Αρχείο

Archive for Ιανουαρίου 2012

Stratfor: Είναι καλύτερα για την Ελλάδα να μην πληρώσει το χρέος της

Τρίτη, 31, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύει σήμερα ο George Friedman, στο Stratfor σχετικά με τη δύσκολη, διλημματική θέση της Γερμανίας στην αντιμετώπιση της ελληνικής κυρίως κρίσης. Με αφορμή, την πρόθεσή της να διορίσει ειδικό επίτροπο επί των οικονομικών στην Ελλάδα, με αρμοδιότητες επί του προϋπολογισμού, των φόρων, των μισθών κλπ, ο Friedman θεωρεί ότι αν κάτι τέτοιο πραγματοποιηθεί, (δεν θεωρεί απίθανο ότι η πρόταση θα ξαναμπεί στην ατζέντα, παρά την προς ώρας απόσυρσή της), αυτό θα πρόκειται για καθαρή κατάλυση και εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε κάποιο ξένο σώμα, πράξη που βρίσκεται έξω και πέρα από κάθε πολιτικό πολιτισμό.
Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αναφέρει, σε περίπτωση που η Ελλάδα ήταν φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση, αλλά όταν πρόκειται για κυρίαρχο κράτος τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, μιας και η αρχή της εθνικής αυτό-διάθεσης αποτελεί θεμελιακή ηθική αξία.

Εκ των πραγμάτων δηλαδή, η Γερμανία, προσθέτω εγώ, διολισθαίνει επικίνδυνα προς αντιδημοκρατικές πρακτικές, δείχνοντας ότι παρά το εντατικό μεταπολεμικό φροντιστήριο στις αξίες και την κουλτούρα της δημοκρατίας, που της επέβαλλαν με το στανιό οι σύμμαχοι, δεν κατάφερε να επανεκπαιδευτεί,. Τόσα χρόνια δηλαδή στα θρανία της δημοκρατίας, και της φαινομενικής, ως απεδείχθη, άμεμπτης ως τα τώρα συμπεριφοράς, φαίνεται να πήγανε στράφι.

Ο αρθρογράφος, αποδίδει το ήμισυ ακριβώς της ευθύνης για την υπερχρέωση και κατάντια της Ελλάδας, και όχι μόνον, αποκλειστικά στη Γερμανία, η οποία λόγω του έντονου εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας της (~40% του ΑΕΠ προέρχεται από εξαγωγές, εκ των οποίων οι μισές στην ΕΕ), έκανε κατ’ εξακολούθηση τα στραβά μάτια στον ελληνικό υπερδανεισμό, στο βαθμό που τα προϊόντα της συνέχιζαν να ρέουν προς τα ελληνικά ράφια και να μοσχοπουλιούνται.

Η επιβολή λοιπόν, κατά γερμανική απαίτηση, πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη ΕΖ, όπως εκτιμά ο Friedman, ενέχει τον κίνδυνο καταποντισμού της γερμανικής οικονομίας, λόγω σημαντικής πτώσης της ζήτησης γενικώς και των γερμανικών προϊόντων, ειδικώς. Τόσο η ευθύνη της Γερμανίας στον υπερδανεισμό, όσο και τα αποτελέσματα της λιτότητας, δεν έχουν εντελώς κατανοηθεί, γράφει ο Friedman, κυρίως δε από το γερμανικό ακροατήριο το οποίο διαπαιδαγωγείται καταλλήλως και ανελλιπώς ώστε να χάφτει μετά βουλιμίας όλες τις μπούρδες περί ελληνικής τεμπελιάς, απάτης και σπατάλης.

Παρ’ όλο που η Ελλάδα αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος της εξαγωγικής αγοράς της Γερμανίας, εν τούτοις αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συστήματος, ώστε δυσλειτουργία στο μέρος να συνεπάγεται και δυσλειτουργία στο όλον, πράγμα το οποίο βλέπουμε όντως να συμβαίνει.

Τι μπορεί να κάνει η Αθήνα

Εδώ ο αρθρογράφος τα λέει καθαρά και ξάστερα:

Η Ελλάδα έχει δυο επιλογές.

Πρώτα, να αποδεχτεί το χρέος, να αποδεχτεί τα επιβληθέντα μέτρα, καθώς και τον εξωτερικό έλεγχο από διορισμένο τοποτηρητή.

Ή Δεύτερον, να αρνηθεί όλο της το χρέος.

Όπως έχουμε μάθει από τις επιχειρήσεις, η χρεοκοπία έχει καταστεί πλέον μια πολύ αξιοπρεπής στρατηγική. Επομένως, οι έλληνες οφείλουν να σκεφτούν την πιθανότητα μιας χρεοκοπίας. Χρεοκοπώντας, μπορεί να δούνε την πόρτα των χρηματαγορών να κλείνει, αλλά και στην αντίθετη περίπτωση, η κάθε προσφυγή στις αγορές θα γίνεται κάτω από πολύ δυσμενείς συνθήκες, οι οποίες θα ευνοούν προφανώς τους δανειστές. Επιπλέον, ο δανεισμός γίνεται περισσότερο ελκυστικός μετά από μια χρεοκοπία, μιας και η τελευταία ανοίγει το δρόμο για ένα νέο χρέος, χωρίς το βάρος των παλιών. Δεν είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα ξαναδανείσει την Ελλάδα, μετά από μια χρεοκοπία. Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει πολλές φορές στην ιστορία της και πάντοτε ξανάβγαινε στις αγορές.

Το κυριότερο όμως, η χρεοκοπία θα επιτρέψει στην Ελλάδα να αποφύγει την έξαψη μιας πολιτικής κρίσης η οποία θα οφειλόταν στην απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας. Και ειδικά από τους Γερμανικούς, με τις μνήμες από την κατοχή του ’41 να είναι ακόμα νωπές. Το πολιτικό αποτέλεσμα, θα μπορούσε να γίνει εκρηκτικό, εκτιμά ο Friedman.

Δεν είναι σίγουρο ότι οι Έλληνες θα προτιμήσουν τη χρεοκοπία, συνεχίζει. Η τιμή φυσικά μιας χρεοκοπίας θα ήταν η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, γεγονός όμως το οποίο θα ενίσχυε την εθνική κυριαρχία. Είτε μείνουν στο ευρώ, είτε φύγουν από αυτό, ο οικονομικός πόνος θα είναι ο ίδιος. Αλλά τουλάχιστον με εθνικό νόμισμα, θα μπορέσουν να παραμείνουν κυρίαρχο κράτος. Η χρεοκοπία ίσως αποδειχτεί λιγότερο οδυνηρή σε σχέση με το αντίθετό της, δηλαδή με αυτό που ήδη συμβαίνει.

Το γερμανικό δίλημμα

Η Γερμανία γενικώς φαίνεται να έχει χάσει το μπούσουλα. Αφ’ ενός θέλει να κρατήσει τη ζήτηση εντός ΕΕ ζωηρή, αφ’ ετέρου θέλει και τη λιτότητα, η οποία εκ των πραγμάτων, αντιστρατεύεται τη ζήτηση. Με τις πρακτικές της όμως αυτές και τη συνάρτηση της αποπληρωμής του χρέους με την κατάλυση όχι μόνο των δημοκρατικών θεσμών, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας, η Γερμανία παίζει με τη φωτιά. Δεδομένου ότι η Γερμανία απετέλεσε τον ιστορικό εφιάλτη για το μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης, και δεδομένου ότι είναι πάλι η Γερμανία η οποία σπρώχνει αυτό το δόγμα, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να γίνει εκρηκτικό. Και επιπλέον να επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που η Γερμανία επιδιώκει, δηλαδή ελεύθερο εμπόριο στην ΕΕ και ισχυρή ζήτηση για τα προϊόντα της.

Μπορεί να είναι η Ελλάδα αυτή που βρίσκεται στο προσκήνιο, αλλά το αληθινό πρόβλημα είναι με τη Γερμανία, και έχει σχέση με το ρόλο που θα επιλέξει να παίξει στο μέλλον, στην Ευρώπη. Οι Γερμανοί κρατούν πολλά χαρτιά, και αυτό είναι και το πρόβλημά τους. Θα πρέπει να πάρουν δύσκολες αποφάσεις. Και αυτό σε μια μεταπολεμική Γερμανία δεν θα είναι και τόσο εύκολο…

Όχι μόνο δεν πρέπει να πληρώσουμε αλλά πρέπει να απαιτήσουμε να μας πληρώσουν αυτοί, γιατί εφαρμόζοντας τα δικά τους μνημόνια φτάσαμε εδώ που φτάσαμε..

Αρχική

Πώς πρέπει να κοιτάζουμε το τριαντάφυλλο

Τρίτη, 31, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Από την Καίτη Βασιλάκου


Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έρχεται στη ζωή σε ηλικία εικοσιπέντε χρονών με πλήρως ανεπτυγμένο εγκέφαλο και με ικανότητα ομιλίας. 

Επειδή κάτι τέτοιο ακούγεται ως αδύνατο, ας υποθέσουμε ότι αυτό συμβαίνει σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, από αυτές στις οποίες βλέπουμε να ωριμάζουν τα ανθρώπινα σώματα μέσα σε τεράστιες γυάλες γεμάτες θρεπτικό υγρό.
Έρχεται λοιπόν η ώρα του τοκετού, δηλαδή η έξοδος του έτοιμου ανθρώπου από τη γυάλα, τον βγάζουν οι μαιευτήρες-βιολόγοι απο κεί και τον εναποθέτουν προσεχτικά σε ένα κρεβάτι. Ο έτοιμος άνθρωπος ανοίγει τα μάτια του και βλέπει αυτό που λέμε εμείς «κόσμος». Πρώτα-πρώτα βλέπει εκείνους που τον υποδέχονται στη ζωή και αναρωτιέται:


«Τι όντα είναι αυτά;» 

 Εκείνοι του φέρνουν ένα καθρέφτη και του δείχνουν τον εαυτό του.

-Είσαι σαν κι εμάς, του λένε, είσαι άνθρωπος.

-Τι είναι άνθρωπος; Ρωτά αυτός με εύλογη απορία.

Οι άλλοι στέκονται αμήχανοι, δεν ξέρουν πώς να του το εξηγήσουν ακριβώς.

-Άνθρωπος είναι το πλάσμα που έχει λογική, του λένε.

-Τι είναι λογική; Ξαναρωτά αυτός.

Νέα αμηχανία.

-Θα το μάθεις αυτό με το χρόνο, του λένε τελικά.

-Τι είναι χρόνος;

-Χρόνος είναι η εναλλαγή μέρας και νύχτας.

-Δηλαδή;

Τον σηκώνουν τότε αυτοί από το κρεβάτι και τον πάνε στο παράθυρο.

-Κοίταξε ψηλά. Βλέπεις αυτή τη φωτεινή σφαίρα στον ουρανό; Αυτή η σφαίρα κινείται και τη λέμε ήλιο. Όσο είναι στον ουρανό, έχουμε φως και αυτό το λέμε ημέρα. Όταν φτάσει στη δύση και χαθεί, τότε έχουμε νύχτα, γιατί χάνεται το φως.

-Και τι είναι φως;

-Αυτό είναι δύσκολο να σου το εξηγήσουμε. Θα το μάθεις αργότερα στο σχολείο, όπου θα μάθεις και πολλά άλλα πράγματα για τον κόσμο.

-Τι είναι κόσμος;

-Κόσμος είναι αυτό που βλέπεις τώρα έξω από το παράθυρο. Τα βουνά στο βάθος, τα δέντρα εδώ στην αυλή, τα σπίτια παραπέρα, οι άνθρωποι και τα ζώα φυσικά.

-Ζώα;

-Ναι, είναι πλάσματα κι αυτά αλλά χωρίς λογική, έτσι τα έπλασε ο Θεός.

-Τι είναι Θεός;

– Θεός είναι αυτός που δημιούργησε τον κόσμο.

-Και γιατί το έκανε αυτό;

-Δεν ξέρουμε ακριβώς. Ίσως το μάθουμε μετά θάνατον.

-Τι είναι θάνατος;

-Είναι το τέλος της ζωής.

-Τι είναι ζωή;

-Ούτε κι αυτό είναι εύκολο να σου το εξηγήσουμε. Εσύ λόγου χάριν ήρθες στη ζωή πριν λίγα λεπτά και τώρα είσαι ζωντανός.

-Και πού ήμουν πριν;

-Πουθενά, ήσουν στην ανυπαρξία.

-Τι είναι η ανυπαρξία;

-Είναι το αντίθετο της ύπαρξης.

-Και τι είναι η ύπαρξη;

-Κι αυτό είναι δύσκολο να στο εξηγήσουμε. Υπάρχω σημαίνει για μας τους ανθρώπους ότι συμμετέχω σ’ αυτό που λέγεται κόσμος με το δικό μου τρόπο, δηλαδή φτιάχνοντας πολιτισμό.

-Τι είναι πολιτισμός;

-Είναι η παραγωγή νέων πραγμάτων που δεν υπήρχαν πριν στον κόσμο. Όπως παραδείγματος χάριν οι ανθρώπινοι νόμοι.

-Τι είναι οι ανθρώπινοι νόμοι;

-Είναι κατασκευές που ορίζουν με ποιο τρόπο πρέπει να ζούμε. Κατασκευές της νόησης βέβαια.

-Τι είναι νόηση;

-Νόηση είναι ο τρόπος που καταλαβαίνουμε τον κόσμο. Όσο καλύτερα τον καταλαβαίνουμε, τόσο πιο σωστοί είναι οι νόμοι μας γιατί στηρίζονται στην ηθική.

-Τι είναι ηθική;

-Είναι η ικανότητα να διακρίνουμε το καλό και το κακό.

-Και τι είναι το καλό και το κακό;

-Χμ… δεν είναι εύκολο να σου δώσουμε ένα ορισμό. Αυτά τα πράγματα είναι κάπως σχετικά, όπως μας διδάσκει η Ιστορία.

-Τι είναι η Ιστορία;

-Είναι η καταγραφή των έργων των ανθρώπων. Είναι μια επιστήμη.

-Τι είναι επιστήμη;

-Είναι η γνώση για τον κόσμο που στηρίζεται στην έρευνα και τη λογική.

Οι ερωτήσεις μπορούν να συνεχιστούν επ’ άπειρον, αλλά δεν είναι αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ.

Λένε ότι για να γίνει κάποιος φιλόσοφος ή για να ασχοληθεί με φιλοσοφικά θέματα, πρέπει να ξαναγίνει παιδί. Να πάψει δηλαδή να θεωρεί τον κόσμο ως γνωστό και δεδομένο, να κοιτάξει γύρω του με απορία, σαν να τα βλέπει όλα για πρώτη φορά και σαν παιδί να αρχίσει να ρωτά για τα πάντα.

Τα παιδιά ρωτούν πολλά πράγματα, γιατί έρχονται σε ένα κόσμο άγνωστο και θέλουν να τον γνωρίσουν. Όμως επειδή είναι παιδιά, αρκούνται στις απαντήσεις των μεγάλων που είναι στερεότυπες και απλές. Μεγαλώνοντας δεν έχουν πια απορίες. Έχουν προσαρμοστεί ενστικτωδώς στον κόσμο, τον έχουν αποδεχθεί, όπως είναι, και ζουν μέσα του με άνεση. Τον θεωρούν δεδομένο. Δεν τους παραξενεύει πια τίποτα. Η ύπαρξη, η ζωή, ο θάνατος, ο άνθρωπος, ο πολιτισμός του, η ηθική του, ο περιβάλλων κόσμος και οι φυσικοί νόμοι του, όλα αυτά είναι δεδομένα. «Αυτό έτσι είναι», σκέφτονται και δεν χάνουν την ώρα τους με άσκοπες απορίες, όπως γιατί αυτό που «έτσι είναι», είναι έτσι κι όχι αλλιώς.

«Έτσι είναι», πάει και τελείωσε: ζούμε και πεθαίνουμε εδώ που βρεθήκαμε. Πηγαίνουμε στο σχολείο και μαθαίνουμε γράμματα, σκεφτόμαστε διάφορα, επινοούμε διάφορα. Διδασκόμαστε από τους μεγαλύτερους ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό. Κάνουμε όνειρα, ερωτευόμαστε, γεννάμε παιδιά. Δεν αμφισβητούμε την ηθική μας, τη θρησκεία μας, τις αξίες μας, τις αρχές μας, τη γνώση μας. Όλα αυτά τα έχουμε πάρει από την προηγούμενη γενιά που την εμπιστευόμαστε, τα έχουμε κάνει δικά μας και τα περνάμε με τη σειρά μας στη γενιά που έρχεται. Ο κόσμος είναι αυτός που μάθαμε, «είναι έτσι», δεν έχουμε καμιά αμφιβολία γι αυτό.

Το τριαντάφυλλο επομένως δεν μας προκαλεί καμιά απορία. «Αυτό είναι ένα τριαντάφυλλο» μας είπε κάποτε η μητέρα μας κι εμείς δεχτήκαμε αυτή την πληροφορία με εμπιστοσύνη, γιατί μας την έδωσε ένας μεγάλος που τον θεωρούσαμε σοφό.

Όμως αυτός που θέλει να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία πρέπει να μοιάσει με εκείνο τον έτοιμο άνθρωπο που βγήκε από τη γυάλα. Να είναι μεν ώριμος στη σκέψη, αλλά να αδειάσει το μυαλό του από κάθε βεβαιότητα και από κάθε πεποίθηση.

Πρέπει να ξεκινήσει πάλι από το μηδέν, όπως έκανε ο Καρτέσιος που είπε το γνωστό: «Cogito, ergo sum» (σκέφτομαι, άρα υπάρχω). 

Με άλλα λόγια πρέπει να αρχίσει να αμφιβάλλει για όλα όσα ξέρει, για όλες τις βεβαιότητες που ως τώρα τις θεωρούσε ακλόνητες ή ιερές, αλλά που τις απέκτησε, χωρίς να τις έχει προηγουμένως κρίνει και αξιολογήσει. Πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή που σημαίνει ότι θα αμφισβητήσει όχι μόνο τον κόσμο μέσα στον οποίο βρίσκεται αλλά ακόμα και την ίδια την ατομική του ύπαρξη. «Είναι βέβαιο ότι υπάρχω;» Αναρωτήθηκε ο Καρτέσιος και στη συνέχεια: «Όμως αναρωτιέμαι, δηλαδή σκέφτομαι. Άρα είμαι κάτι που σκέφτεται (sum res cogitans), άρα υπάρχω».

Αυτό είναι το πρώτο βήμα, η αφετηρία μας για να προχωρήσουμε παρακάτω. Θα μελετήσουμε τώρα με νέα ματιά αυτό που ξεδιπλώνεται μπροστά μας. Είναι αληθινό ή είναι μια ψευδαίσθηση; Κι αν είναι αληθινό, πόση από την αλήθεια του μπορεί να χωρέσει στη σκέψη μας; Αυτό που προσλαμβάνουν οι αισθήσεις μας είναι η αλήθεια ή μήπως αυτή κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα και πρέπει να ψάξουμε βαθύτερα για να την ανακαλύψουμε;

Τι δουλειά έχει άραγε ένα τριαντάφυλλο στον κόσμο μας;

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για τη φιλοσοφία μια πολύ συγκεχυμένη εικόνα, τη θεωρούν συχνά περιττή, άλλοτε την ειρωνεύονται και άλλοτε εκδηλώνουν την αμηχανία τους, γιατί δυσκολεύονται να την καταλάβουν. Θα έλεγα ότι το λάθος δεν είναι ακριβώς δικό τους αλλά εκείνων που ασχολούνται με τη φιλοσοφία. Στην πλειοψηφία τους οι φιλοσοφούντες χρησιμοποιούν μια γλώσσα σκοτεινή και μια ορολογία εξειδικευμένη, με την οποία συνεννοούνται μεταξύ τους, αλλά αποθαρρύνει όλους τους υπόλοιπους. Οι υπόλοιποι, αν έχουν σχετικές απορίες, θα πρέπει να αρκεστούν στη θρησκεία (δηλαδή στο δόγμα που έχει για όλα έτοιμες τις απαντήσεις) ή να καταφύγουν σε περίεργες ομάδες που ερμηνεύουν τον κόσμο αυθαίρετα και συχνά με ανόητο τρόπο.

Κι όμως, το να απορείς για τον κόσμο και να θέλεις να τον καταλάβεις είναι έμφυτη ορμή για μας τους ανθρώπους και είναι κρίμα που όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, οι άνθρωποι παγώνουν αυτή την ορμή από πολύ νωρίς, από την παιδική τους ηλικία, και ή δεν αναρωτιούνται καθόλου ή παίρνουν έτοιμες και απλοϊκές απαντήσεις και φτιάχνουν στο μυαλό τους ένα μοντέλο του κόσμου χονδροειδές και δυστυχώς πολύ ανθεκτικό.

Αλλά ο κόσμος δεν είναι απλοϊκός ούτε χονδροειδής. Ο κόσμος είναι ένα θαύμα , μια παράδοξη σύνθεση αιωρούμενη στο κενό, ένα μυστήριο, μια παρουσία ανεξήγητη που αναδύθηκε από το πουθενά.

Πρέπει να τον βλέπουμε κάθε μέρα με έκπληξη, να τον πλησιάζουμε με δέος, να προσπαθούμε να τον κατανοήσουμε, όσο μας είναι δυνατό.


Όχι, το τριαντάφυλλο δεν είναι κάτι αυτονόητο. Δεν γίνεται δικό μας, επειδή του δώσαμε ένα όνομα ή το κόψαμε και το βάλαμε στο ανθοδοχείο ή το φωτογραφίσαμε ή το ζωγραφίσαμε. 


Το τριαντάφυλλο θα υπάρχει πάντα έξω από τη νόηση, την κρίση και τη θέλησή μας. Γι αυτό πρέπει να το κοιτάζουμε και να απορούμε. Να το κρατάμε στο χέρι μας με δέος. Να χαϊδεύουμε τα βελούδινα πέταλά του και να αναρωτιόμαστε: Τι θαύμα είναι αυτό; Τι θαύμα μέσα στο θαύμα που λέγεται κόσμος;


Δείτε στο βίντεο τη μαγεία και το μυστήριο αυτού του κόσμου που, επειδή ζούμε μέσα του, έχουμε πάψει να τον προσέχουμε. 

Αρχική

Κατηγορίες:Αλήθειες

800 έως 1600€ το στρέμμα από το δενδρολίβανο

Τρίτη, 31, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Σίγουρα στο παρελθόν όταν κάποιος σκεφτόταν να ασχοληθεί με μια κερδοφόρα καλλιέργεια, το δενδρολίβανο δεν θα αποτελούσε την πρώτη του σκέψη.
Κι όμως η υψηλή ζήτηση μέσα και κυρίως έξω από τη χώρα μας κατατάσσουν τη συγκεκριμένη καλλιέργεια σε υψηλή θέση ανάμεσα στις αποδοτικότερες καλλιέργειες.
Τα πλεονεκτήματα της καλλιέργειας είναι πολλά αφού πρόκειται για ένα φυτό το οποίο ανθίζει όλο τον χρόνο. Οι συνθήκες στη χώρα μας θεωρούνται απο τις καλύτερες αποδίδοντας εξαιρετική ποιότητα δενδρολίβανου.


Στα συγκριτικά του πλεονεκτήματα συναριθμείται η δυνατότητα του φυτού να αντέχει τόσο στις ιδιαίτερα υψηλές όσο και στις ιδιαίτερα χαμηλές (αρκετούς βαθμούς υπό του μηδενός) θερμοκρασίες. Οι καλλιεργητικές φροντίδες δεν είναι ιδιαίτερα αυξημένες και κοστοβόρες, εξάλλου αυτοφύεται στα πιο απίθανα μέρη ενώ αν αποφασίσετε να το καλλιεργείσετε βιολογικά η τιμή του πρόκειται να διπλασιαστεί.

Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη βράβευση Ελλήνων νεαρών επιχειρηματιών που κατάφεραν να κερδοφορησουν εν μέσω κρίσης. 28χρόνος όπως δήλωσε στα ΜΜΕ συνέλαβε την ιδέα καλλιέργειας δενδρολίβανου και ρίγανης και συσκευασίας -διάθεσης τους σε νωπή κατάσταση στο εξωτερικό, αφού εκεί προκαλούν με μεγάλο κόστος και τεχνικά τις συνθήκες(πχ Βέλγιο) που εδώ η φύση μας χαρίζει απλόχερα για να επιτύχουν καλής ποιότητας ανάλογα φυτά.

Η διάθεση του δενδρολίβανου στην αγορά ξεκινάει από τα 2 ευρώ (800 ευρώ το στρέμμα) και ξεπερνάει τα 4 ευρώ το κιλό (1600 ευρώ το στρέμμα) αν πρόκειται για αποτέλεσμα βιολογικής καλλιέργειας.

Το κόστος της γης είναι αμελητέο δεδομένου οτι φύεται στα πλέον υποβαθμισμένα εδάφη καθώς και των φαρμάκων αφού οι εχθροί του φυτού είναι ελάχιστοι.

Δενδρολίβανο-Rosmarinus officinalis
Επιστημονική ονομασία: Rosmarinus officinalis-Ροσμαρίνος ο φαρμακευτικός.
Οικογένεια: Χειλανθή (Labiatae).
Άλλα ονόματα: δεντρολίβανο, λιβανόδενδρο, διοσμαρίνι, λασμαρί, αρισμαρί, δουσμαρίνι, λεσμαρί, λιβανωτίς.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Πολυετές αειθαλής θάμνος που φθάνει, μέχρι το ενάμισυ μέτρο ύψος. Τα φύλλα του είναι βελονοειδή στενά σκουροπράσινα και τα άνθη του μικρά ελαφρώς γαλάζια-μωβ.

ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Το δεντρολίβανο είναι αυτοφυές στη νότια Ευρώπη και καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε όλο τον κόσμο. Πολλαπλασιάζετε με σπόρους αλλά πιο εύκολα με μοσχεύματα. Προτιμά τα θερμά, ξηρά κλίματα. Αντέχει εύκολα μέχρι -10 βαθμούς Κελσίου και είναι ανθεκτικό στη ζέστη και στους ανέμους.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ
Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα ανθισμένα μέρη του και συλλέγεται κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ
Πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, ταννίνες, ροζμαρινικό οξύ, ροζμαρικίνη, διτερπένια.

ΙΣΤΟΡΙΑ & ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Σύμφωνα με τη λαογραφία, πήρε το όνομά του από τη Παναγία, η οποία άφησε το μανδύα της πάνω στο θάμνο. Μέχρι το επόμενο πρωί, τα λουλούδια του θάμνου είχαν γίνει μπλε και από τότε ονομάστηκε rose of Mary.
Οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν δώρο της Αφροδίτης. Οι μαθητές φορούσαν στεφάνια από δεντρολίβανο όταν είχαν εξετάσεις, γιατί βοηθούσε την συγκέντρωση και την μνήμη.
Το δεντρολίβανο το χρησιμοποιούσαν παλιότερα ως λιβάνι γι αυτό λεγόταν και λιβανόδενδρο.
Αναφέρεται ότι αφέψημα δενδρολίβανου, κέδρου και τερβινθίνης ήταν ένα ελιξίριο νεότητας, που ονομαζόταν το νερό της βασίλισσας της Ουγγαρίας.
Στα νοσοκομεία παλιά έκαιγαν δεντρολίβανο για να απολυμάνουν τον αέρα.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ & ΧΡΗΣΕΙΣ
Το δεντρολίβανο είναι θερμαντικό και διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος προς τον εγκέφαλο και βελτιώνει τη συγκέντρωση και τη μνήμη.
Είναι χρήσιμο για τους νευρικούς πονοκεφάλους και τις ημικρανίες.
Ενισχύει την ανάπτυξη της τριχοφυΐας, ενισχύοντας την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής.Τα φύλλα του δεντρολίβανου, μαζί με ρίζες τσουκνίδας και ρίζες λάπατου, μουσκεμένες σε οινόπνευμα, βοηθούν να προκαλούν τριχοφυΐα κάνοντας εντριβές στο τριχωτό μέρος του κεφαλιού.
Ανεβάζει τη διάθεση και είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις κατάθλιψης ήπιας έως μετρίως σοβαρής μορφής.
Τα μπάνια που γίνονται με αφέψημα δεντρολίβανου βοηθούν αυτούς που υποφέρουν από ρευματισμούς στις αρθρώσεις.
Είναι αποχρεμπτικό και βοηθάει στο βήχα στο άσμα σε βρογχίτιδες και στη γρίπη.
Η σκόνη από τα κονιοποιημένα φύλλα του δεντρολίβανου επουλώνει τις πληγές.
Το αφέψημα του δεντρολίβανου είναι και κατά της λιποθυμίας και των ζαλάδων.
Κοπανισμένο φρέσκο δεντρολίβανο κάνοντάς το κατάπλασμα ξεραίνει τις αιμορροΐδες.
Βοηθάει στην υπερκόπωση και στην αδυναμία.
Βρασμένο δεντρολίβανο με κρασί βοηθάει στον ύπνο.
Γενικά θεωρείται αντιβακτηριδιακό, αντιμυκητιακό και αντιρρευματικό, τονωτικό της καρδιάς και της όρασης αλλά και κατά του διαβήτη.

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ

Το ενεργό συστατικό στο δεντρολίβανο, γνωστό ως carnosic acid (CA), μπορεί να προστατεύσει τον εγκέφαλο από το εγκεφαλικό και τη νευροεκφύλιση, που οφείλεται στα επιβλαβή χημικά και τους ελεύθερους ριζοσπάστες. Αυτοί οι ριζοσπάστες θεωρούνται ότι συμβάλουν όχι μόνο στα εγκεφαλικά αλλά και στις καταστάσεις νευροεκφύλισης όπως του Alzheimer, αλλά και στα άρρωστα συμπτώματα της κανονικής γήρανσης του εγκεφάλου.
http://www.sciencedaily.com/releases/2007/10/071030102210.htm

Επίσης έχει τα οφέλη σαν μέσο πρόληψης του καρκίνου. Χρησιμοποιώντας δεντρολίβανο στα ψητά μπορεί να μπλοκάρει τις ενδεχομένως καρκινογόνες (HCAs) ενώσεις που μπορούν να σχηματιστούν, όταν μαγειρεύεται το κρέας σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η αντιοξειδωτική περιεκτικότητα σε δεντρολίβανο καθιστά αυτήν την μέθοδο πιθανή, λόγου της παρουσίας των φαινολικών ενώσεων. Οι ενώσεις rosmarinic οξύ, carnosic οξύ και carnosol μπλοκάρουν και εμποδίζουν τα HCAs προτού να μπορέσουν να διαμορφωθούν κατά τη διάρκεια της θέρμανσης.
http://www.sciencedaily.com/releases/2008/05/080521184129.htm
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Το δεντρολίβανο το χρησιμοποιούσαν παλιά στο κρασί για να μην χαλάσει και να του δώσει άρωμα. Το ίδιο και στη φέτα αλλά και στο κάπνισμα των κρεάτων τον χρησιμοποιούσαν για μυρωδιά αλλά και για τις αντί μικροβιακές του ιδιότητες.
Το δεντρολίβανο διώχνει και αυτό τους σκόρους και τα διάφορα έντομα από τα διπλανά φυτά.
Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται και στη μαγειρική για το αρωματισμό των ψαριών και του κρέατος ιδίως του αρνιού και του χοιρινού από τα παλιά χρόνια.

Ο Αγάπιος ο μοναχός γράφει-Πόσες χάρες έχει το δενδρολίβανο:Βράσε τα άνθη δενδρολίβανου με νερό, έως να μείνει το μισό και πίνε το νερό εκείνο να σου γιατρεύσει ότι ασθένεια έχεις στα εντόσθια.
Κάψε το ξύλο του και κάνε τα κάρβουνα σκόνη, την οποία βάλε σε ένα κομμάτι ψιλό λινό πανί και τρίβε καλά τα δόντια σου να γίνουν άσπρα και να γιατρευτεί κάθε τους ασθένεια και αν έχουν σκώληκες ψοφάνε.
Βάλε τα φύλλα του στο στρώμα σου, να μην δεις κακό όνειρο.
Στούμπισε τα φύλλα του και βάλτο στην πληγή να την θεραπεύσεις.
Κάνε το ξύλο του αγγείο να τρως από αυτό, να μην σε βλάψει πράμα εναντίον σου.
Αν κάνεις φλασκί από αυτό , δεν χαλά ποτέ το κρασί, αλλά το φυλάει όπως το έβαλες, ούτε σε βλάπτει κανένα φάρμακο πίνοντας από το κρασί εκείνο.
Έτσι να βάλεις στο βαρέλι τα φύλλα του, δεν φοβάσαι να χαλάσει το κρασί.
Αν τα βάλεις στην πόρτα και μέσα σε δύο τρεις μεριές του σπιτιού σου, δεν σε βλάπτει φίδι, σκορπιός, ούτε άλλο ζώο θανάσιμο.
Μάλιστα αν είναι κανένα φίδι σε καμιά τρύπα , κάψε κομμάτι από αυτό εκεί δίπλα και νιώθοντας την μυρωδιά του ή βγαίνει να φύγει ή πεθαίνει.
Όποιος έχει καύση πολλή στο στομάχι και πολλή δίψα, ας το βράσει σε νερό, να το πίνει με χυμό του ρογδιού και άλλες πολλές ασθένειες θεραπεύει θαυμασιώτατα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ
Σαν έγχυμα ένα κουταλάκι δεντρολίβανο σε ζεστό νερό.
50 γρ. περίπου σε 1 κιλό βραστό νερό είναι καλό για μπάνια για τους ρευματισμούς.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Δεν λαμβάνετε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Σε πολύ μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει δηλητηριάσεις.
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού και ειδικά όταν παίρνετε ταυτόχρονα άλλα φάρμακα ή βότανα.

Links:
http://en.wikipedia.org/wiki/Rosemary
http://www.pfaf.org/database/plants.php?Rosmarinus+officinalis
http://www.botanical.com/botanical/mgmh/r/rosema17.html

Από το ftiaxno.gr

Συσκευή ελέγχει το ροχαλητό

Τρίτη, 31, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Η συσκευή υπόσχεται καλύτερη ποιότητα ζωής και για αυτούς που ροχαλίζουν αλλά και για όσους αναγκάζονται να υποστούν τον χαρακτηριστικό θόρυβο

Συσκευή που ελέγχει το ροχαλητό και η οποία μπορεί να εμφυτευτεί λειτουργώντας όπως ο βηματοδότης είναι το νέο επίτευγμα Aυστραλών επιστημόνων, το οποίο υπόσχεται καλύτερη ποιότητα ζωής και γι’ αυτούς που ροχαλίζουν, αλλά και για όσους αναγκάζονται να υποστούν τον χαρακτηριστικό θόρυβο.

Η συσκευή τοποθετείται κάτω από τη γλώσσα κοντά στο νεύρο που ελέγχει τους μύες της γλώσσας και το ενεργοποιεί ανά διαστήματα, με αποτέλεσμα να μην της επιτρέπει να κλείνει τους αεραγωγούς προκαλώντας το ροχαλητό.

Για την ακρίβεια, η συσκευή μειώνει τις επιπτώσεις της κατάστασης που είναι γνωστή ως υπνική άπνοια, η οποία είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που προκαλούν το ροχαλητό. Περίπου το 60% όσων ροχαλίζουν, οφείλουν τη θορυβώδη αυτή διαταραχή ύπνου στο μπλοκάρισμα των αεραγωγών του σώματος από τη γλώσσα και από τα μαλακά μόρια του εσωτερικού του λαιμού.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αποφρακτική υπνική άπνοια, η οποία παρουσιάζεται σε περίπου 4 στους 100 άνδρες και σε 2 στις 100 γυναίκες. Η αποφρακτική υπνική άπνοια αυξάνει τις πιθανότητες για έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο, υψηλή πίεση και παχυσαρκία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές που έφτιαξαν το Σύστημα Ερεθισμού του Υπογλώσσιου Νεύρου, όλοι οι 21 ασθενείς που συμμετείχαν στις δοκιμές του συστήματος εμφάνισαν σημάδια βελτίωσης της κατάστασης τους, ενώ άλλες δοκιμές της συσκευής σε περίπου 30 ασθενείς, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση American Journal of Respiratory and Critical Care, επίσης κρίνονται ως επιτυχημένες.

Αρχική

Κατηγορίες:Εφευρέσεις, Υγεία

Οικονομική κατασκευή εστίας μαγειρέματος

Τρίτη, 31, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Υλικά:

1 μεταλλικός ντενεκές ή παρόμοιο μεταλλικό δοχείο, 2 μπουριά, 1 σχάρα, λίγη στάχτη και τα απαραίτητα εργαλεία.


Στα επόμενα video κατασκευές για θέρμανση με ξύλα, με πολύ καλή απόδοση.





Από το ftiaxno.gr 

Περισσότερες κατασκευές:

Αρχική


Αποπηγάδι: Σήμερα εμείς, αύριο εσείς!

Τρίτη, 31, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Ντοκιμαντέρ για την αρπαγή των περιουσιών των κατοίκων στο Αποπηγάδι για λογαριασμό μιας εταιρείας: η μεγαλύτερη πολιτική απάτη μετά τον Κουρουπητό στη σύγχρονη ιστορία των Χανίων. Αποκαλύπτεται ο ρόλος που έπαιξαν βουλευτές και τοπικοί παράγοντες, τα ψέματα και τις απάτες, τις μυστήριες εξαφανίσεις και τη βία με την οποία η πολιτεία εκπροσώπησε τα συμφέροντα των εταιρειών. Ενας προάγγελος του τί πρόκειται να συμβεί σύντομα σε όλη την Κρήτη αν το επιτρέψουμε.

Η ταινία για το Αποπηγάδι βασίστηκε σε αληθινά video, φωτογραφίες και έγγραφα, από τον αγώνα των κατοίκων και των αλληλέγγυων πολιτών, για τη διάσωση του Αποπηγαδιού.

Οι Ινδιάνοι της Αμερικής κατάγονται από τη Σιβηρία

Κυριακή, 29, Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Οι ιθαγενείς της Αμερικής κρατούν την καταγωγή τους από το Αλτάι της Σιβηρίας, σύμφωνα με νέα γενετική μελέτη.

Η Δημοκρατία των Αλτάι στη νότια Σιβηρία ανήκει στην Ομοσπονδία της Ρωσίας και βρίσκεται σε κομβικό σημείο – συγκεκριμένα στα σύνορα της χώρας με το Καζακστάν, την Κίνα και τη Μογγολία. Η μικροσκοπική όμως αυτή ορεινή περιοχή αποκτά τώρα έναν νέο, ενδιαφέροντα χαρακτήρα αφού, όπως δείχνει μια νέα γενετική μελέτη, αποτελεί τη «γενέτειρα» των ιθαγενών της Αμερικής.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στις ΗΠΑ αποκάλυψαν μέσω αναλύσεων στο DNA γενετικούς δείκτες που συνδέουν τους κατοίκους του Αλτάι με τους πληθυσμούς ιθαγενών στη Βόρεια Αμερική.

Διαχωρισμός πριν από 13-14 χιλιάδες χρόνια

Η ανάλυση αυτή έδειξε ότι οι γενεαλογικές γραμμές των δύο πληθυσμών διαχωρίστηκαν πριν από 13 -14 χιλιάδες χρόνια – όταν δηλαδή εκτιμάται ότι ο άνθρωπος διέσχισε τους πάγους και μετακινήθηκε από τη Ρωσία στην αμερικανική ήπειρο. Η περίοδος αυτή συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με εκείνη που άνθρωποι από τη Σιβηρία πέρασαν αυτόν που σήμερα ονομάζουμε Βερίγγειο Πορθμό και μπήκαν στην Αμερική.

«Το Αλτάι αποτελεί μια περιοχή- «κλειδί» επειδή σε αυτήν άνθρωποι ‘πηγαινοέρχονταν’ επί χιλιάδες έτη» ανέφερε ο επικεφαλής της νέας μελέτης που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Human Genetics» δρ Θίοντορ Σερ και προσέθεσε ότι μεταξύ των κατοίκων του Αλτάι πιθανότατα βρίσκονται και οι πρόγονοι των πρώτων ιθαγενών της Αμερικής.

Ο δρ Σερ και η ομάδα του ανέλυσαν δείγματα γενετικού υλικού κατοίκων του Αλτάι αναζητώντας δείκτες στο μιτοχονδριακό DNA το οποίο κληρονομείται πάντα από τη μητέρα αλλά και στο χρωμόσωμα Υ το οποίοι οι γιοι κληρονομούν από τον πατέρα τους.

Όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, δεδομένου ότι εξέτασαν μεγάλο αριθμό γενετικών δεικτών, τα ευρήματά τους έχουν υψηλό βαθμό ακρίβειας.

Μοναδική μετάλλαξη ενώνει τους δύο πληθυσμούς

Μελετώντας το DNA του χρωμοσώματος Υ ανακάλυψαν μια μοναδική μετάλλαξη την οποία μοιράζονται οι κάτοικοι του Αλτάι με τους ιθαγενείς της Αμερικής. Αλλά και η ανάλυση του μιτοχονδριακού DNA έδειξε γενετικές ομοιότητες μεταξύ του πληθυσμού του Αλτάι και των αμερικανών ιθαγενών.

Υπολογίζοντας πόσο χρόνο χρειάστηκαν για να εμφανιστούν οι μεταλλάξεις που εντοπίστηκαν, οι ερευνητές εκτίμησαν ότι η γενεαλογική γραμμή των Αλτάι διαχωρίστηκε από εκείνη των ιθαγενών της Αμερικής πριν από 13.000-14.000 έτη. Το σενάριο αυτό συνάδει σε μεγάλο βαθμό με τη θεωρία ότι άνθρωποι από τη Σιβηρία μετακινήθηκαν προς την Αμερική πριν από 15.000-20.000 έτη.

Παρότι έχουν υπάρξει και προηγούμενες μελέτες που συνδέουν τη Σιβηρία με τους ιθαγενείς της Αμερικής ο δρ Σερ τονίζει ότι η συγκεκριμένη είναι η πρώτη που δίνει ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό «στίγμα» σε ό,τι αφορά τον… ρωσικό τόπο καταγωγής των Αμερικανών.

Θεοδώρα Τσώλη στο Βήμα

Αρχική

Αρέσει σε %d bloggers: