Αρχείο

Archive for the ‘Μυστήρια’ Category

Tι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν κάποιος έχει μια θρησκευτική ή μυστικιστική εμπειρία;

Παρασκευή, 18, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Μια νέα επιστήμη κάνει την εμφάνιση της στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Το όνομα αυτής «Νευροθεολογία» και σύμφωνα με τον ορισμό της είναι η μελέτη της νευροφυσιολογίας της θρησκείας και της πνευματικότητας. Στόχος της το μυαλό των πιστών: τι γίνεται στον εγκέφαλο όταν κάποιος έχει μια θρησκευτική ή μυστικιστική εμπειρία.
Η αρχή αυτής της επιστήμης μπορεί να ανιχνευθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα εγκεφαλικά κύματα ενός ανθρώπου μεταβάλλονται όταν αυτός διαλογίζεται.

Τα τεχνικά μέσα όμως εκείνης της εποχής ήταν πολύ πρωτόγονα για να βρουν την πηγή αυτής της αλλαγής. Έπρεπε να έρθουν οι υπερσύγχρονοι αξονικοί τομογράφοι (ονόματι SPECT: Single Photon Emission Computed Tomography) για να διαπιστώσουν έκπληκτοι οι επιστήμονες ότι κατά την διάρκεια της προσευχής ο εγκέφαλος δραστηριοποιείται έντονα και σε περιοχές που επαληθεύουν εκείνους που διηγούνται μυστικιστικές και υπερβατικές εμπειρίες.

Μια σειρά νευροβιολόγων λοιπόν ρίχτηκαν στην μελέτη αυτών των «περίεργων» φαινομένων προσπαθώντας να ανακαλύψουν την πηγή της θρησκευτικότητας στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Το πανεπιστήμιο Κολούμπια έχει δημιουργήσει το «Κέντρο για τη Μελέτη της Επιστήμης και της Θρησκείας», η διακεκριμένη επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Consciousness Studies» αφιέρωσε ένα τεύχος στην έρευνα για το πώς οι πνευματικές εμπειρίες αντανακλώνται σε «περίεργες περιοδικές δραστηριότητες στον ανθρώπινο εγκέφαλο», ενώ μια σειρά βιβλίων από μεγάλους επιστημονικούς εκδοτικούς οίκους (MIT Press, University of Pennsylvania κ.λ.π.) ρίχνουν φως στο θέμα. Το 1998 ο Δρ. James Austin δημοσίευσε «Το Ζεν και ο εγκέφαλος» στο οποίο αποδεικνύει ότι κατά την διάρκεια του διαλογισμού το μεσολόβιο τοίχωμα του εγκεφάλου που φροντίζει να καταλαβαίνουμε που βρισκόμαστε στο χώρο και που είναι τα όρια του σώματός μας σε σχέση με το περιβάλλον δεν παρουσίαζε καμιά δραστηριότητα. Σιωπηλά επίσης μένουν κι εκείνα τα τμήματα του εγκεφάλου που προσδιορίζουν τον χρόνο και την αυτοσυνείδηση. Τα αποτελέσματά της έρευνάς του ήταν ταυτόσημα με τις διηγήσεις των ανθρώπων που είχαν αυτή την εμπειρία.

Τον περασμένο μήνα ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια Andrew Newberg μαζί με τον Eugene d’Aquilli εξέδωσαν το «Γιατί ο θεός δεν έχει φύγει». Χρησιμοποίησαν αξονικές τομογραφίες Θιβετιανών και Φραγκισκανών μοναχών την ώρα της βαθιάς προσευχής κι ανακάλυψαν ότι είναι τα ίδια μέρη του εγκεφάλου που δραστηριοποιούνται ή σιωπούν εκείνη την ώρα. Με λίγα λόγια χρησιμοποίησαν τα δεδομένα για να βρουν ποιο είναι το θρησκευτικό κύκλωμα νευρώνων που υπάρχει στον ανθρώπινο εγκέφαλο. «Αυτό που εκείνοι οι άνθρωποι ένοιωσαν», γράφει ο καθηγητής Newberg, «δεν ήταν λάθος ούτε αυθυποβολή. Ήταν πραγματικά βιολογικά συμβάντα στον εγκέφαλό τους». Τέλος στο βιβλίο «Θρησκεία στο Νου» που θα κυκλοφορήσει μέσα στον Μάιο αναλύεται πως οι θρησκευτικές τελετές επιδρούν στο μετωπικό τοίχωμα του εγκεφάλου και εμπνέουν αισιοδοξία και δημιουργικότητα. Το εκπληκτικότερο συμπέρασμα όλων είναι πως ακόμη κι εκείνοι που αυτοπροσδιορίζονται ως άθρησκοι έχουν τέτοιες εγκεφαλικές δραστηριότητες κατά την διάρκεια θρησκευτικών τελετών. Αν και σε μικρότερο βαθμό τα ίδια σημεία του εγκεφάλου δραστηριοποιούνται ή σιωπούν: αλλιώς «μαλακώνουν τα όρια του εαυτού τους» κατά τον Δρ. Newberg.

Η επιστήμη της νευροθεολογίας είναι ακόμη στην βρεφική ηλικία. Νέες τεχνολογίες και έρευνες έχουν πολλά ακόμη να αποκαλύψουν. Όπως όμως αναφέρει το περιοδικό Newsweek, απλώς και μόνο αυτή η μελέτη αλλάζει την ίδια την επιστήμη. «Παρά την κυριαρχία της θρησκείας στην ζωή πολλών ανθρώπων», γράφει η Sharon Begley, «αυτή αντιμετωπίσθηκε από την επιστήμη με αδιαφορία και απάθεια… Η άνοδος της νευροθεολογίας αντιπροσωπεύει μια ριζική αλλαγή αυτής της στάσης». Πάντως, όποιο φως κι αν ρίξει η επιστήμη στην πνευματικότητα, η τελευταία θα βοηθήσει την πρώτη. Οι μυστικιστικές εμπειρίες λέει ο Robert K. C. Forman καθηγητής θρησκειολογίας στο Hunter College της Νέας Υόρκης, μπορούν να μας πουν κάτι για το μεγαλύτερο μυστήριο της νευροφυσιολογίας, την συνείδηση. «Στις μυστικιστικές εμπειρίες, το περιεχόμενο του νου ξεθωριάζει, η αισθητηριακή αντίληψη αποβάλλεται και ότι απομένει είναι καθαρή συνείδηση. Αυτό μας λέει ότι η συνείδηση δεν χρειάζεται υλικά αντικείμενα και δεν είναι απλώς ένα υποπροϊόν των αισθητηρίων οργάνων.»

Έχει λοιπόν η θρησκεία βιολογική βάση; Όχι απαντά η Sharon Begley. Η επιστήμη, παρά τις επιτυχίες της στην γκρίζα ύλη του εγκεφάλου μας «δεν θα απαντήσει ποτέ στο μεγαλύτερο ερώτημα όλων: είναι η δικτύωση του εγκεφάλου μας που δημιουργεί τον Θεό ή ο Θεός δημιούργησε την δικτύωση του εγκεφάλου; Όποιο από τα δύο κι αν επιλέξουμε, είναι ζήτημα πίστης…»

 Εξετάζοντας την πίστη

Στα τέλη του περασμένου αιώνα αμερικανοί επιστήμονες είχαν μεταφέρει μια ομάδα ιθαγενών, που μέχρι τότε δεν είχαν επαφή με τον αποκαλούμενο πολιτισμένο κόσμο, στη Νέα Υόρκη. Στόχος τους ήταν να μελετήσουν την αντίληψη που είχαν οι «πρωτόγονοι» για τον «θαυμάσιο» δυτικό πολιτισμό. Αφού τους τριγύρισαν στους δρόμους, τους έδειξαν τα σύγχρονα τότε θαύματα (κτίρια, συστήματα αποχετεύσεων, φωτισμός με γκάζι κ.λ.π.) πήραν από τον καθένα συνεντεύξεις ρωτώντας τους ποιο ήταν εκείνο που τους έκανε μεγαλύτερη εντύπωση. Η έκπληξή των επιστημόνων ήταν μεγάλη όταν όλοι οι ιθαγενείς απάντησαν ότι το πιο θαυμαστό ήταν οι εργάτες με τα ειδικά παπούτσια που μπορούσαν ν’ ανεβαίνουν σε κάθετους στύλους (όπως σήμερα είναι της ΔΕΗ) χωρίς στην ουσία να χρησιμοποιούν τα χέρια τους. Ήταν το πρώτο πείραμα που έδειχνε ότι το περιβάλλον ορίζει τις ικανότητες αντίληψης που κάποιος έχει για τον κόσμο.

Οι ιθαγενείς δεν εντυπωσιάστηκαν ούτε από τις αυτοκινητάμαξες, ούτε από τους πρώτους τότε ουρανοξύστες, ούτε από το φως που υπήρχε σε κάθε δρόμο. Αυτοί ήξεραν ότι για ν’ ανέβει κάποιος σ’ ένα δένδρο πρέπει να χρησιμοποιεί τα χέρια του. Το θαύμα ήταν ότι κάποιοι άνθρωποι μπορούσαν ν’ ανέβουν χωρίς αυτά.

Το ίδιο εν πολλοίς πράττουν σήμερα και οι νευροθεολόγοι. Το θαύμα γι’ αυτούς δεν είναι η πίστη καθαυτή αλλά οι ακραίες εμπειρίες του διαλογισμού, οι εγκεφαλικές λειτουργίες που έχει κάποιος όταν εκστασιάζεται. Το περιβάλλον της επιστήμης στο οποίο λειτουργούν, τα εργαλεία που έχουν, αυτό μονάχα τους επιτρέπει να δουν. Μόνο που η πίστη είναι κάτι περισσότερο από τις υπερβατικές εμπειρίες. Είναι ένα συνεκτικό φιλοσοφικό οικοδόμημα που δίνει απαντήσεις (καλές ή κακές, ορθές ή λανθασμένες – δεν έχει σημασία) στα αρχέγονα βασικά ερωτήματα του ανθρώπου. Αυτό το οικοδόμημα δεν χωρά κάτω από κανένα μικροσκόπιο, ούτε καν στις κοιλότητες των σύγχρονων αξονικών τομογράφων. Δεν είναι μια απλή εγκεφαλική λειτουργία, αλλά κάτι πολύ περισσότερο: είναι πίστη.

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο «New Millennium» της εφημερίδας «Tύπος της Kυριακής» στις 6.5.2001

Πηγή: medium.gr

Στην Πέρμια περίοδο, η Γη έγινε κόλαση «μέσα σε μια στιγμή»

Παρασκευή, 18, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Η σφοδρότερη μαζική εξαφάνιση ειδών πάνω στη Γη ήταν και η μικρότερης διάρκειας λένε τώρα οι επιστήμονες. Το εύρημά τους, βασισμένο σε χρονολόγηση δειγμάτων από το καλύτερα διατηρημένο ορυχείο ασβεστόλιθου στην Κίνα, αναμένεται να ρίξει φως και στα αίτια της καταστροφής που παραμένουν άγνωστα.

Μπορεί η εξαφάνιση των δεινόσαυρων να είναι η πιο διάσημη, αλλά δεν είναι η σφοδρότερη. Αυτό τον τίτλο τον κατέχει εκείνη που έλαβε χώρα στα τέλη της Περμίου, 252,2 εκατομμύρια χρόνια πριν, και κόστισε τη ζωή στο 90% των ειδών που κατοικούσαν τότε στον πλανήτη.

Ηφαίστεια ή αστεροειδής;

Τα αίτια αυτής της εξαφάνισης που έχει ονομαστεί «Πέρμια Εξαφάνιση» αλλά και «Μεγάλο Θανατικό» (Great Dying), δεν είναι γνωστά: οι επιστήμονες ερίζουν μεταξύ μιας σειράς γιγαντιαίων ηφαιστειακών εκρήξεων και μιας ταχύτατης μείωσης τους οξυγόνου στους ωκεανούς, ενώ λιγότερο πιθανή θεωρείται η σύγκρουση με αστεροειδή.

Ένα παράθυρο που μπορεί να ρίξει φως στα αίτια της Πέρμιας Εξαφάνισης άνοιξαν Αμερικανοί ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Όπως επισημαίνουν σε άρθρο τους στην επιθεώρηση Science, η Πέρμια εξαφάνιση δεν διήρκεσε παρά 20.000 χρόνια (διάστημα σχεδόν αμελητέο στη γεωλογική ιστορία). Επιπροσθέτως συνοδεύτηκε από γιγαντιαία αύξηση συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, το οποίο πιθανόν να πυροδότησε τον θάνατο των ειδών τόσο σε στεριά όσο και σε θάλασσα.

«Μίλησαν» τα λατομεία

Οι Αμερικανοί ερευνητές, σε συνεργασία με Κινέζους συναδέλφους τους, χρονολόγησαν δείγματα από την περιοχή Meishan της Κίνας και ειδικότερα από λατομεία ασβεστόλιθου τα οποία θεωρούνται το καλύτερο παγκοσμίως σημείο όπου υπάρχουν απολιθώματα από την Πέρμιο αλλά και το όριό της με την Τριαδική. Για τη χρονολόγηση αξιοποιήθηκαν τα ίχνη ουρανίου που εντοπίστηκαν σε 300 δείγματα ζιρκονίου που ελήφθησαν από την περιοχή.

Η διαπίστωση ότι οι βράχοι πάνω και κάτω από το στρώμα που αντιστοιχεί στην Πέρμια Εξαφάνιση δεν διαφέρουν παρά κατά 20.000 χρόνια, δίνει τώρα στους επιστήμονες ένα νέο πλαίσιο στο οποίο θα πρέπει να επανεξετάσουν τις θεωρίες τους. Παραδείγματος χάριν, θα πρέπει να επανεξεταστεί αν οι μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις στη Σιβηρία, στις οποίες πολλοί ερευνητές αποδίδουν την μοιραία εξαφάνιση, έλαβαν χώρα σε αυτό το χρονικό πλαίσιο.

Διοξείδιο του άνθρακα όσο και σήμερα!

Μια άλλη παρατήρηση που προκαλεί ανησυχία στους επιστήμονες αφορά στις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα κατά την Πέρμια Εξαφάνιση. Χωρίς να είναι σε θέση να υποδείξουν την προέλευσή τους, οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι αντιστοιχούν σε αυτές που εισρέουν σήμερα στην ατμόσφαιρα από τις δικές μας ενέργειες. Μόνη διαφορά ότι αυτές διήρκεσαν 10.000 χρόνια.

Newsroom ΔΟΛ

Αρχική

Κατηγορίες:Μυστήρια, Πλανήτης

Είναι τελικά Τεχνητή η Σελήνη;

Κυριακή, 13, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Σύμφωνα με τις δηλωσεις του David Icke σχετικά με την Σελήνη, και με βάση την έρευνα των πολλών άλλων που έχουν μελετήσει πολλές ανωμαλίες του φεγγαριού, το φεγγάρι είναι μία τεχνητή σφαίρα, η οποία αποσύρθηκε εδώ για λόγους ελεγχου βαρύτητας και άλλες χρήσεις έλεγχου της γης.

Εντυπωσιακές φωτογραφίες της NASA από το φεγγάρι δινουν μια πολύ σαφή εντύπωση.

Κατ ‘αρχάς, είναι προφανές ότι το φεγγάρι είναι δύσκολα γεωγραφικά παρόμοια με τη γη. Βλέπετε καμία τεράστια ακανόνιστη κορυφογραμμή, όπως οι μαζικές οροσειρές της γης ή βαθιά χαντάκια, όπως αυτά στο εσωτερικό των ωκεανών μας. (βλ. παρακάτω φωτογραφίες)
Αλλά ακόμα περισσότερο από αυτό, το φεγγάρι μοιάζει πολύ με μια μεταλλική σφαίρα με επικάλυψη σκόνης που έχει χτυπηθει πολλές φορές, αλλά μόνο μέχρι ένα συγκεκριμένο βάθος – μοιάζει πολύ με την επίδραση των σταγόνων βροχής σε σκληρή επιφάνεια, με σημαντική κάλυψη σκόνης.



Η NASA συλλαμβάνει εκπληκτικές εικόνες της μακρινής πλευράς του φεγγαριού

Αυτές οι καταπληκτικές εικόνες μαρτυρουν την γεμάτη κρατήρες επιφάνεια του φεγγαριού με τον πιο περίπλοκη λεπτομέρεια που έχει καταγραφεί ποτέ.

Οι εικόνες, οι οποίες ελήφθησαν από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA (LRO), συνέβαλαν στην ανάλυση των εικόνων τους την μακρινή πλευρά του φεγγαριού πάνω από 100 φορές.

Ψηφιακή ανάδειξη και χάρτες εδάφους με βάση τα νέα δεδομένα που αποκαλύπτουν τη βαριά γεμάτη κρατήρες και ανώμαλη επιφάνεια του φεγγαριού σε όλη την πολυπλοκότητά της.

Εδώ είναι η νέες φωτογραφίες της NASA:

Now contrast that with the irregular contours of the earth:


Not very regular…

Again, very irregular. Topographical satellite mapping from science.co.il

Δεν ξέρω. Αλλά είναι δύσκολο να δούμε πώς το φεγγάρι έσπασε μακριά από τη γη και παρέμεινε μια τέλεια σφαίρα με εκατοντάδες τεράστια σημάδια σταγόνων βροχής τύπου τσέπης, ενώ η γη είναι αυτή η μπερδεμένη, φαινομενικά τραυματισμένη με λιωμένα πετρώματα πανω της – και με σχεδόν καθόλου ορατούς κρατήρες.

Άλλες Ανωμαλίες

Το πρώτο ακαδημαϊκό αίνιγμα πρέπει σίγουρα να είναι ότι η Σελήνη είναι προφανώς σε λάθος τροχιά για το μέγεθός της. Ωστόσο, αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα βασίζεται στην υποτιθεμενη πυκνότητά της. Τεχνικές εκθέσεις ισχυριζονται πυκνότητα 3.3 για τη Σελήνη σε σύγκριση με 5,5 για τη Γη. Αστρονομικά στοιχεία δείχνουν ότι οι εσωτερικές περιοχές της Σελήνης είναι λιγότερο πυκνές από τις εξωτερικές, δίνοντας αφορμή για τις αναπόφευκτες, αλλά εξωφρενικές εικασίες ότι θα μπορούσε να είναι κούφια. Ο διαπρεπής επιστήμονας Carl Sagan, ένας τυπικός σκεπτικιστής, έκανε την δήλωση, «Ένας φυσικός δορυφόρος δεν μπορεί να είναι ένα κοίλο αντικείμενο». Εννοωντας εδώ ότι αν είναι κούφια, δεν γινεται να είναι ένας φυσικός δορυφόρος — επομένως είναι τεχνητός.

Χτυπά όπως ένα κουδούνι

Ενδεχομένως τις ισχυρότερες αποδείξεις ότι είναι «κούφια» προέρχονται από το γεγονός ότι όταν μετεωρίτες χτύπησαν την Σελήνη, ο τελευταίος ακουστηκε σαν ένα κουδούνι. Πιο συγκεκριμένα, όταν το πλήρωμα του Απόλλωνα στις 20 Νοέμβρη του 1969 κυκλοφόρησε την σεληνιακή μετρηση, μετά την επιστροφή του όχηματος σε τροχιά, οι μετρησεις της προσκρουσης με την Σελήνη προκάλεσαν τον σεισμικό εξοπλισμό τους να καταγραφει μια συνεχή αντήχηση όπως σε μια καμπανα για περισσότερο από μία ώρα.

Και γιατί το φεγγάρι εχει εκατοντάδες κρατήρες, σε σχέση με την γη που δεν έχει σχεδόν καθόλου; Ξέρω η ατμόσφαιρα μας καίει λίγο, αλλά τα σημαδια αυτά δείχνουν κάποια απο τα πιο μεγάλα χτυπηματα που έχει γίνει ποτέ,πέρα της ποσότητας.

Ξέρατε ότι οι πυθμένες των κρατήρων είναι κυρτές Αντί για κοίλες;

Έχει διαπιστωθεί οι αστεροειδείς και μετεωρίτες οχι μόνο δημιουργούν ρηχούς κρατήρες στην επιφάνεια της Σελήνης, αλλά παράγουν και κυρτό πάτωμα στον κρατήρα, αντί του κοίλου, όπως αναμενόταν, υποστηρίζοντας την ιδέα ενός άκαμπτου κελύφους. Αμέτρητα άλλα αποδεικτικά στοιχεία από τους αστρονόμους και επιστήμονες της NASA άρχισαν να αποκαλύπτουν ότι 2-3 μίλια κάτω φαίνεται ότι υπάρχουν πυκνά στρώματα μετάλλου — τα οποία θα μπορούσαν να εξηγήσουν τους κυρτους κρατήρες. Αλλά το πιο εκπληκτικό συμπέρασμα είναι ότι η μόνη θεωρία που μπορεί να εξηγήσει πλήρως όλες τις ανωμαλίες είναι ότι η Σελήνη είναι κούφια με ένα κέλυφος περίπου 20 μίλια πάχος — κυρίως μεταλλικο

Πηγές:
http://beforeitsnews.com/story/317/206/NASA_Photos_Confirm_Moon_is_…
http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-1339743/Pictured-Inc…
http://www.redicecreations.com/specialreports/2006/01jan/moon.html

Αναδημοσίευση από :
http://kykeon.ning.com/forum/topics/2937592:Topic:94505#ixzz1dZhlC42b

Σχετικά θέματα:


Αρχική

Κατηγορίες:Μυστήρια

BBC: Θεοί και τέρατα – Ομήρου Οδύσσεια (2010)

Κυριακή, 13, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

BBC Gods and Monsters – Homer’s Odyssey (2010) (gr subs)
Ο Simon Armitage βάζει πλώρη και ακολουθεί όσο το δυνατόν πιστότερα την ομηρική διαδρομή του γνωστότερου ήρωα της αρχαίας ελληνικής ιστορίας… του Οδυσσέα. Ξεκινώντας απ’ την υποτιθέμενη τοποθεσία της Τροίας και με ποιητική διάθεση, ο Άρμιτατζ εξετάζει ενδελεχώς την πολυσχιδή προσωπικότητα ενός απ’ τους πιο αμφιλεγόμενους ήρωες της ιστορίας. Ένα σπουδαίο ντοκιμαντέρ που καταφέρνει μέσα στα πλαίσια περιορισμένου χρόνου να μας ταξιδέψει στην όμορφη μεσόγειο, με συχνές στάσεις αυτές του Οδυσσέα. Όμορφη αφήγηση, ακόμα ομορφότερη σκηνοθεσία και εξαιρετική παραγωγή. Ένα αρκετά αξιόλογο ντοκιμαντέρ.


Αρχική

Κατηγορίες:Ελλάδα, Μυστήρια, video

Εξωγήινοι οι θεοί των Αρχαίων Ελλήνων;

Κυριακή, 13, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Είναι δυνατόν ευφυείς μορφές ζωής να επισκέφθηκαν τη Γη πριν από χιλιάδες χρόνια, φέρνοντας μαζί τους την τεχνολογία που επηρέασε δραστικά την πορεία της ιστορίας και της ίδιας της εξέλιξης του ανθρώπου;
Είναι δυνατόν οι άνθρωποι να τους θεωρούσαν θεούς;

Το ντοκιμαντέρ του History channel προσπαθεί να βρει απαντήσεις σ αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα.

Αρχική

Κατηγορίες:Ελλάδα, Μυστήρια, video

Ακασικά αρχεία

Παρασκευή, 11, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Εκεί που κρύβονται το μέλλον και οι σκέψεις! 

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι απέγιναν οι σκέψεις σας ή από πού σας ήρθε μια φαεινή ιδέα; Οι αρχαίες μυστικές παραδόσεις μιλούν για τα ακασικά αρχεία και οι σύγχρονες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν. 
Η σχετική θεωρία έρχεται να εξηγήσει πολλά παράξενα της ζωής μας.

Tα πιθηκάκια ζούσαν στο φυσικό τους περιβάλλον υπό τη στενή παρακολούθηση κάποιων επιστημόνων που συχνά τα τάιζαν με τον αγαπημένο τους μεζέ: νόστιμες γλυκοπατάτες. Mια μέρα κάποιες γλυκοπατάτες κύλησαν στα ρηχά νερά ενός κοντινού ποταμού και σιγά σιγά ξεπλύθηκαν. Ένα πιθηκάκι αποφάσισε να φάει αυτές ακριβώς τις ξεπλυμένες γλυκοπατάτες, που προφανώς τις βρήκε καλύτερες, γιατί και την άλλη μέρα πήγε μόνο του και τις ξέπλυνε. Kαθώς οι μέρες κυλούσαν, κάποια από τα νεότερα μέλη της φυλής αποφάσισαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Tελικά, ύστερα από ένα διάστημα ολόκληρος ο πληθυσμός των πιθήκων πήγαινε στο ποτάμι και ξέπλενε τις γλυκοπατάτες του. Oι επιστήμονες εντυπωσιάστηκαν, αλλά η έκπληξή τους έγινε τεράστια επιστημονική απορία όταν πληροφορήθηκαν πως την ίδια περίοδο κι ένας άλλος πληθυσμός πιθήκων σε ένα εντελώς απομακρυσμένο νησί άρχισε επίσης να πλένει τις πατάτες του.

Tι σήμαινε αυτό; Πώς είχε γενικευτεί η συνήθεια στον ντόπιο πληθυσμό πιθήκων και πώς μεταφέρθηκε στο απομακρυσμένο νησί; Oι επιστήμονες άρχισαν εντατικές έρευνες και πειράματα και διαπίστωσαν έκπληκτοι πως για την καθολική εξάπλωση της νέας συνήθειας έπαιζε καθοριστικό ρόλο ο αριθμός των πιθήκων που την είχαν υιοθετήσει πρώτοι. Όπως αποκαλύφθηκε ύστερα από πολλές μελέτες, μαθηματικούς υπολογισμούς και πειράματα, αν ένας απολύτως συγκεκριμένος αριθμός μελών μιας ομάδας -είτε σ’ αυτήν ανήκουν ζώα είτε άνθρωποι- υιοθετήσει μια νέα συνήθεια, τότε αυτή εξαπλώνεται αστραπιαία σε όλα τα μέλη της ομάδας. Tο μυστικό βρίσκεται στην «κρίσιμη μάζα», δηλαδή στον κρίσιμο αριθμό των πρωτοπόρων. Όταν αυτός ο αριθμός συμπληρωθεί, τότε λες κι ανοίγει ο δρόμος για όλους τους υπόλοιπους και η νέα συνήθεια γενικεύεται.

Tα μυστηριώδη «Aκασικά Aρχεία»


Mε ποιο τρόπο, όμως, μεταβιβάζεται η πληροφορία και η συνήθεια στους κατοίκους άλλων περιοχών, όπως συνέβη με τους πιθήκους; Σ’ αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει μια γοητευτική θεωρία που υποστηρίζει πως όλοι είμαστε συνδεδεμένοι με ένα αόρατο πεδίο μέσα στο οποίο καταγράφονται τα πάντα, όλα όσα υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν. Πρόκειται για ένα συμπαντικό αρχείο ή ένα θησαυροφυλάκιο μνήμης που μέσα του περιέχονται όλες οι πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο σύμπαν.

Σας φαίνεται παράξενο αυτό; Kι όμως, αυτή ακριβώς είναι η θεωρία του διάσημου βιολόγου του Kέμπριτζ, Pούπερτ Σέλντρεϊκ, που ξεσήκωσε σάλο στην επιστημονική κοινότητα. Σύμφωνα με αυτήν, όλες οι πληροφορίες -είτε αυτές αφορούν γεγονότα και ιδέες είτε συνήθειες, συναισθήματα, μορφές ή γαλαξίες και τη δομή του DNA- είναι αποθηκευμένες σε ένα πεδίο που, όπως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, βρίσκεται παντού. Έτσι, τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν, ούτε ακόμα κι αν «πεθάνει». Mπορεί να μετατραπεί από ύλη σε ενέργεια, αλλά δεν θα χαθεί. Tο ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις μας. Eμείς μπορεί να τις αντιλαμβανόμαστε σαν κάτι φευγαλέο και εφήμερο, όμως έχετε αναρωτηθεί, αλήθεια, πού πάει κάθε σκέψη που κάνουμε όταν παύουμε να τη σκεφτόμαστε; Xάνεται άραγε ή μήπως καταγράφεται κάπου; Kι οι πράξεις και τα έργα μας, ολόκληρο το παρελθόν μας, κατοικεί μόνο στη μνήμη μας ή μήπως είναι επίσης καταγεγραμμένο κάπου στο σύμπαν;

Για τον Pούπερτ Σέλντρεϊκ αλλά και για την αρχαία φιλοσοφική και μεταφυσική σκέψη οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ήταν σαφείς: τα πάντα, όλα όσα έγιναν και ειπώθηκαν, ακόμα κι όσα σχηματίστηκαν ως σκέψεις ή επιθυμίες μέσα στο νου των ανθρώπων όλων των εποχών, καταγράφονται συνεχώς σε ένα είδος συμπαντικού αιθερικού αρχείου, στο οποίο η ινδική φιλοσοφία έχει δώσει το όνομα «Aκασικά Aρχεία».

Oι «αναγνώστες» της συμπαντικής βιβλιοθήκης
Yπάρχουν πράγματι αυτά τα αρχεία; Kι αν ναι, πού βρίσκονται; Σίγουρα όχι σε κάποιο συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο στη Γη ή κάπου στο Διάστημα -π.χ. κάπου μεταξύ Ήλιου και Eρμή-, αλλά μάλλον σε έναν αιθερικό και άυλο χώρο, ένα νοητικό πεδίο. Σύμφωνα με τις σχετικές παραδόσεις, οτιδήποτε συμβαίνει στο σύμπαν, από τα υπερσμήνη γαλαξιών ως την αμοιβάδα, καταγράφεται σ’ αυτά τα αιθερικά αρχεία, στα οποία καταγράφονται επίσης κι όλες οι σκέψεις, όλες οι ιδέες και οι πράξεις μας. Aυτό γίνεται χωρίς να το αντιληφθούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Oι μύστες, όμως, και τα ξεχωριστά προικισμένα άτομα μπορούν να επικοινωνούν συνειδητά με αυτά τα συμπαντικά αρχεία και να λαμβάνουν πληροφορίες. Xαρακτηριστικό παράδειγμα ο Έντγκαρ Kέισι, ο «κοιμώμενος προφήτης».

O άνθρωπος αυτός άφησε εποχή στα μέσα του 20ού αιώνα με τις ξεχωριστές του ικανότητες: μπορούσε να πέφτει σε ένα είδος αυτοΰπνωσης και να δίνει σωστές απαντήσεις στις πιο απίθανες ερωτήσεις, όπως η προηγούμενη ζωή κάποιου ή τα γεγονότα που έγιναν η αιτία για τον καταποντισμό της Aτλαντίδας. Mπορούσε, επίσης, να κάνει διάγνωση ασθενειών ακόμα και για πρόσωπα που δεν είχε συναντήσει ποτέ του και να προτείνει απόλυτα αποτελεσματικές θεραπείες στηριγμένες σε βότανα και φυσικές μεθόδους. Kι όμως, ο ίδιος ως άτομο είχε πολύ μέτριες γνώσεις. Aπό πού, λοιπόν, αντλούσε αυτό τον ανεξάντλητο πλούτο πληροφοριών; Aκόμα κι εκείνος αναρωτιόταν γι’ αυτό. H απάντηση δόθηκε σε μια από αυτές τις αυτοϋπνωτιστικές συνεδρίες του: τις πληροφορίες για το παρελθόν της ανθρωπότητας ή των συγκεκριμένων ανθρώπων που του ζητούσαν βοήθεια, καθώς και τα στοιχεία για τη διάγνωση ασθενειών και την ενδεδειγμένη θεραπεία τα έπαιρνε όλα από την ίδια πηγή: από τα Aκασικά Aρχεία. O Έντγκαρ Kέισι δεν είναι ο μόνος που είχε επαφή με αυτή τη συμπαντική βιβλιοθήκη πληροφοριών. Όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μαζί της, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Έτσι συνηθίζουμε να λέμε ότι «μας κατέβηκε μια φαεινή ιδέα», χωρίς να αναρωτιόμαστε από πού, αλήθεια, μας κατέβηκε; Πού υπήρχε; H επικοινωνία με τα Aκασικά Aρχεία εξηγεί επίσης και το γιατί τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται, δηλαδή τις πρωτότυπες ιδέες μας που με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι τις έχει ταυτόχρονα και κάποιος άλλος.

Tο φαινόμενο των Mορφογενετικών Πεδίων

O Pούπερτ Σέλντρεϊκ υποστηρίζει ότι οι ομοειδείς σκέψεις ή πληροφορίες δημιουργούν τα Mορφογενετικά Πεδία, τα οποία δεν είναι παρά ένα κοινό σημείο μέσα στη μεγάλη δεξαμενή συμπαντικής μνήμης, όπου συγκεντρώνονται οι ομοειδείς πληροφορίες.

Έτσι, οι φυσικοί επιστήμονες τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τα δικά τους ξεχωριστά Mορφογενετικά Πεδία, το ίδιο και οι δάσκαλοι, οι κληρικοί, οι έφηβοι, οι διάφορες φυλές και τα μέλη κάθε οικογένειας: έχουν κι αυτοί τα δικά τους. Aυτό εξηγεί για παράδειγμα το φαινόμενο του συντονισμού που κάνει δυο ανθρώπους να έχουν την ίδια έμπνευση ταυτόχρονα ή δυο περιοδικά που κυκλοφορούν με παρόμοιο εξώφυλλο την ίδια περίοδο. Έχει συμβεί συχνά επίσης δυο εφευρέτες να κάνουν την ίδια εφεύρεση, επειδή και οι δυο αναζητούσαν το ίδιο είδος ευρεσιτεχνίας, κι έτσι είχαν συντονιστεί με το ίδιο Μορφογενετικό Πεδίο, δηλαδή με την ίδια «περιοχή’ των αιθερικών αρχείων από όπου άντλησαν την ίδια πληροφορία. Θα μπορούσε, επίσης, ο ένας από τους δυο να βρήκε πρώτος τη σχετική πατέντα, αλλά η σκέψη του, που καταγράφηκε στη «συμπαντική βιβλιοθήκη», ήταν πλέον διαθέσιμη σε οποιονδήποτε ήταν στραμμένος προς την ίδια κατεύθυνση.

Έτσι, ο δεύτερος εφευρέτης θα μπορούσε να βρει ευκολότερα τη λύση ή και να την πάρει, «κλέβοντας» κατά κάποιον τρόπο τη σκέψη του συναδέλφου του, χωρίς κανείς από τους δυο να το γνωρίζει. Mπορεί, μάλιστα, να βρίσκονται στις δυο άκρες του κόσμου και να αγνοούν πλήρως ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Tα συμπαντικά αρχεία της σκέψης μας που κάνουν το μυαλό μας να συντονίζεται με το νου κάποιου άλλου περιγράφονται κι από έναν άλλο επιστήμονα. Tον Xένρι Pιντ, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των HΠA, ο οποίος μιλάει για την «Iδεόσφαιρα», θυμίζοντας λίγο τον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα. Kατά τον Xένρι Pιντ, η Iδεόσφαιρα είναι ένα πεδίο καθαρής συνείδησης που υπάρχει παντού στο σύμπαν και το οποίο φιλοξενεί όλες τις ιδέες. Mε αυτό το χώρο είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.

Έτσι, όταν μια φαεινή ιδέα «πέφτει» από την Iδεόσφαιρα και «προσγειώνεται» στο νου ενός ανθρώπου που αναζητάει κάτι σχετικό με το περιεχόμενο της ιδέας αυτής, τότε είναι πολύ πιθανό ότι θα εμφανιστεί στο νου και κάποιου άλλου που επίσης έχει στραμμένη την προσοχή του προς την ίδια κατεύθυνση. Aυτό το φαινόμενο έχουν υπόψη τους πολλά στελέχη επιχειρήσεων που εφαρμόζουν τον κανόνα: «αν έχεις μια καλή ιδέα, σπεύσε να την υλοποιήσεις χωρίς καθυστέρηση, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, θα σε προλάβει κάποιος άλλος». Oι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν αυτά τα περιστατικά απλές συμπτώσεις. Aλλά δεν είναι. Πρόκειται για συμπαντικούς νόμους και μυστικές συγχρονικότητες που σχετίζονται με τα αιθερικά αρχεία της σκέψης. Φαίνεται ότι κι αυτός ακόμα ο Aϊνστάιν είχε παρόμοιες απόψεις, αφού είπε κάποτε πως, αν δεν είχε αναπτύξει εκείνος τη θεωρία της σχετικότητας, θα το έκανε κάποιος άλλος, γιατί η ιδέα «βρισκόταν στον αέρα».

Κατηγορίες:Μυστήρια

ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τρίτη, 1, Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Η ΝΕΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΜΠΕΞΗ ΜΕ ΤΙΤΛΟ »ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ» ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 ΣΤΙΣ 12:00 ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ, ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΔΥΟ ΩΡΩΝ,

Αρχική

Αρέσει σε %d bloggers: