Αρχείο

Archive for the ‘Διάφορα’ Category

Γιατί το τυπωμένο χαρτί υπερέχει από κάθε είδους οθόνη

Δευτέρα, 17, Μαρτίου, 2014 Σχολιάστε

Είναι μύθος η ιδέα ότι στα γραφεία του μέλλοντος δεν θα υπάρχει ίχνος χαρτιού, λένε επιστήμονες. Σύμφωνα με διεθνείς έρευνες κατανοούμε και αφομοιώνουμε καλύτερα τα κείμενα που είναι τυπωμένα σε χαρτί.

Το μέσο που χρησιμοποιούμε για να διαβάσουμε επηρεάζει τον τρόπο ανάγνωσης, συνεπώς το τυπωμένο χαρτί υπερέχει από κάθε είδους οθόνη, όσον αφορά τον βαθμό που κατανοούμε και αφομοιώνουμε κείμενα, αλλά και τον χρόνο που τα θυμόμαστε.

Σε αυτό το συμπέρασμα έχουν καταλήξει αρκετοί επιστήμονες με τις μελέτες τους, οι οποίες έχουν ξεκινήσει εδώ και σχεδόν μία 20ετία για να διερευνηθεί κατά πόσο υπάρχει ποιοτική διαφορά στο πώς προσλαμβάνουμε ένα κείμενο σε έντυπη μορφή και πώς σε ψηφιακή, την οποία θα διαβάσουμε σε ένα PC, ένα e-reader, μια ταμπλέτα ή ένα smartphone.

Μαζί με όλες τις παραπάνω συσκευές, η ηλεκτρονική ανάγνωση κερδίζει τα τελευταία χρόνια ολοένα μεγαλύτερη απήχηση, καθώς προσφέρει αρκετά πλεονεκτήματα. Μέσω του Ιντερνετ, για παράδειγμα, ένα e-book φτάνει αυτοστιγμεί στον παραλήπτη του, ο οποίος μπορεί να αποθηκεύσει σε ένα φορητό γκάτζετ του ολόκληρη τη βιβλιοθήκη του, ώστε να την έχει συνεχώς μαζί του. Ωστόσο, μέσα από πειράματα και συνεντεύξεις, επιστημονικές έρευνες φανερώνουν πως υπάρχει και αντίτιμο, όπως ότι η προσήλωση στην οθόνη είναι δυσκολότερη απ’ ό,τι στο χαρτί. Παράλληλα, η δυσκολία να «χαρτογραφήσει» κανείς ένα απόσπασμα μέσα σε ένα e-book αφήνει υπόνοιες πως υπονομεύει τη μνήμη.

Ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα

Εξάλλου, σύμφωνα με μελέτες, πολλοί αναγνώστες επιλέγουν την ηλεκτρονική μορφή για κείμενα για τα οποία θέλουν απλώς να «πάρουν μια ιδέα», και την έντυπη για όσα θέλουν να κατανοήσουν. Ετσι, σε έρευνα το 2011 στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, η πλειονότητα των φοιτητών που συμμετείχαν απάντησαν πως τυπώνουν τα άρθρα που σκοπεύουν να διαβάσουν προσεκτικά, τα οποία θα επιλέξουν αφού πρώτα «ρίξουν μια ματιά» στις online περιλήψεις δεκάδων δημοσιεύσεων. Το ίδιο έδειξε και έρευνα το 2003 στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικό, όπου το 80% των φοιτητών απάντησε πάλι πως εκτυπώνει τα κείμενα που θέλει να «καταλάβει σε βάθος».

Αν και διαισθητική, αυτή η προτίμηση φαίνεται να οφείλεται στο γεγονός ότι, συγκριτικά με την οθόνη, η ανάγνωση ενός εντύπου είναι πιο διεξοδική και επομένως εντυπώνεται καλύτερα στη μνήμη. Συγκεκριμένα, πείραμα το 2011 σε δύο ομάδες εθελοντών που είχαν να διαβάσουν το ίδιο κείμενο, οι μισοί σε υπολογιστή και οι μισοί στο χαρτί, έδειξε πως οι δεύτεροι αφιέρωσαν περισσότερο χρόνο, διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας συγκεκριμένα αποσπάσματα, με συνέπεια να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ που προέβλεπε η διαδικασία. Ακόμη όμως κι αν ο επιτρεπόμενος χρόνος δεν διαφέρει για τους εθελοντές, όπως έγινε σε πείραμα το 2003 στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Leicester, περισσότεροι φοιτητές που είχαν διαβάσει το κείμενο σε έντυπη μορφή απάντησαν πως «γνώρισαν» και όχι απλώς «θυμούνταν» τις απαντήσεις.

Ο «χάρτης» του βιβλίου

Με βάση επιστήμονες σαν τον Σουηδό πειραματικό ψυχολόγο Erik Wastlund από το πανεπιστήμιο Karlstad, μια βασική αιτία για τις ποσοτικά και ποιοτικά καλύτερες επιδόσεις είναι πως οι οθόνες LCD των PC, των smartphone και των tablet εκπέμπουν φως. Επομένως, κουράζουν τα μάτια μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα και ατονεί η προσοχή του χρήστη. Από αυτή την άποψη φαίνεται να ξεχωρίζουν τα e-reader, οι οθόνες των οποίων αντανακλούν το εξωτερικό φως όπως και το συμβατικό χαρτί. Ωστόσο, άλλοι ειδικοί εκτιμούν, πως ανεξάρτητα από το είδος της συσκευής, μια ακόμη παρενέργεια των ψηφιακών κειμένων είναι πως η κάθε επιμέρους παράγραφος δεν έχει χαρακτηριστική «τοπογραφία» όπως στα συμβατικά έντυπα, με συνέπεια το «αποτύπωμά» της στη μνήμη να εξασθενεί πιο γρήγορα.

Αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα της Abigail J. Sellen στο βιβλίο που έγραψε μαζί με τον Richard H. R. Harper το 2001 και στο οποίο υποστηρίζει πως είναι μύθος η ιδέα ότι στα γραφεία του μέλλοντος δεν θα υπάρχει ίχνος χαρτιού («The Myth of the Paperless Office»). Με διδακτορικό στις γνωσιακές επιστήμες, η Sellen εργάζεται στο Ερευνητικό Κέντρο της Microsoft στο Cambridge και υποστηρίζει πως, όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, δημιουργούμε έναν νοητικό χάρτη του. Στον χάρτη εντάσσονται τα συγκεκριμένα αποσπάσματα με βάση την οπτική εικόνα του σημείου στη σελίδα όπου βρίσκονται, αλλά και τη «χωροθέτησή» τους μέσα σε όλη την πλοκή του κειμένου, την οποία αντιλαμβάνεται ασυναίσθητα ο αναγνώστης, από το πάχος των σελίδων απλώς κρατώντας το βιβλίο. Με αυτό τον τρόπο, κάθε απόσπασμα κατανοείται βαθύτερα και μπορεί να ανακληθεί από τη μνήμη.

Αρχική

– Περιπλανώμενος: Γιατί το τυπωμένο χαρτί υπερέχει από κάθε είδους οθόνη

Advertisements
Κατηγορίες:Διάφορα, Τεχνολογία Ετικέτες:

Η «Εγκεφαλική» σχέση του σκύλου με τον άνθρωπο

Κυριακή, 16, Μαρτίου, 2014 Σχολιάστε

Μελέτη αποκαλύπτει ότι η μυρωδιά του ιδιοκτήτη τους ενεργοποιεί εγκεφαλικές περιοχές που συνδέονται με θετικά συναισθήματα
Οι ίδιες «συναισθηματικές» περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται στον άνθρωπο όταν βιώνει θετικά συναισθήματα «φωτίζονται» και στην περίπτωση του σκύλου, σύμφωνα με τους αμερικανούς επιστήμονες.
image link

Ο ιδιοκτήτης ενός σκύλου κατέχει μοναδική θέση στον… εγκέφαλο του ζώου του, όπως αποκαλύπτει νέα αμερικανική μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου Εμορι στην Ατλάντα. Οι ειδικοί ανέλυσαν την πανίσχυρη αίσθηση της όσφρησης του σκύλου, η οποία είναι 1.000 φορές πιο ακριβής από εκείνη του ανθρώπου, και προσπάθησαν να δουν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο του ζώου κάθε φορά που οσφραίνεται τον ιδιοκτήτη του.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 12 ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους οι οποίοι μπορούσαν να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία (MRI) χωρίς νάρκωση. Με τη βοήθεια της απεικονιστικής μεθόδου διαπίστωσαν ότι περιοχές-κλειδιά του εγκεφάλου που σχετίζονται με θετικά συναισθήματα (π.χ. την κοινωνική ανταμοιβή) «φωτίζονταν» κάθε φορά που οι σκύλοι εξετίθεντο στη μυρωδιά ενός οικείου προσώπου.

Οι ίδιες εγκεφαλικές περιοχές δεν εμφάνιζαν αντίστοιχη ενεργοποίηση όταν τα ζώα εξετίθεντο στη μυρωδιά άλλων σκύλων, ακόμη και αν τους ήταν γνώριμοι.

«Βουτιά» στον εγκέφαλο


Οι ερευνητές προχώρησαν στην εξέταση των περιοχών του οσφρητικού βολβού, ο οποίος συνδέεται με την ενεργοποίηση της αίσθησης της όσφρησης του ζώου, και του κερκοφόρου πυρήνα του εγκεφάλου. Οπως είχαν δείξει προηγούμενες μελέτες, ο κερκοφόρος πυρήνας στα θηλαστικά (συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου) σχετίζεται με την επεξεργασία θετικών συναισθημάτων όπως π.χ. η κοινωνική ανταμοιβή.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος και ενόσω τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά παρέμεναν πλήρως ακίνητα μέσα στο μηχάνημα του μαγνητικού τομογράφου, οι ειδικοί τα εξέθεσαν στις εξής διαφορετικές μυρωδιές: την προσωπική τους μυρωδιά, τη μυρωδιά ενός άλλου σκύλου με τον οποίο συμβίωναν στο ίδιο σπίτι, τη μυρωδιά ενός οικείου προσώπου και τη μυρωδιά ενός σκύλου που δεν είχαν συναντήσει ποτέ.

Οπως φάνηκε από τα στοιχεία που συνέλεξαν, ο οσφρητικός βολβός εμφάνιζε τα ίδια επίπεδα ενεργοποίησης σε όλες τις περιπτώσεις. Η μυρωδιά ωστόσο του οικείου προσώπου φάνηκε να θέτει την περιοχή του κερκοφόρου πυρήνα σε κατάσταση «συναγερμού».

«Είδαμε χαρακτηριστικά ότι οι σκύλοι δεν ήταν απλά σε θέση να διαχωρίζουν τη συγκεκριμένη μυρωδιά από τις υπόλοιπες, αλλά τη συνέδεαν αυτομάτως με θετικά συναισθήματα» εξηγούν οι επιστήμονες με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Behavioural Processes». «Κάτι τέτοιο αποδεικνύει για πολλοστή φορά την πανίσχυρη όσφρηση που έχουν τα ζώα αυτά, ενώ προσφέρει πολύτιμα στοιχεία γύρω από τη σημασία του ανθρώπου στη ζωή τους».

Συναισθηματικοί «σύντροφοι» ζωής


Τα ευρήματα της νέας μελέτης έρχονται να προστεθούν σε εκείνα προηγούμενης που είχε πραγματοποιηθεί από την ίδια ερευνητική ομάδα και η οποία είχε δείξει ότι οι τετράποδοι φίλοι μας χρησιμοποιούν τις ίδιες «συναισθηματικές» περιοχές του εγκεφάλου με τον άνθρωπο.

«Τα νέα ευρήματα αποδεικνύουν ότι οι σκύλοι μάς αγαπούν; Οχι ακριβώς, καθώς ενδεχομένως η ανάμνηση της προσφοράς τροφής από το συγκεκριμένο άτομο να προκάλεσε την αντίδραση αυτή. Αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα βέβαια είναι το γεγονός ότι ερεθίσματα που ενεργοποιούν τον κερκοφόρο πυρήνα στον άνθρωπο και τα οποία σχετίζονται με θετικά συναισθήματα ενεργοποιούν την ίδια περιοχή στους σκύλους» υπογραμμίζει ο επικεφαλής της μελέτης και νευροεπιστήμονας, δρ Γκρέγκορι Μπερνς.

Η ικανότητα του «καλύτερου φίλου του ανθρώπου» να βιώνει θετικά συναισθήματα όπως αγάπη και δέσιμο για οικεία του πρόσωπα, κατά τους ειδικούς, θα μπορούσε να σημαίνει ότι διαθέτει αντίληψη ενός μικρού παιδιού.

Βενιού Ειρήνη tovima.gr

Αρχική

– Περιπλανώμενος: Η «Εγκεφαλική» σχέση του σκύλου με τον άνθρωπο

Κατηγορίες:Διάφορα Ετικέτες:

Πολλαπλασιασμός λεμονιάς, εσπεριδοειδών χωρίς σπόρους

Παρασκευή, 14, Μαρτίου, 2014 Σχολιάστε


Βήμα 1: Εργαλεία και υλικά που απαιτούνται
1. Ένα κοφτερό μαχαίρι
2.Χοντρό βαμβακερό νήμα
3. Καθαρό πλαστικό φύλλο
4. λεπίδα (ή) ένα ψαλίδι κλαδέματος

Βήμα 2: Επιλογή του δεξιού κλάδου

Επιλέξτε ένα υποκείμενο κλαδί περίπου ενός έτους και έως 1,5 εκατοστού πάχους. Το υποκείμενο πρέπει να είναι υγιές και απαλλαγμένο από οποιεσδήποτε ασθένειες καιπαράσιτα. Η καλύτερη στιγμή για να κάνεις ένα εναέριο μόσχευμα, είναι όταν το φυτό αρχίζει να βγάζει νέα φύλλα


Βήμα 3: βαθιές περικοπές

Κάντε δύο καθαρές κοπές κυκλικά σε όλο το κλαδί, περίπου 2,5 εκατοστά σε απόσταση μεταξύ τους, με ένα κοφτερό μαχαίρι.

Βήμα 4: Αφαιρέστε το φλοιό

Ξεκολλήστε το φλοιό μεταξύ των δύο τομών

Βήμα 5: Καλύψτε σκεπάζοντας με μπάλα χώματος

Κάντε μια μπάλα χώματος αναμιγνύοντας χώμα με βρύα ή αναμίξτε το χώμα με άμμο και στάχτη ξύλου, γύρω από την περιοχή όπου ο φλοιός έχει ξεφλουδίσει. Εδώ έχω χρησιμοποιήσει χώμα αναμεμειγμένο με άμμο και στάχτη ξύλου.

Βήμα 6: Τυλίξτε με πλαστικό φύλλο

Τυλίξτε την μπάλα χώματος στο κλαδί χρησιμοποιώντας ένα πλαστικό φύλλο

Βήμα 7: Δέστε τις άκρες

Δέστε τις άκρες σφιχτά με βαμβακερό νήμα, έτσι ώστε να μην μπει νερό ή αέρας. Τώρα θα πρέπει να περιμένετε περίπου οκτώ έως δέκα εβδομάδες και μερικές φορές περισσότερο, πριν εμφανιστεί η ριζοβολία

Βήμα 8: Ελέγξτε τις ρίζες που αρχίζουν να βγαίνουν.

Μετά από δέκα περίπου εβδομάδες, μπορείτε να δείτε τις λευκές ρίζες που δημιουργούνται μέσα από το πλαστικό φύλλο.

Βήμα 9: Αφαιρέστε τη συσκευασία

Αφαιρέστε το πλαστικό φύλλο. Τώρα μπορείτε να δείτε τις ρίζες ξεκάθαρα.

Βήμα 10: Κλαδέψτε τις ρίζες

Κόψτε το υποκατάστατο ακριβώς κάτω από το τμήμα με τις ρίζες με ψαλίδι κλαδέματος ή με κοφτερό πριόνι χωρίς να καταστραφεί η μπάλα ρίζας. Χρησιμοποίησα μια λεπίδα γιατί το ξύλο ήταν πολύ δύσκολο να κοπεί με ψαλίδι κλαδέματος.

Βήμα 11: φυτέψτε και απολαύστε

Φυτεύονται σε γλάστρα. Μπορείτε και στο έδαφος επίσης, αν υπάρχει διαθέσιμος χώρος

– Περιπλανώμενος: Πολλαπλασιασμός λεμονιάς, εσπεριδοειδών χωρίς σπόρους

Κατηγορίες:Διάφορα, Χρήσιμα

Η μαγεία της διάθλασης

Παρασκευή, 14, Μαρτίου, 2014 Σχολιάστε

Παρακάτω βλέπουμε ένα διασκεδαστικό παλιό κόλπο που καθένας μπορεί να δοκιμάσει: ζωγραφίζοντας δύο βέλη ευθυγραμμισμένα σε ένα κομμάτι χαρτί, τοποθετείτε ένα ποτήρι μακριά μπροστά και ρίξτε νερό.

Παρακολουθήστε τον τρόπο που τα βέλη μαγικά αλλάζουν κατεύθυνση μπροστά στα μάτια σας. Πρόκειται για το φυσικό φαινόμενο της Διάθλασης. 

Αρχική

– Περιπλανώμενος: Η μαγεία της διάθλασης

Κατηγορίες:Διάφορα, video

Αλκυονίδες μέρες: Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως μετεωρολογικό δελτίο

Τετάρτη, 12, Μαρτίου, 2014 1 Σχολιο

Μελέτη αρχαίων κειμένων υποδεικνύει ότι οι αλκυονίδες ημέρες είναι ένα σταθερό φαινόμενο
Οι χειμωνιάτικες παραστάσεις στο Θέατρο του Διονύσου πρέπει συνέπεφταν με τις αλκυονίδες μέρες

Τα έργα των αρχαίων δραματουργών φαίνεται ότι μπορούν να προσφέρουν στοιχεία για το αρχαίο κλίμα: Η μελέτη 43 έργων που παίζονταν στα ελληνικά θέατρα κατά τον Χρυσό Αιώνα του Περικλή υποδεικνύει ότι οι περίφημες αλκυονίδες μέρες είναι ένα σταθερό μετεωρολογικό φαινόμενο που χάριζε και τότε λίγη λιακάδα στη χειμωνιάτικη Αθήνα.

Θεατρικές αλκυονίδες

Έλληνες ερευνητές ήταν περίεργοι να μάθουν κάτω από ποιες καιρικές συνθήκες παίζονταν οι θεατρικές παραστάσεις στα Λήναια, μια γιορτή προς τιμήν του Διονύσου που λάμβανε χώρα στην Αθήνα κατά τον μήνα Γαμηλιώνα του αττικού ημερολογίου, από τις 15 Ιανουαρίου έως τις 15 Φεβρουαρίου.

Στη διάρκεια των Ληναίων δίνονταν παραστάσεις στο Θέατρο του Διονύσου κάτω από την Ακρόπολη, ένδειξη ότι ο καιρός πρέπει να ήταν καλός αυτές τις μέρες του καταχείμωνου.

Για να επιβεβαιώσουν τις υποψίες τους ότι τα Λήναια έπεφταν σε μέρες καλοκαιρίας, τις αλκυονίδες μέρες, η Χριστίνα Μαυροπούλου του Εθνικού και Καποδιστρειακού Πανεπιστημίου Αθηνών και ο Αναστάσιος Μαυρίδης του Παντείου αναζήτησαν αναφορές για τις καιρικές συνθήκες σε 43 έργα του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη από τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ.

Τα έργα περιείχαν συνολικά επτά αναφορές για ηλιόλουστες μέρες μέσα στο καταχείμωνο, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Weather.

«Οι κωμωδίες του Αριστοφάνη, ειδικά αυτές που παρουσιάζονταν στα Λήναια, συχνά αναφέρονται στις αλκυονίδες μέρες» γράφουν οι ερευνητές.

Η τιμωρία του Δία

Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, η θεά Αλκυόνη, κόρη του Αίολου, προσέβαλε τον Δία, ο οποίος για να την τιμωρήσει τη μετέτρεψε σε πτηνό που μπορούσε να γεννά τα αβγά του μόνο τοn χειμώνα. Αργότερα όμως υποχώρησε στα παρακάλια της και της προσέφερε δύο εβδομάδες καλοκαιρίας το χειμώνα για να τη βοηθήσει στο φώλιασμα.

Η αλκυόνη, πανέμορφο μεταναστευτικό θαλασσοπούλι, περνά το χειμώνα στην Ελλάδα και φωλιάζει σε αμμώδεις ή θαμνώδεις πλαγιές κοντά στη θάλασσα ή σε ποτάμια.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η καλοκαιρία δεν οφείλεται σε παιχνίδια των θεών αλλά σε στάσιμα συστήματα υψηλής ατμοσφαιρικής πίεσης. Οι αλκυονίδες μέρες, γράφουν οι ερευνητές, παρατηρούνται στη νοτιοανατολική Ευρώπη, και ειδικά στην Ελλάδα και την Αττική, ανάμεσα στις 15 Δεκεμβρίου και τις 15 Φεβρουαρίου, πιο συχνά όμως ανάμεσα στις 15 και τις 31 Ιανουαρίου.

Σταθερό φαινόμενο

Δεδομένου ότι ο μύθος είναι αρχαίος, οι αλκυονίδες μέρες προφανώς υπήρχαν και στην αρχαιότητα. Η τελευταία μελέτη όμως υποδεικνύει ότι ήταν ένα σχετικά σταθερό μετεωρολογικό φαινόμενο που συνέβαινε «σχεδόν κάθε χρόνο» κατά τον 5ο και πιθανώς και τον 4ο αιώνα π.Χ.

Το συμπέρασμα δεν βασίζεται μόνο στην ανάλυση των αρχαίων κειμένων αλλά και σε εικονογραφήσεις αγγείων και άλλα αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία δείχνουν για παράδειγμα ότι οι Αθηναίοι φορούσαν μάλλον ελαφρές ενδυμασίες στη διάρκεια των Λήναιων.

Τότε όπως και τώρα, οι Αθηναίοι έχουν να ευχαριστήσουν την αλκυόνη για αυτή την ευχάριστη μετεωρολογική παράδοση.

Βαγγέλης Πρατικάκης tovima.gr

Αρχική

– Περιπλανώμενος: Αλκυονίδες μέρες: Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως μετεωρολογικό δελτίο

Η Παλαίστρα των Καιρών

Πέμπτη, 6, Μαρτίου, 2014 8 Σχόλια

Πρακτική πρόγνωση καιρού με τα σημάδια και τα φυσικά φαινόμενα

 

Το ζωικό βασίλειο έχει δικό του τρόπο να προβλέπει την κακοκαιρία. Ο άνθρωπος παρατήρησε τη συμπεριφορά των ζώων και τη χρησιμοποίησε σαν σημάδι για τη δική του πρόγνωση.
Η παρατήρηση όμως και των φυσικών φαινομένων οδήγησε στην πρακτική πρόβλεψη του καιρού. Σήμερα όλα τα παραπάνω σημάδια έχουν εξηγηθεί επιστημονικά, αφού δεν είναι τίποτε άλλο από μετεωρολογικά και φυσικά φαινόμενα. Ακόμα και σήμερα βρίσκει κανείς ψαράδες στα νησιά, που μπορούν να προβλέψουν τον τοπικό καιρό με μεγαλύτερη ακρίβεια από τη γενική πρόγνωση της ευρύτερης περιοχής.

Η Παλαίστρα των Καιρών 

Για τον σκοπό λοιπόν της πρόγνωσης του καιρού, οι μοναχοί παππούδες μας, οι παλαιοί Αγιορείτες καλόγεροι εφηύραν ένα δικό τους βαρόμετρο αρκετά αξιόπιστο, την «παλαίστρα των καιρών».

Πρόκειται για μια επιφάνεια ξύλου (ορθογώνιο παραλληλόγραμμο), που στην επιφάνεια του έχει σχεδιασμένο (με μελάνι, ή σκαλιστό, ή πυρογραφία) έναν κύκλο, που μέσα του φέρει ακόμα τρεις κύκλους οι οποίοι είναι χωρισμένοι σε ονομασίες καιρικών συνθηκών και κατεύθυνση ανέμων.

Στο κέντρο του κύκλου τοποθετούν έναν σπόρο από φυτό που ονομάζουν οι μοναχοί «τσίρ τσίρ μπακαξύρ» αλλού το ονομάζουν «στριφοχόρτι» ή «βαρόμετρο» διότι δέκα φορές να αλλάξει ο καιρός, αυτό αυτόματα παίρνει την κατεύθυνση του καιρού.

Οι έξω κύκλοι δείχνουν τις ονομασίες των ανέμων και οι εσωτερικοί κύκλοι δείχνουν τα χειμερινά καιρικά φαινόμενα.
Έτσι κατ’ αυτόν τον τρόπο, με την βαρομετρική πίεση της ατμόσφαιρας ο σπόρος «τσίρ τσίρ μπακαξύρ» παίρνει και την ανάλογη θέση από μόνο του στον πίνακα, γυρνώντας κυκλικά δείχνοντας έτσι η άκρη του σπόρου τον καιρό που θα ακολουθήσει στο προσεχές σχεδόν πεντάωρο.
Ακόμα και αν εμείς του αλλάξουμε θέση, ο σπόρος θα επανέλθει στο σωστό σημείο.

– Περιπλανώμενος: Η Παλαίστρα των Καιρών

Κατηγορίες:Γνώσεις, Διάφορα

Τα μυστικά του γόνιμου εδάφους

Πέμπτη, 6, Μαρτίου, 2014 1 Σχολιο


Αν τα λαχανικά και τα δένδρα σας δεν έχουν καλή παραγωγή παρότι τα φροντίζετε καλά, ίσως το επίπεδο του pH μπορεί να είναι το πρόβλημα. Στα φυτά αρέσει το έδαφός τους να είναι σε συγκεκριμένες τιμές pH, έτσι ώστε να είναι σε καλύτερη θέση να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται για να ευδοκιμήσουν.

Η τιμή pH είναι ένα μέτρο μέτρησης της συγκέντρωση ιόντων του υδρογόνου (H). Ο βαθμός της οξύτητας ή της αλκαλικότητας (επίπεδο pH) στο έδαφος του κήπου σας, υπολογίζεται χρησιμοποιώντας μια λογαριθμική κλίμακα. Αυτό σημαίνει ότι για μια μείωση του pH του ενός, το επίπεδο της οξύτητας αυξάνεται με συντελεστή 10.

Αυτή είναι μια αντίστροφη κλίμακα, πράγμα που σημαίνει:


Όξινο pH του εδάφους = χαμηλό pH, υψηλή συγκέντρωση σε ιόντα υδρογόνου (pH 6,9 ή και λιγότερο).

Αλκαλικό pH του εδάφους = υψηλό pH, χαμηλή συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (pH 7,1 ή μεγαλύτερο).

Τα περισσότερα εδάφη έχουν τιμές pH μεταξύ 3,5 και 10. Τα περισσότερα φυτά αναπτύσσονται καλά σε μια κλίμακα pH 6,5 με 7,2 (7 = ουδέτερο), όπου τα θρεπτικά συστατικά είναι εύκολα στη διάθεσή τους. Αυτή η ουδέτερη ζώνη είναι το πιο εύφορο φάσμα pH. Σε περιοχές με υψηλότερες βροχοπτώσεις, το φυσικό pH του εδάφους είναι γενικά όξινο, ενώ σε ξερές περιοχές το έδαφος είναι συνήθως αλκαλικό. Αλκαλικό έδαφος με pH πάνω από 8 μπορεί να γίνει άγονο.

Γιατί το pH είναι σημαντικό για τον κήπο σας;

Οι ρίζες των φυτών απορροφούν τα ανόργανα συστατικά όπως το άζωτο και σίδηρο μόνο όταν είναι διαλυμένα σε νερό. Αν το χώμα είναι πολύ όξινο ή αλκαλικό, ορισμένα θρεπτικά συστατικά δεν θα διαλυθούν και ως αποτέλεσμα, δεν θα είναι διαθέσιμα στα τα φυτά. Η πλειοψηφία των καλλιεργειών τροφίμων προτιμούν ένα ουδέτερο ή ελαφρώς όξινο χώμα. Αν μπορείτε να ομαδοποιήσετε τα φυτά σας με το φάσμα pH, τόσο πιο ευτυχισμένα θα είναι.

Πολλές ασθένειες φυτών προκαλούνται ή επιδεινώνονται από τα πολύ χαμηλά ή τα πολύ υψηλά επίπεδα του pH, γιατί τα βασικά θρεπτικά συστατικά (που είναι αναγκαία για την υγιή ανάπτυξη τους) δεν είναι διαθέσιμα στα φυτά.

Όταν κάνετε το έδαφος σας ουδέτερο ή πιο όξινο, φροντίστε να αλλάξετε το pH του εδάφους σας αργά και προσεκτικά, για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα μεταβάλετε την ισορροπία πολύ μακριά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η κομπόστα επίσης βοηθάει κάνοντας το pH του εδάφους ουδέτερο και προσθέτει ταυτόχρονα θρεπτικά συστατικά.

Το παρακάτω γράφημα, δείχνει το ποσοστό συγκέντρωσης των κυριότερων συστατικών του εδάφους σε σχέση με την τιμή pH του εδάφους.

Συστατικά εδάφους και pH. K: Κάλιο, P: Φώσφορος, B: Βόριο, N: Άζωτο S: Θείο, Cu: Χαλκός, Zn: Ψευδάργυρος, Ca: Ασβέστιο, Mg: Μαγνήσιο, Mo: Μολυβδαίνιο, Fe: Σίδηρος, Mn: Μαγγάνιο

Τα επίπεδα του pH του εδάφους (φρούτα και λαχανικά)

Πολύ Οξύ (5,4 και κάτω)
Μελιτζάνα, αντίδι, πατάτα, γλυκοπατάτα, σμέουρο, ραβέντι, σέσκλα, φράουλα, καρπούζι, μύρτιλο (blueberry-raspberry)

Μέτρια Οξύ (5.5-5.9)
Μήλο, βασιλικός, φασόλι, καρώτο, κιχώρι, καλαμπόκι, σκόρδα, μαϊντανός, μπιζέλια, πιπεριές, κολοκύθι, ρεπάνι, γογγύλι, σόγια, ηλίανθος, τομάτα

Ελαφρώς Οξύ (6.0-6.9)
Βερίκοκο, αγκινάρα, σπαράγγια, τεύτλα, μπρόκολα, λαχανάκια Βρυξελλών, λάχανο, άνηθος, φραγκοστάφυλο, σταφύλι, λαχανίδες, μαρούλια, σινάπι, μπάμιες, κρεμμύδι, ροδάκινο, αχλάδι, σπανάκι

Αλκαλικό (7.1-8)
Κουνουπίδια, σέλινο, αγγούρι, πεπόνι, ρόδια, θυμάρι

Ακριβής μέτρηση του pH

Η ακριβής μέτρηση του pH του εδάφους γίνεται με:

Ηλεκτρονικό μετρητή pH (πεχάμετρο)
Είναι μικρές συσκευές που μοιάζουν με πολύμετρα. Έχουν ένα ηλεκτρόδιο το οποίο βυθίζουμε στο χώμα και στο πεχάμετρο μετράμε την τιμή του pH. Για την επιτυχή μέτρηση του pH του εδάφους, ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Ταινίες μέτρησης pH
Είναι μικρές χάρτινες λωρίδες μίας χρήσης. Ανάλογα με την αλλαγή του χρώματος, βρίσκουμε και την τιμή του pH στο έδαφος. Πάντα ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Μέτρηση σε εργαστήριο

Τέλος, μπορείτε να στείλετε δείγματα από το χώμα του κήπου σε ειδικό εργαστήριο και να λάβετε ακριβείς μετρήσεις του pH των δειγμάτων του εδάφους, αλλά και άλλων θρεπτικών συστατικών



Δοκιμή του pH του εδάφους σας

Οι αγρότες παλιά χρησιμοποιούσαν την γεύση τους εδάφους, για τον προσδιορισμό του pH. Αν είχε γλυκιά γεύση ή οσμή, ήταν αλκαλικό. Μια ξινίλα σήμαινε ότι ήταν οξύ. Σήμερα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φθηνά και εύκολα στη χρήση τους test για να βρούμε τις τιμές για το pH του εδάφους μας.

Για να ελέγξετε για αυξημένη αλκαλικότητα, τοποθετήστε μια χούφτα χώμα από το έδαφος σε ένα δοχείο και 1/2 φλιτζάνι λευκό ξύδι. Αν το χώμα βγάζει φυσαλίδες, είναι σίγουρα αλκαλικό.

Για να ελέγξετε για υψηλή οξύτητα, τοποθετήστε μια χούφτα χώμα από το έδαφος σε ένα δοχείο και προσθέστε 1/2 φλιτζάνι μαγειρική σόδα διαλυμένη σε 1/2 φλιτζάνι νερό. Αυτή τη φορά, οι φυσαλίδες υποδεικνύουν οξύτητα στο έδαφος.

Ένα πολύ όξινο ή πολύ αλκαλικό έδαφος μπορεί να μεταχειριστεί για να γίνει πιο ουδέτερο και παραγωγικό.

Πολύ όξινο;

Αύξηση του pH με την προσθήκη, με την προσθήκη αλκαλικού υλικού:

Ασβεστόλιθος
Διαλύεται και απορροφάται αργά, αλλά δεν καίει τα φυτά όπως κάνει ο ασβέστης. Εφαρμόστε το φθινόπωρο έτσι ώστε να έχει χρόνο για να δράσει στο pH του εδάφους πριν από την άνοιξη. Εφαρμόστε 2,50 κιλά ανά 10 τετραγωνικά μέτρα για την αύξηση μιας μονάδας του pH του εδάφους.

Στάχτη ξύλου
Ενεργεί πολύ γρήγορα, αλλά θέλει λίγη γιατί ανεβάζει πολύ το pH. Χρησιμοποιείτε μόνο περίπου 1 κιλό για κάθε 10 τετραγωνικά μέτρα, κάθε δύο χρόνια.

Ασβέστη ή δολομίτη
Το ποσό του ασβέστη ή δολομίτη που απαιτείται για να περιορίσει το όξινο pH ποικίλει αναλόγως το έδαφος. Εδάφη με υψηλή οργανική ύλη και άργιλο είναι πιο ανθεκτικά στις μεταβολές του pH και απαιτούν μεγαλύτερα ποσά. Ο ασβεστόλιθος προστίθεται στο έδαφος για να αυξήσει το επίπεδο του pH, επειδή είναι ουσιαστικά ασβέστιο και το ασβέστιο αντιδρά με το νερό στο χώμα και δημιουργεί ιόντα υδροξυλίου. Οστεάλευρα και κελύφη από στρείδια βοηθούν ακόμα στην αύξηση του pH του εδάφους.

Για να αυξήσετε το pH του εδάφους κατά 1,0 μονάδα:

Αμμώδης έδαφος: προσθήκη 140 γραμμαρίων περίπου του ένυδρου ασβέστη ανά τετραγωνικό μέτρο

Αργιλώδης έδαφος: προσθήκη 280 γραμμαρίων του ένυδρου ασβέστη ανά τετραγωνικό μέτρο

Αργιλικό πηλώδης έδαφος: προσθήκη 420 γραμμαρίων του ένυδρου ασβέστη ανά τετραγωνικό μέτρο

Τυρφώδες έδαφος: προσθήκη 700 γραμμαρίων του ένυδρου ασβέστη ανά τετραγωνικό μέτρο

Πολύ αλκαλικό;

Χαμήλωμα του pH με την προσθήκη:

Πευκοβελόνες, τεμαχισμένα φύλλα, πριονίδι, καφέ, ροκανίδια, μούχλα, βρύα και τύρφη. Το θείο αντιδρά με τα βακτήρια του εδάφους και παράγει θειικό οξύ, το οποίο απελευθερώνει ιόντα υδρογόνου προκαλώντας έτσι το έδαφος για να γίνει πιο όξινο.

Για να μειώσετε το pH του εδάφους κατά 1,0 μονάδα:

Αμμώδη εδάφη: αναμειγνύονται στο έδαφος 40 γραμμάρια πετρώδης θείου ανά τετραγωνικό μέτρο

Όλα τα άλλα εδάφη: αναμειγνύονται στο έδαφος 120 γραμμάρια πετρώδης θείου ανά τετραγωνικό μέτρο.

Αρχική

– Περιπλανώμενος: Τα μυστικά του γόνιμου εδάφους

Κατηγορίες:Διάφορα, Χρήσιμα
Αρέσει σε %d bloggers: