελάθηκαν και είπαν στον νευρολόγο αυτά που τους είπε ο(η) παιδίατρος.

Τότε κυνικά ο νευρολόγος τους είπε ότι μάλλον το υγρό έχει γίνει όγκος. Αμέσως η μητέρα ρώτησε τον γιατρό: Αφού τα εμβόλια δημιουργούν τέτοια προβλήματα γιατί οι γιατροί δεν ενημερώνουν τον κόσμο; Η απάντηση του νευρολόγου ήταν η εξής: Εγώ δεν εμβολιάζω τα παιδιά μου αλλά ποιός μπορεί να τα βάλει με τις φαρμακοβιομηχανίες από την στιγμή που καταφέρνουν να εγκρίνει ο ΕΟΦ τα δηλητηριά τους; Ξαναρωτάει η μητέρα: Πως γίνεται να μην εμβολιάσω το παιδί μου και να το δεχτούν στο σχολείο; Απαντάει ο γιατρός: Μπορείς να πληρώσεις τον γιατρό να υπογράψει ότι έκανε το εμβόλιο το παιδί σου και να μην το κάνει. Οι γονείς ξέσπασαν σε λιγμούς.

– Έγινε τελικά η μαγνητική και βρέθηκε ότι η μικρή Μαιρούλα είχε έναν όγκο 5 εκατοστά στο πίσω μέρος του κεφαλιού εξαιτίας ενός εμβολίου. Αμέσως ξεκίνησε η διαδικασία για χειρουργείο. Εννοείτε ότι έπεσε και το σχετικό φακελάκι περί τα 3000 ΕΥΡΩ στον νευροχειρούργο.

Μέχρι εδώ είναι το πρώτο μέρος της επιχείρησης. Τα κρούσματα λευχαιμιών και όγκων έχουν αυξηθεί κατακόρυφα μετά την εισαγωγή στην αγορά των νέων εμβολίων από το 2005 και μετά.

Για προσέξτε το 2ο μέρος της επιχείρησης:

– Μετά από 10ήμερη παραμονή στην νευροχειρουργική η Μαιρούλα μεταφέρεται στο πολυδιαφημισμένο νέο ογκολογικό νοσοκομείο ΜΑΡΙΑΝΑ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ ΕΛΠΙΔΑ. Στο μεταξύ βγήκε και η ιστολογική εξέταση και βρέθηκε ότι η Μαιρούλα είχε κακοήθη όγκο. Αφού μπήκε στο δωμάτιο η Μαιρούλα ήρθε ο(η) ογκολόγος ιατρός και είπε στους γονείς ότι το παιδί τους για να έχει καλύτερα αποτελέσματα θα πρέπει να φέρουν ένα φάρμακο (EDOXAN) από τις ΗΠΑ διότι το EDOXAN εδώ στην ΕΛΛΑΔΑ προέρχεται από Ινδία και Πακιστάν. Έντρομοι οι γονείς ρώτησαν γιατί συμβαίνει αυτό. Ο(Η) ογκολόγος απάντησε: Διότι το υπουργείο υγείας έδωσε εντολή να προμηθευόμαστε τα πιο φθηνά φάρμακα που έχουν έγκριση από τον ΕΟΦ. Όμως επειδή τα φάρμακα αυτά έχουν πολλά προσθετικά (έκδοχα) έχουν και περισσότερες παρενέργειες και δεν είναι σίγουρο ότι θα έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Έτσι οι γονείς ξεκίνησαν έναν αγώνα να φέρουν EDOXAN από τις ΗΠΑ. Φυσικά σχεδόν πούλησαν το μισό τους σπίτι.

– Έτσι ξεκίνησαν οι χημειοθεραπείες της Μαιρούλας. Εκτός από το ΕΝΤΟΞΑΝ η Μαιρούλα έπαιρνε ΟΓΚΟΒΙΝ, ΚΑΡΜΠΟΠΛΑΤΙΝΑ, ΒΕΠΕΣΙΝΤ σε διάφορες δόσεις και σχήματα. Οι θεραπείες που έκανε η Μαιρούλα ήταν 4ήμερες και κοστίζουν 5000 ευρώ για το ταμείο περίπου (η μία 4ήμερη).

Εδώ ξεκινάει το τρίτο μέρος της επιχείρησης. 


Πριν προχωρήσω θα δώσω μερικές πληροφορίες για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Για να καταπολεμηθεί η νόσος πρέπει να πέφτουν τα αιματολογικά και όχι να είναι φυσιολογικά, δηλαδή να πέφτουν σε επίπεδα που το παιδί να χρειάζεται μετάγγιση. Επομένως η αιμοσφαιρίνη να πέφτει κάτω από 8 και τα αιμοπετάλια κάτω από 20000. Βέβαια σε αυτή την περίπτωση με τα αιμοπετάλια το παιδί κινδυνεύει με εγκεφαλική αιμορραγία αλλά αυτό αντιμετωπίζεται με μετάγγιση.

– Η θεραπεία της Μαιρούλας πήγαινε καλά. Σε κάθε θεραπεία τα αιματολογικά έπεφταν όλο και πιο πολύ οπότε χρειάζονταν μετάγγιση. Εδώ αρχίζει και το πρόβλημα. Τα αιμοπετάλια της μετάγγισης έχουν όριο ζωής από 1 μέρα εως 5 μέρες ανάλογα από το πόσο είναι αποθηκευμένα όμως αυτό πως μπορούν να το ξέρουν οι γονείς; Οι γιατροί και οι νοσοκόμοι δεν μιλάνε αρκετά αν δεν πέσουν τα ανάλογα φακελάκια. Έτσι η Μαιρούλα έβαλε αιμοπετάλια αλλά ήταν για 2 ημέρες και το παιδί είχε πάθει από τις θεραπείες μυελική υποπλασία δηλαδή δεν παρήγαγε αιμοπετάλια ο μυελός. Οι γονείς νόμιζαν ότι όπως τις άλλες φορές έβαλε το παιδί τους αιμοπετάλια για 5 ημέρες. Την Τρίτη ημέρα το βράδυ το παιδί είδε ένα εφιάλτη πιέστηκε και επειδή δεν είχε αρκετά αιμοπετάλια έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία. Το παιδί ενώ πήγαινε καλά στην θεραπεία τελικά πέθανε.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ:

1η ΕΡΩΤΗΣΗ: ΦΤΑΙΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΕΜΒΟΛΙΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΟΝ ΝΕΥΡΑΞΟΝΑ;

2η ΕΡΩΤΗΣΗ: ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΙΛΑΝΕ ΕΝΩ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΩ ΞΕΡΟΥΝ;

3η ΕΡΩΤΗΣΗ: ΦΤΑΙΝΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΤΟΥ ΕΟΦ ΚΑΙ ΕΝΩ ΞΕΡΟΥΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ;

4η ΕΡΩΤΗΣΗ: ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΣΟΚΟΜΟΙ ΠΟΥ ΕΝΩ ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΛΗΞΗΣ ΤΩΝ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΙΣ; ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙΣ ΑΛΛΑ.

5η ΕΡΩΤΗΣΗ: ΦΤΑΙΝΕ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ (ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΙ)ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ ΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ;

ΠΟΣΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ; ΠΟΣΕΣ ΖΩΕΣ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΟΙ ΠΛΑΤΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ; ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΤΡΥΦΕΡΕΣ ΨΥΧΕΣ ΝΑ ΤΙΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ; ΝΑ ΤΙΣ ΕΧΕΤΕ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΣΕ ΠΗΓΕΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ; ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΤΟ ΔΕΧΟΣΑΣΤΑΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ; ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΩ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ.

Κατηγορίες:Αποκαλύψεις, Υγεία, video

Οι μη-Έλληνες αριστεύουν στα αρχαία ελληνικά…

Κυριακή, 25, Δεκέμβριος, 2011 Σχολιάστε

Τα αρχαία ελληνικά εξακολουθούν να διδάσκονται σε ορισμένα αυστραλιανά λύκεια. Μόνο που λίγοι είναι οι μαθητές που επιλέγουν το συγκεκριμένο μάθημα και ελάχιστοι οι ελληνικής καταγωγής. Και κάθε χρόνο, κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις (VCE) στη Βικτώρια, στο συγκεκριμένο μάθημα, αριστεύουν αποκλειστικά οι… μη-ελληνικής καταγωγής μαθητές. Φέτος πρώτος στη βαθμολογία ήρθε ο (κινέζικης) καταγωγής Cheung Andrian από το κρατικό σχολείο Balwyn High School και δεύτερος ο Farley Simon από το ιδιωτικό Xavier College Kew.

Στο μεταξύ σε χαμηλό επίπεδο παρέμεινε και φέτος ο αριθμός των υποψηφίων στις εισαγωγικές εξετάσεις, που διαγωνίστηκαν στα Νέα Ελληνικά.
Σύμφωνα με στοιχεία, που εξασφάλισε ο «Νέος Κόσμος» από την υπηρεσία Victorian Curriculum and Assessment Authority, φέτος διαγωνίστηκαν στα Ελληνικά 246 μαθητές και μαθήτριες, χαμηλός αριθμός σε σχέση με το σύνολο των Ελληνόπουλων που πήραν μέρος στις εισαγωγικές εξετάσεις.

Ομογενείς εκπαιδευτικοί σχολιάζουν, ότι και φέτος οι αριθμοί ακολούθησαν τη φθίνουσα πορεία των προηγούμενων χρόνων, που εγείρει σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον των Πανεπιστημιακών Τμημάτων Ελληνικών Σπουδών…

Από το trelokouneli.gr

Περισσότερα: neoskosmos.com 


Αρχική

Κατηγορίες:Ελλάδα
Αρέσει σε %d bloggers: